Romans & histoires Quotes About Sickness And Healing

"Everyone heals in their own time and in their own way. The path isn't always a straight line, and you don't need to go it alone." - Zeke Thomas Tulala ako kay Fifth habang ginagamot niya ang iilang sugat na nakuha ko nang bumagsak kami kanina. Ang mga luha ko ay natuyo na sa aking pisngi. I feel so exhausted. Sobrang haba ng araw na ito.

"Kung ako bala sa imo Kuya, magpagwapo ko liwat. Ayuson ko sarili ko, trabaho ko, kag ayuson ko anay ang nasa palibot ko, Bago ko mabalik sa iya. Syempre bayaan mo anay sya nga mag-heal bala. Indi man na parehas nga subong pagbugtaw mo ayos na dayon. Healing takes time bala. Para man na sa inyo duha." [Kung ako ikaw Kuya, magpapa-gwapo ako ulit. Ayusin ko sarili ko, trabaho ko at yung paligid ko. Bago ako babalik sa kanya. Syempre, hayaan mo muna sya mag-heal. Hindi naman yan isang tulugan lang na maayos agad. Healing takes time. Para na din sa inyong dalawa.] "What if she finds someone?"

I replied. Nangunot ang noo niya. “Hindi ka ba pwedeng mag-absent? Health is wealth, oy. Health comes first kasi sa paghahanap-buhay, katawan at lakas natin ang puhunan. Magpahinga ka rin minsan. H'wag kang mag-alala, bibigyan kita ng day off sa susunod na linggo para kahit papano hindi ka malosyang.”

gumaralgal ang tinig na wika niya. “Huwag kang magkunwari. Bakit tinitiis mo ang sakit? Saksi ako kung paano ka umasa at nangarap habang naghihintay sa pagbabalik ni Jelo.” “Kung ipapakita ko ba na nasasaktan ako may magbabago?” “At least alam ko para matulungan kita.” “Huwag ka na mag-alala. Nasa healing process na ako.”

Sila agad ang unang lumalapit. Kapag naglalakad si Jeru... Nakahawak agad ang kambal sa magkabilang kamay niya. At sa tuwing nakikita ko silang ganoon... Hindi ko maiwasang mapangiti. Maybe this is what healing looks like. Hindi yung tuluyan mong nakakalimutan ang sakit. Kundi yung natututo kang gumawa ng mga bagong alaala na mas maganda kaysa sa mga lumang sugat.

malamya niyang sagot. “Alam kong wala kang gana. Alam ko ring maraming umiikot sa isipan mo ngayon. Ngunit kailangan mo ring isipin ang kalusugan mo. Ayokong magkasakit ka, lalo ngayong nagpapagaling ka pa palang.”

“Hindi muna. Kailangan ko pang magpahinga para siguradong wala na akong sakit.” Natuwa ako sa sagot niya. At least, hindi siya nagpapaka-hero ngayong araw. Tama naman, narinig ko kasi kay Manang Helen na mas pangit kapag nabinat kasi mas tatagal ang sakit.

"Ang sakit ay parte ng buhay. Hindi natin ito maiwasan, pero ang mahalaga ay kung paano tayo bumangon pagkatapos. Walang pangako na magiging madali, pero alam ko na kaya mo. Hindi kita iiwan, Cherry." Naglakip ng mga kamay si Cherry at Marites, nagsimulang huminga ng malalim si Cherry, naramdaman niya ang bawat salitang sinabi ng kaibigan. Sa kabila ng mga luha at sakit, nararamdaman niyang may liwanag na unti-unting sumusikò sa kanyang puso.

“Ano ka ba! Napakabata mo pa para mamatay! At sino magmamana ng lahat ng kayamanan mo!” “Bahala na silang maghati-hati!” “Naku, malaking gulo ‘yan! Anyway, Huwag mong isipin ‘yan. Magpagamot ang unang dapat gawin. Health is wealth. Kapag may sakit ka kahit gaano kadami ang pera mo, hindi mo pa din magagawa ang gusto mo. Lumaban ka, Nicole.” “Hindi ko nga alam na ganito lang kaiksi ang buhay ko. Napaka-unfair!”

Pero yung sakit na binibigay niya… walang gamot na makakapagpagaling doon. Siya ang asawa ko. Siya ang mundo ko. Pero siya rin… ang taong walang awang nananakit sa akin. “The worst kind of sickness isn’t the one that hurts your body. It’s the one that slowly kills your heart because the person you love… doesn’t even care if you live or die.”