Quotes On Fake People นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko alam kung saan na naman ako maghahanap ng perang ibabayad sa uutangin ko pero tsaka ko na yun isipin pag nakuha ko na tong malaking halaga nato. "Alam mo namang negosyante ako diba, at walang halaga ang mga pangakong inusal lamang. Sige, pauutangin kita, walang interes, baka akalain mong hindi ako marunong maawa", napangiti ako ng tipid sa kanyang winika, siguro totoo nga ang himala. "Pero sa loob ng dalawang linggo ay dapat naibalik mo na- ng buo."

Gulo na ngayon ang nakagawad sa mga mata pero nandoon pa rin ang sakit at pagod, dumagdag pa ang pagkadismaya. Tumikhim ako bago nagpatuloy sa pagsasalita. “We are only pretending anyway, right? For your family’s and my parents’ benefits, hindi ba? So, we need not to be more beyond what we are right now, Dr. Ricaforte...”

Humina ang boses ko sa sinabi ko. Hindi ko alam kung pang-aasar pa ba itong akin kaya ko sinabi iyon o baka sinasabi ko lang iyon para sa sarili ko? Para hindi ako magselos. Tangina, ako nagpakalat ng fake news tapos ako rin pala ang matatamaan ng husto. "Anong fake news teh? Truth iyan!" Sabi pa nila. "Hindi totoo iyan, bakla talaga 'yan." Ani ko.

Matagal kong tinitigan ang mukha nito. Dati ko pa napapansin kahit no'ng college pa lang kami ni Olivia. I noticed na ginagaya nito lahat ng kung anong meron ako. Hindi ko 'to pinansin no'ng una kasi she's my friend. I trusted her. But then, fake people bound to exposed themselves. Fake don't last forever. "If I were you. You should stay true to yourself. An original is worth more than a copy." I mockingly smiled at her. Nilingon ko ang mga anak ko.

I said out loud. Still hindi pa rin siya sumasagot. Hindi rin naman ako umaasa na may isasagot siya. “ Kasi ako, nakaraan na linggo. Akala ko alam ko na. Inakala ko kapag umamin na sayo ang isang tao, mahal ka niya talaga. Sinabihan ka ng mga salitang galing sa puso.” “ Hindi ko na isip na pwede nga pala maging Fake yun. Dahil salita lang naman. Madaling isipin at madaling sabihin”

I forget about every painful thing when I’m with them. “Papatawarin mo ako?” “Of course. I won’t be mad at you.” “Baka ginagamit lang kita Nico-” “Use me if you want. You can use me as much as you want.” Napahikbi ako dahil doon. “So this is fake? Is my sadness fake? Nababaliw lang siguro ako.” Umiling siya. “Your sadness is real, Leana. It’s the thoughts that are fake. It will poison you little by little if you listen to it.”

Napapailing siya, at iyon ang nalingunan ni Liam sa kanya. "What's wrong, grandfather?" tanong agad ni Liam rito. "Nothing, I just thought of you being so stupid. You don't know what a very good thing you have that you still want to slip it out of your hands. I'm telling you, you should know how to differentiate between fancy and fake. Also, you need to value what you have in life or else you will end up regretting your whole life because you let that thing go away. Remember, even if you have everything like power and wealth, once you realize the thing that you really wanted is already gone, you will forever be regretting and feel uncomplete." Ang makahulugan at mahabang salita niya para kay

"Naku ka naman, my loves! Baka mapahamak ka riyan, ah." "Mukha naman siyang mabait, ang ganda nga niya, saka mukhang mayaman talaga." "Jusme. Hindi ka ba nanunuod ng balita? Sa panahon ngayon kahit na gaano pa kaganda o kaamo ang mukha ng tao, minsan sa likod niyon ay manloloko, scammer at demonyo pala." "Huwag ka namang manakot."

Baka peke ito. Kung kailan manghang mangha na ang lahat sa painting na dala ni Farrah, ay biglang nagsalita si Quina. "Sis, paano mo naman naisipan na gumawa pa ng fake painting at iregalo ngayon dito sa birthday nina Lolo at Lola? Oo, alam ko naman na gusto monh ipakita ang sinseridad mo sa pagreregalo, pero hindi ba't nakakahiya na sa kagustuhan mong mapasaya sila ay gumawa ka pa ng bagay na hindi totoo? Pinapahiya mo lang ang mga magulang natin."