Quotes On Simplicity And Beauty Novels & Stories

Bliss Perfume will still freshen you up even though you are in a public place. “Astrid, what do you think is the perfect shot for the front page of the magazine?” tanong sa akin no’ng bi na nag-edit ng mga taken shot sa laptop pagkatapos ito e-export. Napayuko naman ako at tumingin sa screen ng laptop. Buti na lang ay nakapuwesto ito sa may silong sa tabi ng isang hindi bukas na grocery store. “I like this one... It’s kind of minimalist and the smile of the model here was really bliss.” Pagturo ko sa isang picture na sumisigaw ng simplicity, utility and elegance.

Hindi niya maalis ang tingin dito, ramdam niya ang kakaibang kabog sa dibdib niya. Simple. Minimal. Undeniably elegant. That’s the kind of beauty this necklace holds. The gold chain is so delicate, halos hindi mo maramdaman sa kamay, almost weightless. Pero sa kabila ng pagiging simple, it carries this effortless sophistication that instantly captures attention. Hindi ito flashy, hindi ito loud — pero nakakaakit siya sa pinaka-subtle na paraan.

Nagsasarap tusukin ng kung anumang kutsilyo. "Alam ko," I said as I stood firm. "Kasi marunong akong mag-appreciate ng mga bagay kahit kaunti lang. Marunong akong makontento at sumaya sa mga simpleng bagay." He scoffed, as if what I said was a joke. "Being contented and simple won't bring you anywhere," sabi niya at tumingin sa'kin sandali na may mapang-insultong ekspresyon at ngising nagpapakulo ng dugo ko.

Umiling ako. "Hangad ko lang na maging simple ang pamumuhay nila, malayo sa magulong buhay, disgrasya o mga kapahamakan, mas gugustuhin ko pa nga sakto lang kaysa marami ngang pera, mayaman galing naman lahat sa masama." Nagasungot ko pa lalo ang damit niya. Nagsusumamo ako sa kanya habang siya, nakatingin lang siya sa kin.

Nagsusuot lang ako ng mga ganung damit pag may importante talaga akong pupuntahan. Ewan ko ba, minsan napapaisip ako kung tomboy ako pero hindi naman ako nagkaka-interes sa mga babae. "May kasabihan nga simplicity is beauty." ngiting saad ko bago ko kinuha ang sling bag ko at lumabas na ng bahay. Medyo malayo-layo ang bahay nina papa kaya mapapasubo ako sa pagpadyak sa bike ko. Pero okay lang, bike is more safer than car.

sabi ko, tinuturo ang pinakasimpleng disenyo para hindi masyadong agaw-pansin. Tumayo siya at lumapit sa akin. Hinawakan niya ang kamay ko at tiningnan ang singsing na pinili ko. "Minimalist. I like it. It tells everyone that you don’t need to shout to be heard. You are mine, and that’s enough."

“Pero tandaan mo, huwag mong isara ang iyong sarili nang sobra. Ang buhay ay mas maganda kapag marunong kang tumawa, kahit na minsan ay sa mga simpleng bagay lamang. Tulad ng sinabi ko, mas mabuting tumawa kaysa magmukhang seryoso pero sa loob ay puno ng bigat.” Nang gabing iyon, habang naglalakad ako sa hardin ng aming tahanan, naramdaman ko ang magaan na pakiramdam. Hindi pa tapos ang lahat, at hindi pa sigurado kung tatanggapin nila ang aming mungkahi. Ngunit sa kaalamang nalaman na namin ang katotohanan—na hindi ito simpleng itim o puti, kundi kwento ng mga taong nagkamali, nagtampo, at nagtanim ng galit—ay nagbigay sa akin ng kapayapaan.

“Never settle for less, Dave. Everything you own should be the best.” Noong bata pa ako, pinaniniwalaan ko ang mga iyon. Akala ko, kapag nakuha mo na ang “best,” doon ka na magiging masaya. Pero habang kumakain ako ng pinakbet dito sa simple naming bahay, na-realize kong hindi lahat ng best ay nasa taas ng mundo. Minsan, nasa ganitong tahimik na sandali lang, sa ulam na malamig na, sa note na may dalawang linya, sa presensiyang hindi mo man lang maramdaman pero alam mong nandiyan.

I heard him answered. Gusto kong dumilat ang mga mata ko pero mas nagwawagi na ata ang antok pinilit ko imulat kahit maliit lang.. The last time I heard.. When he said.. "The most beautiful things in the world cannot be seen or touched, they are felt with the heart.."

"Gusto ko na matutunan niyang magpatawad at magpahalaga sa mga simpleng bagay. Gusto ko na maging handa siyang harapin ang buhay nang may tapang at malasakit sa iba. Gusto ko ring matutunan niyang mahalin ang sarili at ang pamilya." Tumango si Ruby, "Tama ka. Ang mga simpleng bagay lang ang nagbibigay halaga sa buhay. Kung natutunan natin itong gawin, magiging magaan ang lahat, kahit na anong pagsubok ang dumating."