Novel & Cerita Quotes On City Lights

Pero wala na rin namang pakialam sa mga ikinuwento niya. "Sobrsang unforgettable ng lugar na to para sa kin satin." Ani ko habang nakatingin sa city of lights. "Why?" tanong niya sa pagkakataong ito ay humarap ako sa kanya.Ngumit ako ng mapait dahil hanggang ngayon masakit pa Rin pala alalaahin ko.Pinipilit Kong Hindi na masaktan sa mga nangyayari sa nakaraan.

Kanina pa pinagmamasdan ni Paige ang pagkislap ng mga panggabing ilaw ng siyudad. Mula sa veranda ng condo unit nila ni Marco ay tanaw ang kabuuan ng siyudad. At gabi-gabi, tinatanaw ng dalaga ang nagkikislapang mga ilaw na ‘yon. Pakiramdam ng dalaga’y tila mga bituin ang mga ‘yon na bumaba sa langit- kaya niyang makita at abutin. Madalas, nagkakasya na siyang pagmasdan ang mga ‘yon sa malayo. Subalit sa gabing ‘yon, tila mas gusto ng dalaga na puntahan mismo ang nagkikislapang mga ilaw na ‘yon baka sakaling mawala sa isip at puso ang mga agam-agam at iba pang alalahanin.

Blurred ang paningin ko ngunit hindi nag tagal ay luminaw din kalaunan. Namangha ako sa lugar. Kaya pala parang hagdan ang hinakbangan ko kanina. Isa pala itong City lights. Meron din Puno na naka palibot sa amin na may mga Christmas lights, may tent na kalakihan at may table na may wine, food at flowers. Naluha na lamang ako na agad kong pinunasan

Pinost ko 'yon sa i* ko with the caption of 'city of sky, ill always come back here. Bakit ngayon ko lang napansin na maganda pala yung langit sa lugar na 'to? One meter away sa Colt Hospital kasi, pababa yung daan kaya nakikita yung view ng ilang mga stores at bahay tapos mountains. Imagine that kind of view tapos sumabay pa yung ganda ng langit. Calming. ... Isang linggo nang hindi nagsasalubong ang landas namin ni Grey, at iniisip ko pa rin siya kahit na nagc-cram na ako ngayon.

Ang mga ilaw ng siyudad, dumadaan lang sa salamin, mabilis, malabo, at parang mga alaalang pilit kong binabaon sa limot. Pero sa isip ko, iisang tanong lang ang hindi mawala-wala. Hanggang kailan ko ba talaga mapagkakatiwalaan si Lily?

Still, she got to try. Nang marinig niya ang mga yabag ni Jeffrey ay napatayo siya at huminga ng malalim. She wandered her eyes around to diminish the sadness they show. This roof deck is so perfect. The city lights are so majestic. She loves city lights so much, more so, a lighted pool and cool breeze of air. Too perfect.

Sa labas, puro ilaw lang ng emergency lamps. “It’s quiet,” sabi niya, halos bulong. “You say that like it’s a bad thing.” “It is. This city doesn’t stop.” “Maybe it deserves a break.” “Maybe.” Umupo ako sa sahig, nilagay ‘yung tsaa sa tabi ko. “Do you ever miss normal things?” “Like what?” “Bad coffee. Cheap food. ‘Yung mga taong nagtatanong ng ‘how are you’ at hindi ‘where’s the report?’”

Habang nakatingin ako sa city lights mula sa bintana, ramdam ko ang pagkalito… sa pagitan ng utang na loob, takot, at kakaibang damdaming unti-unting tumutubo. Si Damian… malupit, pero may lalim. At ako… si Althea, na minsang lumaban para sa pamilya, pero ngayon ay lumalaban para sa sarili. At sa gitna ng mga salamin ng siyudad, naisip ko… baka hindi lang ako nakakulong sa kontrata. Baka unti-unti na rin akong nakakulong sa kanya.

The rooftop fell quiet after that. Not the comfortable kind of quiet. The dangerous kind. The kind where something unspoken sits between two people, growing heavier with every second. Amethyst Villarreal was still standing beside the railing, arms folded lightly as she stared at the city lights of Makati. From up here, the streets looked calmer than they really were just glowing lines of traffic and glass towers reflecting one another. Illusions. Cities are very good at hiding chaos. People are even better.

He feels it is more relax seeing the city lights and stars at night. Pagpasok sa loob ay agad namangha si Isabelle sa disenyo at sa mga mamahaling gamit. Her eyes widened. Her eyebrows are raised, and her mouth is slightly open because of surprise. The condominium is bathed in a warm, inviting glow emanating from the chandelier and the strategically placed floor lamps. The large windows, extending from floor to ceiling, frame the captivating cityscape outside. The city lights twinkle like a constellation, mirroring the shimmering effect of the chandelier.