Quotes About Stress-free 소설 & 이야기

Minsan din akong nawalan ng kumpiyansa sa sarili dahil pinaniwala nila akong wala akong halaga. Pero tingnan mo nga naman ang buhay. Akala ko noon katapusan ko nang iwan ako ni Gerald. Hindi ko alam na iyon pala ang simula ng mas magandang buhay para sa akin. “Stop thinking too much,” sabi ni Sebastian habang marahang tinatapik ang noo ko. “Stress is bad for the baby.” “Ano bang gusto mong isipin ko?” “Me.” Napatawa ako.

Aphro said, pissed. "Huwag ninyo ng stress-in ang sarili sa problema ng iba. Halika na, kumain na kayo," mom told us. "Ayon, chismis plus barbeque is the best combination," I joked. "Pero ito, seryoso, ma. Kahit gaano pa kahirap ang buhay, never akong kakapit sa matandang mayaman," I said, chuckling.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

I couldn't help myself but to smile. "Don't think too much about what others may think of you. Just be yourself like always." "Hindi naman na madali iyon eh. Sa totoo lang, sobrang hirap ko na ngayong ngumiti. Ewan ko. Siguro na i-stress na ako sa mga nangyayari. Wala ba bang kapayapaan ang buhay ko?" Marahas akong napabuntong hininga.

Chapter 77 Breathe "If God is making you wait, then be prepared to receive more than what you ask for." 🍁🍁🍁 "Distance yourself from the people who bring out the stress in you, and move closer to those who bring out the best in you." 🍁🍁🍁 "Accept the past, manage the present and work hard towards the future." 🍁🍁🍁 "When I choose to remove someone from my life, it doesn't mean I hate them. It means I respect myself."

Ipinuwesto niya na ang basong hawak niya sa table na nasa stage pa kanina bilang props niya. "Ang mga stress at alalahanin natin sa buhay ay kagaya lang sa basong tubig na iyan. Isipin ang mga ito nang ilang sandali at walang mangyayari. Isipin ang mga ito nang matagal at magsisimula ka ng masaktan. At kung iisipin mo ang mga ito sa buong araw, mararamdaman mong para kang naparalisa, walang kakayahan na gumawa o kumilos ng anuman." Lahat ng sinabi niya ay may sense...roon ko na lang na-realize na mabuti pa 'to kaysa sa mga naunang nagsalita, may sense kahit pa-paano ang kaniyang sinasabi ngayon.

Kaya walang mali sa mga sinasabi ko at sa mga gusto ko pang sabihiin. "Ano ka ba, masyado ka naman stress diyan. Huwag mo nang isipin pa ang mga bagay na 'yan. Ilang minuto nga lang sumikat agad ang Gwen na 'yan ehh. Sikat na sikat sa madumi niyang image. kaya, huwag kang mag-alala adhil mas lalala pa siya ngayon. Isa pa, hindi talaga nila tayo ma trace. Basta, ako na ang bahala sa bagay na 'yan. So chilax, baka mamaya masayang lang diyan ang beauty mo. Maganda ka pa naman ngayon. Okay?" aniya nito.

“Baka nga. Ang hirap lang talagang magbago ng isip. Pero, ayoko rin namang magpaka-seryoso lagi.” “Exactly! Minsan kailangan nating kalimutan ang mga pressures sa buhay at mag-enjoy sa mga simpleng bagay,” sagot ni Cearina, na naglalayong magdala ng liwanag sa kanilang pag-uusap.

"Gusto ko lang makalanghap ng sariwang hangin." "Ayon lang ba talaga ang dahilan?" May pagdududa sa itsura ng mukha nito. Tumango siya. "Yes, iyon lang. Sige idagdag mo na nga ang stress sa trabaho kaya gusto ko naman makapag-relax ang isip ko. This past few days, maraming nagiging problema sa nasasakupan ko at sa mga kasamahan ko na medyo mahirap solusyunan. Gusto ko munang alisin sa utak ko ang mga bumabagabag sa akin."

“W-wala, may naalala lang ako. S-Sorry, ano nga ulit yung sinasabi mo?” Tumitig muna siya sa akin bago huminga ng malalim, “wala, kalimutan mo na iyon. Basta pag meron tayong day off ng sabay-sabay ay sumama ka samin ng hindi puro stress ang tumatakbo diyan sa isip mo.”