Rainbow In Tagalog Novels & Stories

Namangha si Trina nang matanaw ang malawak na karagatan at ang asul na langit na parang lumalapat dito. "Napaka ganda, anong tawag sa lugar na 'to?" namamanghang tanong ng babae. Ngumisi si Fernando. "Wala talagang pangalan ang lugar na ito ngunit pinangalan ko siyang Trixie." Napalingon sa kanya si Trina na napaka lawak ng ngiti. "Trixie? Bakit Trixie?" "Trixie, ibig sabihin sa ingles ay "bringer of joy". Sa tagalog, tagabigay ng saya. Kagaya mo, naghatid ito ng saya sayo, tama ba?" Lumingon siya sa dalaga.

kung gano'n, kaynino naman? Napatingin ako sa kamay ko, in-imagine kong may red string na nakatali sa hinliliit ko. "Kung kanino nakatali ang dulo ng red string ko, siya ang mapapakasalan ko. Siya ang makakatulong sa 'kin."

Because the woman behind that letter already owned my heart. Maya't maya pa ay nakaramdam ako ng lungkot and tears began to fell down from my eyes, unexpectedly. Pero nang mapansin kong titingin sa direksyon ko si Angel, agad akong tumalikod at pinunasan ang mga luha ko.

Hanggang Ngayon ay Greek language parin Ang nagagamit Kong salita dahil Hindi sila marunong magsalita ng Tagalog at sa English naman ay mahina sila Kaya para madali nilang ma intindihan Ang lahat ay kailangan Kong mag salita sa kinalakihan nilang lenguwahe. Tahimik lang Ang buong beyahe patongo sa Pupuntahan Kong lugar na cape sounion Ang paburito Kong pinupuntahan rito sa Greece Ang cape sounion ay Ang tinatawag nilang temple of Poseidon Kong saan may ruong dagat na kulay asul Kaya napa ka gandang puntahan at subrang Ganda pa ng simoy ng hangin dun. Sa pag iisip ko ay napa idlip ako. FAST FORWARD

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

Kundi. "Amazing!" Lumalagaslas ang asul na tubig pababa. At nangingintab iyon dahil sa sikat ng araw at may nabubuo ding rainbow dahil sa tubig na bumabagsak. There's a bubbles everywhere na nalabas mula sa gilid ng ilog. Ma's namangha ako ng nasaksihan ang mga bulaklak sa tubig. It is romantic. "Ang Ganda hindi ba?"aniya. Napalingon ako sakanya at wala sa sariling tumango. Bigla akong nakaramdam ng excitement. Parang gusto ko nalang magdive.

-Pigil kong sabi. Napakembot ako sa sakit at hapdi hindi ko alam kung ano yung pumapatak sa katawan ko ngayon? "Very wrong! Rex ang pangalan ko Grace dahil sa sinabi mo makakapunta ka na ngayon sa langit."-Seryoso niyang sabi Lalo ako nataranta at nagsalita "Sorry kuya hindi ko sinasadya na..AAAHH"-Sigaw kong sabi nang maramdaman ko nakapatong na siya at sinagad niya ng husto.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Makaraan ang ilang sandali ay nakikita niyang may kislap na sa mga mata nito. Tumango siya. "Sa tuwing pinupuntahan natin si baby Rainbow at kinakausap siya, gumagaan ang loob ko. Maybe, dahil naririnig niya ako at kinakausap din niya ako. Para kasing sinasabi niya sa akin, mag-move ka na Mommy. Happy na ako dito sa heaven kaya dapat maging happy na rin kayo ni Daddy diyan." Pagkaraan niyang sabihin ang mga salitang iyon, hindi niya napigilan ang mapaiyak. Para kasing gumaan ng husto ang kanyang kalooban.

“Salamat sa’yo, Mariz. Dahil natutunan kong magpatawad.” “Hindi kita tinuruan, Gabriel” ngiti ni Mariz. “Tinuruan tayo ng panahon.” Sa mga sandaling iyon, isang malakas na sigaw ang umalingawngaw. “Mommy! Daddy! Look oh! Rainbow!” sigaw ni Mariella anak nila. Paglingon nila, may bahagharing mabagal na lumilitaw sa langit , makulay, banayad, at tila handog ng Diyos sa kanila.