Novel & Cerita Quotes On Acceptance

"They're a rapist child. Ayokong mahalin sila dahil baka maalala ko lang ang lalaking gumawa sa akin nito." 'We understand. Could you do us a favor?' "What is it, dad?" Tanong ko at napalingon sa kaniya. 'Think of us as your baby. Love them like how you love us. Treat them what they deserve. It's your child. Wala na tayong magagawa kung nandiyan na. All you have to do is to accept everything and move forward.' "How can I accept everything?" Acceptance is hard. How can I do that easily? Madaling sabihin pero mahirap gawin.

Bumaling ako kay Axl, pinagtaasan niya lang naman ako ng kilay. Tumingin akong muli kay Air at nginitian lang ako nito. I smiled back at him. I realized that Axl may be right, na tanggap ni Axl ang kapalaran niya at ang obligasyon niya bilang isang Genesis. And I'm amazed he can still be like this, happy and contented. Maybe it's really about acceptance? Kapag tinanggap mo na ang mga bagay ay mas madali na nga sigurong mabuhay. Maybe acceptance is the key to a happy life.

Hindi ba't--" Marahas siyang napabuga ng hangin at napailing. "Denise, i think you still do not know what acceptance really is." Nagpatuloy siya. "You just don't need to accept the truth. What you need is face the reality, the fact that you're already pregnant. You're destined to bear my child. To be a mother. Don't just accept it, take it and love it!" Naiwan itong tulala Bago pa siya umalis, "Destiny, they are real. It is magical. People fall-

"I won't take sorry for no reason." "I...ahm...I." Ano bang sasabihin ko? "Just accpet it, jerk," singhal ko na lamang, dahil ayoko talagang nagpapliwanag, lalo na kung ibinaba ko na ang pride ko. Sapat na 'yon. "How can I accept it if there's no reason behind?" Kagaya niya tinangala ko rin ang kalangitan. Punong-puno ito nang kumikinang na bituin. Nakakatuwa.

Kasi iyon ang pinakamalaking takot nila. "But listen carefully." Huminto si Aaron sa gitna ng stage. "The people who survive..." Unti-unting tumalim tingin niya. "are not always the smartest." "They're the ones who keep showing up." Napalunok si Joan. "The ones who continue even after humiliation. Even after rejection. Even after breaking down." Napayuko si Trish habang tahimik na nakikinig. "Because success isn't built overnight." Mabagal na ngumisi si Aaron.

Alam niyang hindi siya pababayaang masaktan ng bonggang-bongga ng Panginoon, bago pa man siya nag-desisyon ay tinanggap niya na ang katotohanang masasaktan siya sa gagawin. "Pa'no kung hindi mag-work?" tanong nito. "Tatanggapin ko, magmo-move on," sagot niya. "Anong gagawin mo para mag-move on?" Muling tanong nito. "Hindi ko rin alam, pero may isang bagay akong alam na palagi kong ginagawa. Acceptance, isa kasi 'yan sa mga paraan para maka-move on ang isang tao. Kailangan mong tanggaapin na hindi magwo-work 'yan, kailangan mong tanggapin lahat ng masasakit na katotohanan hanggang sa mapagod ka ng masaktan," nakangiti niyang sabi. Isa iyan sa mga natutunan ni Clover sa mga past relationship n

Ngiting totoo at masaya. Malaya na kami, hindi sa ganito ang inaasahan ko pero siguro ito talaga ang nakatadhana sa amin. Siguro ito 'yung tinatawag nilang acceptance na kailangan namin dalawa. Ang pagmamahalan namin ay wala sa kasarian kahit na, hindi kami ang nagkatuluyan. The End

Minsan lang ito sa akin, bakit nangyayari ngayon? "Hindi naman ako mawawala, I’m always her—" "Hindi na kailangan." "Thral—" "Hindi ko alam kung pagiging isip bata ba ang inaakto ko." Tinitigan ko siya. Kinagat ang ibang labi para hindi kumibot. Napahilamos ako ng mukha. "Whatever your reason, you explain, I don’t understand. I can’t accept, damn it." Huminga ako nang malalim at bumaling sa iba. "Hindi mawawala ang rejection sa panliligaw, ewan ko. Tangina, hindi ko matanggap ‘to. Umasa ako e, umaasa, ang taas ng pag-asa tapos biglang..." Natahimik ako at tumalikod ako sa kaniya. "Pumasok ka na sa loob."

“Accceptance is the key rin kasi, Ry. Kapag tanggap mo na ang estado ng puso mo ngayon ay magigiging okay ka na lang.” “Paano? Paano ako magiging okay? Ang sakit kaya, James.” “Iyong sakit ay hindi mawawala unless hindi mo totoong mahal ang tao. Pero if tatangapin mo ang katotohanan ay unti-unti kang masanay na umahon araw-araw. The pain won’t leave, we just learn to live with it, Ry.”

Paraan niya iyon para gawing patag ang kalooban. “Ano man ang gulo naming mga matatanda, wala kang kinalaman sa lahat ng ‘yon. Kung may nahirapan man sa lahat nang nangyari, kayo iyon. Stop feeling sorry for other people’s mistakes, Mere. Don’t let the past overshadow your future. I wouldn’t ask you to forgive your mother. Inaani ang kapatawaran at hindi inuutos. As for your father, he had some goodness inside of him, ngunit hahayaan kong ang ina mo ang magkuwento. At the right time, of course. Kapag nakahanda na ang puso mo. Kapag natanggap mo na sa sarili kung ano ang pinanggalingan mo, at kung ano at sino kang talaga. Acceptance is key, Hija, bago mo matutunang magpatawad sa iba.”