Rainbow After The Storm Novels & Stories

Ngayon ay gusto niya pa rin naman ito pero hindi niya mapigilan na maalala ang nakalipas na trauma kapag napapalakas na ang ulan at sinasabayan pa ng kulog at kidlat. Pero ngayon ay isa sa mga araw na walang kulog. Payapa ang paligid at sa pwestong iyon ay ang katamtamang lakas ng ulan lamang ang naririnig. Lumabas siya at dinama ang patak ng ulan na tumatama sa kanyang balikat. She loves the rain and the water so much. Pero ngayon ay ang dalawang bagay na iyon ang nagpapabalik ng mga masasakit na alaala sa kanya.

"It's enough. Dont think that, baby, that's nothing, okay?" Tumango ako sa kanya. Pinunasan niya ang luha ko. Napayakap ako sa kanya, subalit hindi ko napigilan ang pagluha ng mata ko. Naging emotional ako ngayon hindi ko mapigilan. Narinig ko ang pagbuhos ng ulan. Napalingon ako sa bintana, malungkot akong nakatingin sa ulan. Mukhang sumabay sa lungkot ko ngayon ang pagbuhos ng ulan. Medyo lumamig ang pakiramdam ko dahil pumasok ang hangin sa bintana.

So, it may take a while before she could move on from the pain. The sky started getting dark. The orange sun setting is now painted with dark hue, and a branch like lighting can be seen. Loud thunder can be heard until the rain started to pour. Seems like the heavens were getting along with her pain. Kasabay nang pagbagsak ng ulan ay ang pagtulo naman ng kaniyang luha. Tahimik niyang inilabas ang lahat ng sakit na nadarama niya ng mga sandaling iyon.

Just put God first. There is always a rainbow after the rain.Let be shower with love and Glory....

Ang akala ni James tapos na ang Heavenly Tribulation. Pero, ang lightning tribulation sa kalangitan ay hindi nawala. Naramdaman niya ang presensiya ng lightning tribulation at tumingala siya. Sa kasalukuyan, nagbago ang lightning tribulation. Ang itim na tribulation ay naging rainbow-colored na. Misteryosong mga karakter ang nagpakita sa ere, at naging mala painting. Naguluhan si James.

The ache between my thighs has subsided as I let out a satisfied sigh. After washing myself a second time, I step out of the shower and wrap my towel tightly around my body. My curls are extra kinky and tight. Once I have dried myself off I work the towel into my damp curls.

Panandaliang umulan kasi kanina. Rainbows are not only a display of colors in the sky. It was, in many cultures, a symbol of hope. As the cliched quote stated, “There’s a rainbow always after the rain.” Bagay na bagay ang kasabihang ito a pinagdaanan ng kanilang pamilya nitong mga nakalipas na araw.

sambit niya. “Naisip ko na kung hindi ba umulan no’ng araw na ‘yon, hindi ba magiging gloomy ang pakiramdam mo at hindi mo ba ako iiwan,” saad niya. “Same here. Starting that day, I hated how the rain stop me from everything. I started to see things I should hate about it, just look how ugly the city is kapag umuulan. Maputik, mga stranded na sasakyan, walang kuryente madalas and the list goes on. Ang daming bagay na hindi ko nakita no’ng kabataan ko,” mahinang sambit ko.

Pagkatapos ng kanyang pangungusap, isang nakasisilaw na kislap ng purple lightning ang dumaloy sa kalangitan. Dahil doon, alam ng apat na ang tanging pagpipilian nila ay ang tiisin ang mabahong amoy at magpahinga sa kweba hanggang sa matapos ang bagyo...

Tahimik lang sila, habang panaka-nakang pinagmamasdan ang mga dumaraan sa kanilang harapan. Hanggang sa basagin na ni Lucas ang katahimikan, “You know, Glay, problems are like rain. Minsan malakas at may kasama pang kulog at kidlat na parang walang katapusan, minsan naman ambon lang na dumadaan. But remember that every time the rain stops pouring, another shinny day will come sometimes, it also comes with a rainbow.”