Quotes Tagalog Sad Mga Nobela at Kwento

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

saad nito sa kasama nito "Wag susunod nako" bulong ko medyo umayos naman na yung boses ko "Madali kanaman palang kausap pinapahirapan mopa kami, oh ito kumain ka kung gusto mo pang mabuhay" saad nito at ibinato sa aken ang isang tinapay at hindi korin naman na napigilan na hindi ito kunin dahil sa gutom na nararamdaman ko pero pano nakatali ang mga kamay.

Kung may kahit isang gasgas lang na mangyari riyan, wala kang makukuhang pampaaral sa abroad. [From Irish: Nixie, why don’t you just die!!] [From Irish: Alam ko namang hawak mo ang pera ng kuya ko. Hindi mo lang kayang makita akong nagiging maganda ang buhay!!] Damang-dama ang galit niya kahit sa screen lang. [From Irish: Hindi ko pakikialaman 'yang mga gamit mo, baka mamaya may kung anong bacteria o virus diyan!]

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

"Why are you sorry, dada?" "Dada is sorry b-because he couldn't protect mama... If mama and my b-babies died, how could dada live?" Pinunasan ni Catharina ang luha ng ama. "We love you dada..." Hugo chuckled lightly. "Dada loves you too..." "'Wag na ikaw iyak po, dada..." Tumango si Hugo habang nakangiti kay Catharina. "It's ''wag ka na po umiyak', baby..."

inis na tanong ni Kenzo at may pagpadyak pa ng paa. Bahagya akong huminahon ngunit kapag nakikita ko ang mukha niya ay talagang natatawa ako. Kanina kasi no'ng sabihin niya ang mga linyang 'yon, parang feel na feel njya talaga 'yong phrases na sinabi niya. "I'm sorry. Natawa lang ako."

Namamaos kong sabi sa kanya. "Still, I'm sorry. Natakot lang talaga 'ko na baka mahulog sa 'yo ng tuloyan si Joaquin. Alam kong kasalanan ko kung bakit ka lumayo. Namiss kita, namiss ko 'yong best friend ko. Namiss ko 'yong kasama ko sa lahat ng kalokohan ko. Noong lumayo ka, napagtanto ko kung gaano ka kahalaga sa akin. Naalala mo pa noon? Noong mga panahong umiiyak ako dahil nag-away kami ni Quin tapos nasa tabi lang kita, sinasamahan akong uminom kahit alam kong hindi ka naman umiinom talaga."

Na lalong ikinahigpit nang yakap ko dito. At least merong tao na nakahalata. “Ano ba pinagsasabi mo? Mamimiss ko lang ang luto mo. Mga bunganga mo sa akin. Hahaha. Walang hulog-hulog nang loob sa amo mong baliw.” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.