Rapunzel Quotes Novels & Stories

utos niya sa puno kaya muling humigpit ang pagkakapulupot nito. "Wag kang makinig sa kanya. Pakawalan mo ko! Akong bahala sa inyo," sabi ni Zaira habang sinusubukang makatakas. "Ano naman laban ng isang taong kagaya mo sa half wizard na katulad niya?" tanong ng puno sa kanya. Isa itong treant na tuwing ginugulo sila ay bigla itong umaatake. Ayaw nilang naiistorbo ang pagtulog nila.

“Of course! We can ask Zia Iris to make one for each of you and Daphne.” Lalong nanlaki ang mga mata ni Jewel. “Really, Mom?” anang paslit. “Of course, sweetheart! Mom will never lie to you.” “Then, when I grow up, will my prince charming come and find me too?” “That we’ll have to find out when you grow up, sweetheart. You just have to be patient and don’t grow up too fast.” “But how can my prince charming find me when I don’t grow up fast? What if he missed our house?”

Sinusuklay ni Winter ang buhok ni Snow at may kinakanta pa silang dalawa. "I will tell Daddy to buy us barbie that looks like Rapunzel." Ani Snow. "We already have lots of toys, Snow." Kontra ni Winter. Snow giggled. "I know. But I want Rapunzel." Hindi na sumagot si Winter nang makita ako. Ibinigay niya sa katulong ang suklay at tumayo mula sa pagkakaupo sa sofa. Ganoon din si Snow na naglakad palapit sa akin. Hinawakan ko ang kamay niya at ganoon din kay Winter.

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

"I am a real human." Nakita ko naman ang pagkunot ng noo niya at pagtitig niya sa'kin na parang sinasabing hindi siya tanga at alam niya 'yon kaya nagsalita na agad ako. "I mean, I'm not really from the fantasy world. Pinarusahan ako ng isang fairy dahil sa mga nagawa ko daw noon but I don't really know kung sino ako." I said.

, saad ni Kiana natawa at napailing siya sa katabilan nito. “Ugh! Buti nalang pala hindi nila kinuha ang cellphone ko, naku mabubuwang talaga ako dito kapag nagkataon.”, wika ni Thea at natawa ang dalawa. “Si Jenny, may contact na kayo sa kanya?”, turan ni Thea ng maalala ang isa pa nilang kaibigan. “Baka ipinalit kay Rapunzel sa tore!”, pahayag ni Kiana at napahalakhak ang dalawa dito.

Tapos nae-kwento ko sa kanya ang tungkol sa mga bouquet ng bulaklak na dala nung lalaking nagdala ng pagkain kanina. "But anyway hayaan mo na. Parang di ka nasanay eh weekly ka namang nakakatanggap ng bulaklak mula sa secret admirer mo. Partida pa yung kahit nasa ibang bansa ka ha? Haba ng hair mo Cooper! Dinaig mo pa si Rapunzel. Ayusin mo pagkatali girl at baka maapakan."

Sana maging maayos ang tadhana ko ngayon. Suot-suot ko ngayon ang uniporme para sa mga architecture, nakangiti akong nakatingin sa repleksyon ko sa salamin. “Kaya mo 'yan..” bulong ko sa sarili ko. Inayos ko ang kulot kong buhok na abot na hanggang sa pwetan ko, balak ko na sana itong ipagupit ang kaso ay nasasayangan ako. At ang sabi ni Thalia ay hayaan ko na lang daw na ganito, dahil bagay sa akin. Para raw akong si Rapunzel pero walang leading man. Natawa naman ako nang maalala ko 'yon, loka-loka talaga 'yon.

Me too. “Thank you for fulfilling little Meg’s happily ever after. Feeling ko tuloy si Rapunzel akong mahaba ang buhok, si Sleeping beauty na natagpuan ang prince charming niya at si Snow White na fairest of them all.” She stop from talking at hinayaan niya ang sarili niyang umiyak, she was trying to control her tears bago siya nagsimulang magsalita muli.

Nilingon ko naman siya at nadatnang naka taas ang dalawang kilay niya at kunot noong naka tingin sa akin, obviously confused by my sudden question to him. “If I would be a princess what do you think I could be? Si Rapunzel ba or si Belle?” I asked again and smiled broadly. But the smile on my lips gradually disappeared as he remained silent while looking straight at me, and a minute later he slowly shook his head. I just averted my eyes when I didn't really get an answer from him, my cheeks got hot because of the embarrassment I felt, damn it !, what's in my mind to ask him stupid questions?