Quotes About Sickness And Healing Novels & Stories

Gayunpaman, ang pangalawa at pangatlong tao ay lumabas. "Ang mga tao ay sinunog hanggang sa mamatay, ngunit ang kakaibang sakit ay nanatili. Parang untreatable.” Sa sandaling iyon, mapanlait na sinabi ng Pisces, "Ang kakaibang sakit sa marka ay isang sakit. Hindi ba mapamahiin ang pagtigil sa isang sakit sa pamamagitan ng pagsunog sa ibang tao? Sa aking palagay, ang panaginip ng Dakilang Elder ay walang kapararakan. Sa halip na paglaruan ang buhay ng tao na parang laruan at sunugin ang mga ito nang paisa-isa, bakit hindi ka humanap ng magaling na doktor na magpapagamot sa kanila?”

“Nakakahiya na hinding-hindi mangyayari ito.” "Huwag kang mag-alala, hindi ka mamamatay kaagad." “Unti-unti kang mawawalan ng lakas, at unti-unting lumiliit ang iyong mga kalamnan. Sa una, maaari ka pa ring umupo sa isang upuan. Gayunpaman, pagkatapos ng ilang taon, maaari ka lamang manatiling nakaratay. Pero huwag kang mag-alala. Pagkatapos ng ilang maikling taon ng matinding sakit, malapit ka nang mamatay."

“Hindi ba pwedeng pagmamahal lang?” Umupo si Manang Ana sa pang-isahang couch at tumingin sa kanya. “Dahil kung walang sakit, hindi ka matututo. Sa sakit ka natututong maging mapagkumbaba, kung paano magmahal ng tama. At sa sakit mo rin mapagtatanto ang mga bagay-bagay na hindi mo napagtanto nang hindi mo na nararamdaman ang sakit.”

"Everyone heals in their own time and in their own way. The path isn't always a straight line, and you don't need to go it alone." - Zeke Thomas Tulala ako kay Fifth habang ginagamot niya ang iilang sugat na nakuha ko nang bumagsak kami kanina. Ang mga luha ko ay natuyo na sa aking pisngi. I feel so exhausted. Sobrang haba ng araw na ito.

"Kung ako bala sa imo Kuya, magpagwapo ko liwat. Ayuson ko sarili ko, trabaho ko, kag ayuson ko anay ang nasa palibot ko, Bago ko mabalik sa iya. Syempre bayaan mo anay sya nga mag-heal bala. Indi man na parehas nga subong pagbugtaw mo ayos na dayon. Healing takes time bala. Para man na sa inyo duha." [Kung ako ikaw Kuya, magpapa-gwapo ako ulit. Ayusin ko sarili ko, trabaho ko at yung paligid ko. Bago ako babalik sa kanya. Syempre, hayaan mo muna sya mag-heal. Hindi naman yan isang tulugan lang na maayos agad. Healing takes time. Para na din sa inyong dalawa.] "What if she finds someone?"

I replied. Nangunot ang noo niya. “Hindi ka ba pwedeng mag-absent? Health is wealth, oy. Health comes first kasi sa paghahanap-buhay, katawan at lakas natin ang puhunan. Magpahinga ka rin minsan. H'wag kang mag-alala, bibigyan kita ng day off sa susunod na linggo para kahit papano hindi ka malosyang.”

gumaralgal ang tinig na wika niya. “Huwag kang magkunwari. Bakit tinitiis mo ang sakit? Saksi ako kung paano ka umasa at nangarap habang naghihintay sa pagbabalik ni Jelo.” “Kung ipapakita ko ba na nasasaktan ako may magbabago?” “At least alam ko para matulungan kita.” “Huwag ka na mag-alala. Nasa healing process na ako.”

Sila agad ang unang lumalapit. Kapag naglalakad si Jeru... Nakahawak agad ang kambal sa magkabilang kamay niya. At sa tuwing nakikita ko silang ganoon... Hindi ko maiwasang mapangiti. Maybe this is what healing looks like. Hindi yung tuluyan mong nakakalimutan ang sakit. Kundi yung natututo kang gumawa ng mga bagong alaala na mas maganda kaysa sa mga lumang sugat.

Nagbukas naman agad ang pinto at iniluwa nito si Soliel at kasunod naman nito ay isang magandang babae na sa tingin ko ay isang healer. "Xavier ayos lang ba pakiramdam mo?" Tanong ng healer. "Ayos naman po" Saad ko naman. "Meron ka bang kakaibang nararamdaman, like pananakit ng ulo, sakit ng katawan, or nahihilo?" Tanong ulit ng healer. "Medyo sumasakit po ang ulo ko, bukod don wala napo akong ibang nararamdaman." Sagot ko naman, kita ko namang tumango ito sabay lapit saakin.

Hinintay ko ang sasabihin ng doctor. "Take this when you can't sleep at night, Hija. This one is for when you have insomnia," she explained, pointing to the prescription details. "It's important that you take vitamins and try not to stress yourself too much, excessive worry will only delay your recovery from the anxiety. You need to be deliberate about your healing process." They both smile. They looked not sad about what happened to me. They bore the calm professionalism of people trained to witness suffering without collapsing under its weight themselves. They were encouraging me, in their quiet way, to transform myself into someone capable of wholeness again.