Rainbow In Tagalog Novels & Stories

matigas niyang hiyaw at marahas na iwinaksi ang kamay ko at umalis. "Did you know why I fall for you?" pahabol kong tanong at inis na pinunasan ang magkahalong ulan at luha sa pisngi ko. "I didn't asked." sagot niya bago tuluyang umalis at isinara ang pinto ng rooftop. You made me fall inlove with your lies. You made me believed na karapat-dapat akong mahalin and even this droplets of Rain can tell how much I love you. Bakit ganyan ka Drake?

"Tatlo" Pagkasabi niyon ay mabilis na tinanggal ko na ang blindfold ko. Napapikit pa ako para makabawi. Medyo blurry at kulay black kase ang nakikita ko. Marahil ay dahil sobrang tagal kong may soot na blindfold.

Halos mangiyak-ngiyak pa ang loko-loko sa sobrang katatawa. That's the thing called 'tears of joy' right? Tears of joy nga ba? Yong tipong naiyak na sa sobrang kaligayahan? Hay ewan! Basta ang alam ko'y masaya si Blue dahil nalaman niyang siya ang crush ko.

August's POV Gusto kong mapanganga pero hindi ko magawa dahil papasok ang tubig sa bibig ko. Katangahan lang kung gagawin ko yun. Ang ganda! Parang hindi siya nabigyan ng justice sa panaginip ko! Pero kunsabagay eh panaginip lang naman yun. Pero ang linaw linaw ng tubig! Oo mahapdi sa mata pero alam kong makakasanayan ko rin ito pero ang ganda ng paligid! Kulay asul at berde at nahahaluan ng pula dilaw, puti, at kung ano pang kulay dahil sa coral reef at mga isdang lumalangoy.

Matagal na nanahimik si Darien bago siya nagsalita. “Mahirap basahin ang puso ng tao,” sabi niya. “Habang nabubuhay tayo sa mundo, talagang makakatagpo tayo ng masasamang tao.” Huminto siya sandali bago nagpatuloy. “Yung sinasabi nilang rainbow after the rain… para iyon sa mga taong nasa pinakamababang punto ng buhay nila. Parang konting pag-asa ang simbolo noon.”

Gusto na nga lang niyang angkinin ang dalaga para sa sarili niya lang. Napakaganda kasi ng hubog ni Rain, ang laki ng dibdib at ang sikip sa pakiramdam. Ang kutis niya ay nagiging kulay pinkish kapag nag-iinit ang pakiramdam, talagang nakakatakam angkinin. “Hindi na ako makikipagtalo sa’yo. Bababa na ako para bumili ng kailangan ko,” sabi ni Rain sabay baba ng tawag dahil nagsisimula na rin siyang magutom.

Pati ang luha ay mas lalong lumabas nang mabilis, hindi niya mapigilan ang sarili na mapatawa sa mga naiisip niya. Baliw na siguro siya, Baliw na dahil sa nangyayari sa kaniya. Masyado siyang madrama at hindi man lamang iniisip na lalake siya. "Ah!shit! Why I'm crying? Dapat masanay ka na Rei, ganyan naman ang ginagawa ng iba, hindi ba? Tumigil ka na, masaya na siya, magiging masaya na siya na wala ka. Ayusin mo ang buhay mo, isipin mo ang pinangako mo sa magulang mo."

*****RAIN***** "ART, HINDI KO KAYA! Huwag kang umalis!" Humahangos na napa-bangon si Rain mula sa kaniyang kama; tutop ang kaniyang dibdib ay naghabol pa siya ng hininga. Nabaling sa papa niya ang kaniyang mga mata nang mabilis itong umupo sa may paanan para bigyan siya ng isang basong tubig, tinaggap 'yun ni Rain bago magpunas ng pawis sa kaniyang noo.

Hindi nga pala nito alam ang salitang iyon. “Miss! Ibig sabihin...a-ano...espesyal ka. Ganoon,” napaiwas ng tingin si Celeste at pinahid ang luha. “At saka tears of joy ‘to! Maligayang pagbabalik!” “Tears of joy? Ano naman ‘yon?” Napakamot naman sa ulo si Tsuyu. “Ayusin mo naman. Hindi kita maintindihan,” dagdag pa nito.

I usually stay in the club untik dawn. Nagmenor ako ng nag-red ang traffic lights. Red. I remembered Femella's red lips. "Shit, man! Iba na talaga ang tama sa iyo ng babaeng iyon!" Isinandal ko ang likod sa upuan. My mind drifted to that woman again. Napangiti ako ng wala sa sarili. "I'm getting crazy. So so crazy." Napailing ako then got myself back on the wheel when the lights turned green. Kumunot ang noo ko. Baliktad yata ang ibig-sabihin ng red at green na color sa La Vida.