Novel & Cerita Quotes About Sickness And Healing

Sinabi ni Charlie, “Sabihin mo lang na wala ka pang kahit anong balita tungkol sa akin.” Sumagot si Quinn nang nag-aalala, “Pero kailangan kong ipaliwanag kung saan nanggaling ang Healing Pill sa kanila… Kung hindi, marahil ay hindi sila maniwala sa akin…” Sinabi ni Charlie, “Huwag mong ipaalam na nandoon ka para ipadala ang medisina. Ipakita mo lang na nang doon ka para bumisita. Kapag narinig mo na may sakit ang lolo ko, huwag kang mag-atubili na ilabas ang medisina para ibigay sa kanya.”

Ang mga tawa ng kanyang mga kaibigan, kahit sa screen lang, ay tila gamot sa lahat ng pagod at sakit na iniwan ng mga nakaraang buwan. Sa tabi ng mug ng kape, napansin niya ang isang maliit na note na iniwan ni Anikha kagabi: > “Don’t rush your healing, Cress. Even flowers need quiet days before they bloom again.” Ngumiti siya, marahang isinara ang mata. Sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, nakaramdam siya ng tahimik na saya—hindi dahil may kasama siya, kundi dahil natututunan na niyang piliin ang sarili.

Ito ay tungkol sa healing—sa bawat halik, bawat haplos, bawat sandali ay pagbabalik ng tiwala at pagmamahal. Dahan-dahan naming inalis ang bawat pader na itinayo namin sa pagitan namin. Ang bawat haplos ay hindi lamang pisikal kundi emosyonal. Ang init ng katawan niya sa akin ay nagdadala ng kasiguruhan: na kahit gaano kahirap noon, handa na kaming maging tapat sa isa’t isa.

“Hindi mo kailangang ipaliwanag. You’re healing. At hindi ka selfish dahil pinili mong unahin ang sarili mo ngayon.” Saglit siyang napayuko. “Pero bakit ganito pa rin ang pakiramdam? Ang sakit pa rin…” Hinaplos ni Achilles ang buhok niya. “Because mahal mo pa siya… and that’s okay. Hindi nawawala ang pagmamahal nang parang ilaw na pinatay. It dims slowly. But eventually, mawawala rin ang sakit.”

“Hindi mo alam kung gaano mo ako sinira!” Gusto kong lumapit. Gusto kong humingi ng tawad sa paraang totoo—pero alam ko, walang salita ang sapat. “Kung kailangan mong buhusan ako ng tubig, sampalin, sigawan—tatanggapin ko,” mahinahon kong sabi. “Hindi ko man mabawi ang sakit, pero alam kong hindi ko na kayang ituloy ang buhay na gaya ng dati. Dahil simula nang mapunta si Quice sa ospital—at ma-realize ko na may taong handang ibuwis ang sarili para sa ibang tao... doon ako natauhan.”

Salamat sa pagdamay at pagbigay idea para makawala ako sa mga pasakit na nararamdaman ko ngayon. “Wala yon Sanje, basta sikapin mo Lang na magtagumpay ka sa iyong nais marating. Aasahan mong sa di inaasahan panahon may makasalamuha kang tao na higit na makakatulong sa'yo. I mean sa muli mong pagbangon.” Masaya kaming nagkukwentuhan ni Rechaine habang kumakain ng unlimited foods nga na sinasabi niya.

Natigilan naman si Kliezea na nag iwas ng tingin dahil sa nagbabyang luha nito. Hindi ko maipaliwanag ang sakit na mawalan ng dalawang taong mahalaga sayo, sana kinuha na lang din ako.. para akong pinapatay nang paulit ulit sa tuwing iisipin ko lahat 'yon. " Wag mong pilitin ang sarili mo na mag heal, kasi the more na pinipilit mo the more na mahihirapan ka" Ani ni Kliezea na tinapik ang balikat ko.

"Simula noon, natuto akong huwag magtiwala. Natuto akong humanap ng panandaliang kasiyahan, isang paraan upang makalimot sa sakit." Ang Pagtanggap at Pag-asa Sa kabila ng matinding sakit, sa kabila ng pagtataksil na naramdaman niya, may isang bahagi kay Elaine na ayaw sumuko. Nakita niya ang pagkasira ni Aidan, ang kanyang hiya, at ang kanyang pagnanais na magbago. Ang pagmamahal na nabuo sa pagitan nila ay sapat upang bigyan siya ng lakas na manatili at tulungan si Aidan. Ang kanyang likas na pagiging mapagmahal at mapagpatawad ay nangibabaw sa kanyang sakit.

Kahit na maayos at komportable ang buhay nila, masakit pa rin sa loob ng panganay na makitang parang bumubuhos lang ang pera sa ospital. Napaisip siya 'Mahirap maging mahirap, pero mas mahirap kapag nagkasakit ka.' “Kasalanan mo rin kasi,” singhal ng matanda.

Ako naman ay hindi makapaniwala sa sinabi niya. “Ano? May sakit ka?” Nabigla rin yata siya sa reaction ko. “Ayy oo nga pala. Hindi ko pa nasasabi sa iyo ate. Oo ate, may cancer ako.. Pero huwag mo na isipin iyon kasi malusog naman ako,” aniya. Hindi ako makapaniwala dahil kung titignan siya, ang healthy tignan ng katawan niya at sobrang napaka masiyahin pa niya.