Quotes On The Enemy Novels & Stories

Limang taon na ang nakalipas nung pilit na tinapos ni Celestina "Tina" Roxas ang relasyon nila ni Inigo—ang lalaking pinakamamahal niya. Para kay Inigo, ginawa 'yun ni Tina dahil sa pera. Pero ang totoo, 'yun lang ang tanging paraan para mailigtas ni Tina ang pamilya niya. Ngayon, sagad na sa hirap ang buhay ni Tina. Sa sobrang pangangailangan sa pera, nag-apply siya bilang Personal Assistant sa isang sikat na kumpanya. Pero mapaglaro ng tadhana—ang dating mahirap na lalaking minahal at itinaboy niya noon, isa nang napakamakapangyarihang CEO ngayon. At nasa kamay na nito ang kaniyang kapalaran. Tinanggap siya ni Inigo sa trabaho—hindi dahil sa awa, kundi para pahirapan at iparamdam

I am an enemy after all… “I am a MacAuley, Rashid. And I know that they are your enemies… I know how you despise them and I am sorry for being selfish. I just wanted to be with you and have happy memories with you before leaving,” I looked into his eyes that were still blank.

Buhay ang inutang, buhay din ang magiging kabayaran! Binunot niya sa kanyang holster ang 357 magnum before aiming at her target, sa isip niya ay si Blake Ortega yun na unico iho. Isang kalabit lang sa gatilyo ng baril ay bulls eye niyang natamaan ito sa puso. Napangisi si Melanie sabay bulong, "Vengeance is mine, and I will repay."

“I... hate you!” “Then get closer to me,” aniya. “Why would I dare?” “Because you hate me, can't even understand that much, hm? Then think this way,” lalong lumalapit ang kaniyang mukha, nararamdaman ko na ang hiningang dumampi sa leeg ko. “I've been your friend yet I don't feel close that much to you. I want you loosened up now and reveal the truest you... I'm your enemy, Liz,” halos mangilabot ako at napalayo sa kaniyang nahihibang na tinig.

aniya, umayos siya ng tayo. Nangunot ang noo ko. Ayun na 'yon? Tss. “Hindi pwedeng mangyari 'yon. How come na nagustuhan mo 'ko, when in the first place, you are my...” pinutol ko ang sasabihin ko at huminga ng malalim, “Enemy,” dagdag ko. Nagulat ako nang sumilay ang nakakalokong ngiti sa labi niya.

Patago kong sinilip ang tagiliran niya kanina habang naglalaban kami, nakita ko ang number 004, malapit na itong mahulas. Pero hindi ko pa rin dapat maliitin ang lalaking ito. His moves are too advanced for a platoon member, sigurado ako d’yan. Hard to admit but he kinda intimidated me on our first meeting. Mas okay na ‘to kaysa sa Special Police ako mapunta, mas madaling makalusot dito. At the same time, makakakuha rin ako ng mahalagang impormasyon. Sabi nga sa librong nabasa ko: “The probability of defeating the enemy is provided by the enemy himself.” It’s from one of my favorite books, The Art of War by Sun Tzu.

"I'm your brother Ravence! I'm not your enemy! I'm concered with you." "The blood that runs through your vein came from the two human I loathed in this world. That makes you an enemy. I don't trust you and would never ever trust you." puno ng galit na saad niya. "I will not leave Audry. No amount of word from you can change that. Now, leave!"

Binaba niya ang paa at tumayo ng tuwid. "Who is the enemy?" walang paligoy-ligoy niyang tanong dito. Si Luca naman ay kinunot ang noo, hindi yata na-gets ang ibig niyang sabihin. "Sabihin mo sa akin kung sino ang taong gustong mawala ka sa mundong ito." Nagbuntong-hininga ito. "Hindi mo na kailangang malaman—" "Tell me,"

Hindi ko alam kung mas galit ako sa video o sa fact na… the world saw us not as enemies— …but as something else.

“Kahit anong sabihin mo wala akong pakialam ang gusto ko lang ay lumayo ka kay Sayna habang nagtitimpi pa ako sa ‘yo.” “Baka kapag nalaman mo ang totoo ay tuluyan kang mabaliw. Lagi mong tatandaan Enver wala ka dapat pinagkakatiwalaan bukod sa sarili mo. Hindi mo alam kung sino ang totoo mong kalaban.” “Hindi na kailangan kasi alam kong ikaw lang ‘yon.”