Quotes About Sickness And Healing นิยาย & เรื่องราว

Kung sana'y noon pa, kung sana'y noon pa lang ay naagapan na ang sakit niya at hindi na lumala pa at ngayon, hindi na talaga maaayos. Ayon sa mga Doctor na nakausap namin, wala na raw itong pag-asang gumaling pa o mapagaling pa dahil na rin sa komplikasyong naidulot nito sa utak niya. S'werte pa nga raw siya dahil kaya niya pa ring kumilos at hindi siya masyadong nangangayayat kahit ganito na ang sitwasyon niya. Yeah, we should look on the positive side of it na lang. Gaya nga ng palagi kong iniisip at sinasabi, wala na rin lang naman kaming magagawa, ako, wala na rin naman akong magagawa. Hindi naman ako diyos o isang makapangyarihang tao na kayang pagalingin ang sinuman sa isang lagitik la

"Kung mananatili ka rito, baka pareho tayong mamatay." May katotohanan sa sinabi nito, alam nilang pareho iyon. Sa isang lugar na walang gamot at walang katiyakan kung kailan darating ang saklolo, sapat na ang isang malalang impeksiyon upang kitilin ang buhay ng isang tao.

Pero ang mga hilig niya napakalayo sa mga gusto ko. Ganoon siguro talaga kapag ang utak at puso mo nais na lang ng peacefulness at healing, and speaking of peacefulness, kailangan ko pang makipag-ayos kay Felix bukas. *Baka makalimutan ko na naman. "Being someone na kagagaling lang sa failed marriage, ano namang advice ang pwede mong ibigay sa akin?"

"Ang taas ng lagnat mo kagabi, bakit hindi ka man lang nagsabi sa akin na masama na pala ang pakiramdam mo? Pumasok ka pa." "I need to finish reading those documents, I need to sign them right away." "Alam mo, health is wealth." Napatingin siya sa akin. "Oo, kapag natapos mong basahin at pirmahan yung mga yun magkakapera ka--- madadagdagan yung pera mo, pero mapupunta rin sa bayarin sa hospital kapag natuluyan ka. Mabuti at hindi pa ako natulog kaagad kagabi." Sermon ko sa kanya. Hindi ko lang kasi mapigilan ang sarili ko lalo na at dalawa lang kami dito sa bahay niya, wala kaming kasama at walang tutulong sa akin. Mabuti na lang alam ko kahit papano ang mag alaga ng may sakit dahil laging n

His voice broke a little. “I realized something while I was sick,” sabi niya at marahang tumawa. “Life is fragile, well, to me. I almost lost mine. And the only thing I was afraid of wasn’t dying…” He looked straight into my eyes. “It was leaving you.” Nag-unahan tumulo ang mga luha ko sa aking pisngi. “I don’t want to wait for perfect health. I don’t want to wait for a perfect moment. Because if there’s one thing this illness taught me, it’s that tomorrow isn’t promised.”

Umiiyak na sabi ni Cian at tumango lang ako bilang pag sang ayon. “Ang sakit pala na muli ibalik ang alala ng nakaraan lalo pa ang matagal kong pagkimkim sa pagkawala ng Anak namin ni Cian ,pero nakakagaan sa dibdib ang isiwalat ang lahat para ako nabunutan ng tinik at medyo nabawasan ang sakit mahirap pala ikimkim ang sakit at galit lalo kalang pinapahirapan sa huli at lalo lang ito bumabaon sa iyong puso ,huwag mong hayaan baguhin ka ng sakit dahil sa ikaw rin ang masasaktan sa huli.!”

Siya bilang lalaki, pakiramdam niya ay sobrang hina niya, wala siyang kayang gawin kundi ang maghintay ng isang himala. Yeah, himala nang matatawag ang ganoon, na malagpasan ni Diana ang sakit na cancer. The Doctor also advise him na don’t stop praying for the heal of her wife. He know na hindi lang direct to the point ang manggagamot sa pagsasabi na walang imposible sa prayers. Dahil ang imposible ay yung gumaling ang asawa niya sa sakit nito.

Sa pagmamahal sa kaniya araw-araw at paulit-ulit. At nang siya naman ang magsalita ay ngumiti si Sophia sa pagitan ng mga luha. Habang nakatingin sa lalaking minsang sumira sa puso niya at sa lalaking tumulong ding buuin iyon muli. "Akala ko noon..." Mahina niyang sabi. "Ang healing ay tungkol sa pagkalimot." Napangiti siya habang pinipigilan ang pag-iyak. "Pero mali pala ako."

aniya ko na may mahinang boses. "Hmm, dito ka lang. Ipagluluto kita ng nilaga. Alam ko na mas mabilis kang gumagaling kapag nilulutuan kita ng nilaga sa tuwing may sakit ka." Labis ang tuwa na naramdaman ko. Hindi nakakalimutan ni Vincent ang tanging naging gamot ko sa tuwing nagkakasakit ako. "Ikaw talaga. Sige na, mag-ingat ka," aniya ko pa.

May sakit sa nakaraan, oo, pero may posibilidad din ng bagong simula. Sa gabing iyon, habang nagbabalik sa kanyang apartment, si Izzy ay nagbukas ng journal at isinulat: "May mga taong dumadaan sa buhay mo para ipakita ang sakit, pero dinadala rin nila ang posibilidad ng healing. Siguro… siguro ngayon ang simula."