Quotes On Acceptance の小説・ストーリー

I'm happy that he accepted me. ~THE END~

Funny How She Courted Jela "Sana, tanggapin mo ang panliligaw ko sa'yo! Please accept me for who I am, and I will accept who you are. You know acceptance is a kiss?" "Kiss?" sabay-sabay na sambit ng tatlong bata. "No kiss po, ha!" sabi agad ni Jan. "Sabi ko, acceptance to my proposal is a yes, mga kiddos. Huwag na mag-No ang Mama niyo," sagot naman ni Jupiter.

madiin kong kinagat ang labi pagkasabi ko niyon. Naglahad sya nang yakap at tinanggap ko iyon. Malungkot akong nakatingin sa kawalan habang hinahagod nya ang aking likod. "Anak, hayaan mo na. Hindi mo mapipilit ang isang tao na mahalin ka pabalik. Narito ako, ang mga kaibigan mo. Hindi mo man sila masyadong kasundo ngayon ay alam kong hindi nyo matitiis ang bawat isa. Acceptance is the only way to be free and happy dahil kung patuloy kang magpapahatak sa mga 'paano kung', 'sana', at 'bakit' ay hindi ka magiging masaya." mahina akong tumango.

"Tapos? Anong sunod?" "Acceptance 'tay. Acceptance is the key. Tanggapin mo na hanggang don na lang talaga kayo ni nanay, na hindi na siya babalik sayo kahit kelan. At masaya na siya sa bago niyang buhay, sa buhay na hindi tayo kasama. Tsaka masaya naman tayo kahit tayong apat lang diba? Hindi naman siya kakulangan satin, naka survive nga tayo ng ilang taon na wala siya e, kakayanin la nating maka survive sa mga susunod pa." "Okay, tatandaan ko yan anak."

"Sometimes we don't need people to accept us. All we need to do is to accept ourselves. That's what matters." "H-Huh?" He smiled before standing up. "You're beautiful, Kelly. Really." -----

Matatanda na ang mga ito, hindi ko na dapat sila binibigyan ng sama ng loob na pwede nilang damdamin at maging sanhi ng pagkakasakit na lang. Acceptance..is the best do. Mas pipiliin kong tulungan sila at makasama. Hindi ito pabata ng bata. Isa ayoko rin maging selfish. Pero sana lang hayaan na nila ako sa gusto ko at desisyon sa buhay. Malaki naman na ako. “Thank you, Jace for helping me. Don‘t worry pinag-aaralan ko na ang report ng kompanya.” “Good, kapag okay na ang lahat sa kompanya niyo, then let‘s have a vacation. We need that pagkatapos ng maraming problemang dumating.”

 | ＦＯＵＲＴＨ ＰＡＧＥ | // "Acceptance is the hardest thing to do when you already had enough because of pain." \\ ___ "ACCEPTANCE, SEPTEMBER. Makakaya mo bang tanggapin ang nakaraan mo?"

] Sabi nya kaya nainis ako sakanya. [Gago kaba Janrey?!] Galit na sabi ko sakanya, nakakairita ah. [De jok lang, just accept the rejection Part talaga yan ng taking risk.] Sabi nya at napa hinga naman akong malalim at napaisip sa sinabi nya. [If nareject ka, I'm here. Talk to me.] sabi niya at naka hinga ako ng maluwag. At least I tried, at least nasubukan ko.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

Sa tono ng boses niya, walang galit — puro acceptance. Kasi kung natutunan na niyang tanggapin si Austin ulit, bakit pa niya kailangang balikan ‘yung sakit ng nakaraan?