Quotes On Fake People นิยาย & เรื่องราว

mabilis kong sagot, pero sa loob-loob ko… bakit parang ayoko nang marinig ang salitang fake? Napangiti lang siya, saka tumayo at nagsalita, “Sige na, maligo ka na. Maghahanda tayo para sa kasal natin — kahit fake, kailangan mukhang totoo.” Habang nakatingin ako sa kanyang ngiti, hindi ko maiwasang mapaisip. Totoo… o baka unti-unti nang nagiging totoo ang nararamdaman ko.

sabi ko, medyo kinakabahan ako sa topic na ito dahil baka mainsulto ko siya. “It is true that I am thirty years old. Faking something about your identity is considered crime and it may harm my company and I don’t need to fake my age, I even look younger than my actual age.” Pinigilan ko ngumiti nang mahina pa siyang tumawa habang sumasagot. Taas ng confidence niya sumagot, and I must admit that he’s only speaking truthe truth. Akala ko nga ay college student siya kung hindi lang dahil sa malaki niyang braso.

dagdag pa ni Larie, kaya nagkaroon tuloy kami ng idea. “Manakot na rin tayo sa social media,” suggest ni Janessa, kaya napatingin kaming lahat sa kaniya. “Anong ibig mong sabihin?” tanong ko. “Na gumamit tayo ng fake account. Hikayatin natin ang mga tao dito sa bayan natin na huwag matakot sa mga grapist. Na kapag nagtngaka sila, laslasin agad ang leeg o tusukin ang tiyan ng grapist. Kasi hindi sila madadala sa ospital kapag nangyari iyon. Tatakutin natin ang miyembro ng grapist na kapag nagkaroon sila ng malubhang sugat, sila-sila rin ang magpapatayan sa huli. Nang sa ganoon, malinawan na rin ang pag-iisip nila, baka sakaling umatras na ang iba sa kanila at iwasan na ang paggawa ng masama,”

Nilapitan niya ito, "kung mayroon mang fake dito ay ikaw iyon dahil sa kapal ng make-up mo!" "Make-up lang iyan na pwedeng burahin or baguhin, unlike sa fake na ugali ng tao na kahit anong tago mo ay lalabas at lalabas ang tunay na kulay nito. Ang mukha ay kayang itago sa suot na maskara. Pero ang tunay na pagkatao ay hindi." Makahulogang turan ni Jenny. Panandaliang natigagal si Jennelyn dahil na sapol siya sa pang-realtalk ng babae. " Who are you?" Naningkit ang mga mata niya habang mataman na pinagmamasdan ang mukha ng kaharap.

Pinakli ko ang papel at nakita ang panibagong linya ng mga talata. Mommy is pretty. She is kind. I love her. Snow and I love her so much. Parang gatilyo na napigtas ang tinitimpi kong emosyon. Nagsipatakan ang mga luha ko at agad na kinagat ang ibabang labi. Gusto kong umiyak ng malakas at sabihin na mahal na mahal ko rin sila, pero sinong niloloko ko? I'm nothing but a fake Candice.

I asked again. Para na akong sasabog sa sobrang galit. Ramdam ko na ang pagpula ng mukha ko. Kita ko na rin ang pagdasa ng mga estudyante na nakikinood sa amin. But I didn't it at all. Cause I want to know who's the founder of this fucking fake humor. "Ako, bakit?"

He’s even more handsome when he show his happy face. “My friend. He say, ‘Tamang maging maingat, ngunit hindi tama na lahat ay pagdudahan. Ang tiwala, kapag nawala sa ’yo para ka na ring nawalan ng tiwala sa sarili mong maniwala na may taong nagtitiwala sa ’yo. Malabong mahanap ang manloloko kung hinahayaan mong lokohin ka ng tunay na nanloloko sa ’yo.’ He even advice me, to see the real and the unreal. The real will help you get up and the unreal will push you into the past which will make you even more miserable. ” “Kagaya ng pagngiti. They would rather see you smile than to be sad. Pumupogi ka kaya kapag nakangiti ka!” pag-amin ko na maya-maya’y ikinatikom ko ng bibig.

sagot ko habang focus sa screen ng laptop at hindi siya tinatapunan ng tingin. “ Ano ba ‘yang fake jowa mo, takot ba sa soc med? ” medyo inis na sabi niya. “ Pakilala na lang kita ng personal. ” Humarap ako para kindatan siya. “ Ay bet ko ‘yan! ” Tinusok niya ang tagiliran ko sabay tabi sa’kin.

inis kong sabi at dinukot ang cellphone ko sa bulsa. "Ah really,” mahina niyang sabi at napapahiya. Nang mapansin kong uupo na si Harold sa tabi ni Saji ay tinaliman ko ang tingin sa kaniya. "Are you stupid or what? Dinidikit mo si Saji sa gulo. Buti sana kung hindi freak yung girlfriend mo,” inis kong sabi. "You can say it in a nice way—" "I hate fake people,” dagdag ko kaagad.

sarkastikong tanong nito. "C'mon, it's none of your freaking business. Kaya lang naman siya naging fake para isalba ako sa kahihiyang ikaw ang may dahilan. Kaya don't you dare call that man a fake one. Dahil kung tutuusin, siya ang isa sa mga taong masasabi kong totoong tao. Hindi tulad ng iba na may dalawang-mukha. I can say, doble-kara?" may panunudyo sa aking boses nang sabihin ko iyon dito.