Quotes About Waiting Patiently Novelas e Histórias

“Magpapakasal din ako pero 'di pa ngayon. Just give me sometime.” Sa galit ni Kennedy ay nahampas ng sa sahig ang tungkod na hawak at galit na sinabing, “Oras? Sa tingin mo, ilang oras na lang ang itatagal ko sa paghihintay?” namimilosopong bulalas ng matanda.

Pilitin ko man pero wala pa talaga. Tapos ngayon, kung kailan akala ko katapusan na ng lahat saka naman gumawa ng paraan si God. Totoo nga yung kasabihan na, God has perfect timing; never early, never late. It takes a little patience and it takes a lot of faith but it's worth the wait. Wala akong gano'ng faith at mas lalong wala akong inaantay na darating. Pero ngayon napatunayan ko ang kasabihan na 'yon. Walang katapusang pagpupuri at pasasalamat at galak ang aking puso. Habambuhay ko itong tatanawing isang napakalaking biyaya galing sa Dios.

Inis niyang sambit sakin. " Eh Ako Naman Kasi Ang may kasalanan Kasi kung Hindi ko Siya pinaantay ng ganun katagal edi sana hindi niya ako iniwan ng ganun" wika ko Naman habang umiiyak. " Agatha, man will patiently waiting for his love, kung mahal ka talaga ng lalaki mag hihintay Siya kahit gaano pa katagal Yun Kasi Hindi Siya mabubuhay ng Hindi ka Kasama" wika naman ni kuya.

"I know pero di ko alam kung bakit hangang ngayon wala parin." "You know reign hindi naman mahirap maghintay, ang mahirap jan ay yung mag-isip kung may darating ba. I can wait for my mate, kahit na mag 100 year old pa ako." "I hope everyone could wait even if they don't have any assurance with." "Because it worth the risk." "If I take risk would it be worth it?" "You will not know if you wouldn't try." Pareho kaming natahimik, one last glance on the sunset and turned my back on it as I leaned on the railings with my arms folded on my chest.

Nabitin sa lalamunan ko ang mga sunod na katagang kakantahin na sana, ng marinig ko ang walang kasing lambing na boses ni Kuya West, nakatingin siya sakin habang sinasabi ang mga iyon at wala kang makikitang biro habang kinakanta niya ang part na dapat kakantahin ko. Parang sinasabi niyang mag hintay lang ako hanggang sa maging handa na siya, mag hintay lang ako sa pag babago niya. Mag hintay ako kahit walang kasiguraduhan. Mag hintay ako kahit malabo pa dahil may nararamdaman na siya na hindi niya maisatinig kaya dinaan nalang sa kanta. "Oh wait, just wait I love you like I've never felt the pain

"Okay, just wait for the result next week." Bakit kaya nila natanong ang tungkol sa patience? Baka mag-bibabysit ako? Huwag naman sana dahil hindi palaging mahaba ang pasensya ko lalo sa mga batang uhugin. Nang matapos ako sa pag-ligo at pag-rereflect, joke lang! Ay uminom na ako ng kape habang naglalagay ng mumurahin na make-up na binili ko pa sa tiyangge, buti na lang ay hindi sensitive ang skin ko sa mga mumurahing make-ups, lotions and perfumes.

paalala ko sa kaniya, dahil parang wala talaga siyang pakialam doon. Pero pagdating sa akin, kahit wala naman akong ginagawa masiyado, nakatuon lang ang atensyon niya. Parang natatakot na may makaligtaan siya, at hindi mapakali kapag hindi niya ako nakikita. Napailing na lamang ako, at kaagad na napagdesisyunan na lumapit sa kaniya. “They can wait.” “At paghihintayin mo talaga sila?”

ang irritable kong tanong at nakita ko ang pagkunot ng noo niya . Napabuntunghininga siya marahil nakukuha niya ang naiisip ko "Just wait for me mamayang uwian ,huwag mong subukang tumakas .Hintayin kita sa may parking."ang sabi niya na medyo may himig tampo .Hindi ko maiwasang magbuntunghininga ,ng matitigan ko siya ay kita ko ang lungkot sa kaniyang mga mata .

NAKAKASAWA din pala minsan na maghintay sa taong hindi mo alam kung kailan magigising pero wala kang magagawa kundi ang maghintay. Ngayon ay nararamdaman na ni Yzainna ang pakiramdam ni Wren ng hintayin siya nito ngunit hindi pa siya nakakalahati sa nararamdaman nito. Si Wren ay apat na taong naghintay sa kanya pero siya buwan pa palang. She wish waiting for him to be awake is worthy.

"Tingin ko, hindi pa rin naiintindihan ni Fortuna ang lahat ng effort mo, pero hindi ibig sabihin nun na wala ka nang pagkakataon. Kailangan mong maghintay, at huwag mong gawing rason ang sakit para mawala ka." Hindi sumagot si John at patuloy na naglakad papalabas, ngunit sa mga salitang iyon ni Tony, nagkaroon siya ng kaunting liwanag sa dilim na bumabalot sa kanyang isipan. Kung maghihintay siya, maghihintay siya nang buo, nang walang pakialam kung gaano man ito katagal.