Ravaged Novels & Stories

Hindi naman ako nakasagot dahil sa tanong ni Marcus dahil kahit ako ay hindi ko alam kung kaya ko bang panindigan ang lahat ng sinabi ko kay Ethan. "You know what Agatha pagdating sa love kahit gaano pa tayo ka katalino ay nagiging bobo tayo. Mahirap maging kalaban ang puso at isip lalo na kung hindi ito nagkakasundo. Masyado kang naging mabilis sa pagdedesisyon ng hindi man lang pinag isipan ng mabuti. Tapos ngayon ay nasasaktan ka? Alam mo lahat tayo may kakayahan na manakit ng iba pero nasa atin 'yon kung sadya ba o hindi. Mahirap kalaban ang mga salita, kasi kapag nakapagbitaw ka na ng hindi maganda tungkol sa isang tao o nagawa mo na siyang saktan sa pamamagitan ng salita ay hindi na ma

Ang alikabok at mga pira-pirasong kahoy at bakal ay bumagsak, at itinapon si Rogue pabalik ng puwersa ng pagsabog. Sumabog ang sakit sa kanyang tainga, naglabo ang kanyang paningin, at sa ilang sandali, his world became a chaotic whirl of fire and shadow. Rogue tried to move, pero nilunod ng malakas na ugong sa kanyang ulo ang sariling tinig. Nang muling buksan ni Rogue ang mata, malabo ang paligid, at ang usok ay kumapit sa kanyang ilong. His body ached in ways he didn’t think possible, but adrenaline forced him to crawl toward Raim.

Pero nagpapasalamat din siya rito dahil nakikinig naman pala ito sa discussion ng first aid dati. Tinalian nito ang paa ni Private Esteban Degara na tinamaan ng bala ng hemorrhage control bandage. Tinapalan nito ng combat gauze ang mga sugat ni Private First Class Danillo Almanzor o Thirdy. Tinapalan din nito ang sugat niya pero hindi dumikit ang gauze dahil basa ng dugo ang balat niya.

Sa bawat pagbangga, ramdam niya ang matinding hapdi – ang pagkiskis ng kanyang damit sa lupa ay katumbas ng parang pagpunit sa kanyang balat. Ang matindi pa roon, higit pa sa sakit na nararamdaman ng kanyang katawan, ang scarf na mahigpit na hawak ni Raven ay tila sumasakal na sa kanyang leeg. Bumuka ang bibig ni Raven, habang nangingitim ang mukha. Nagiging kulay talong na sa hirap ng paghinga. Sa huli, dumulas ang kamay ni Raven at nawalan ng kapit sa scarf. Ang matinding pagkakakapit ay nag-iwan ng sugat at gasgas sa kanyang mga palad, habang ang scarf ay tuluyang kumawala.

Nang matapos ang kanyang pangungusap, itinaas ni Prince Auten ang kanang kamay at ibinagsak ito sa ulo ni Ravo. Umungol si Ravo sa paghihirap. Nanlaki ang kanyang mga mata at agad na namatay. Naghiyawan si Tavo at ang iba pa habang namumula ang kanilang mga mata. "Hayop ka! Ang lakas ng loob mo!"

"Grabe, Aria. Saan mo ba napulot 'tong mga 'to? Ang gagwapo! Para silang mga vulture na nag-aabang sa labi ng biktima, pero 'yung tipong gusto mong i-date. Pwede na ba akong mag-apply na maging jowa ng isa? Nakaka-intimidate pero... yummy." "Nyssa, shut up!" saway ko, kahit na deep inside, medyo natawa ako run. "It’s for your safety," walang emosyong singit ni Roigie. Hindi man lang siya tumingin sa amin, focused pa rin sa tablet niya. Aba naman. Feel at home pa rin ang ijo. "Those vultures, as your sister calls them, are highly trained. Don't go near them, and don't try to dismiss them."

Napabaling naman ang aking mata sa matipunong lalaki na hindi ko alam kung paanong narito. It's Ravus. Ilang araw na ang lumipas mula noong huli kong kita sa kanya. Ang kanyang itsura ngayon ay gaya sa una kong pagkakakita sa kanya. He's wearing his thrice impenetrable armor. Except that he looks darker. His bloodshot eyes are glaring at the man who's now lying on the ground with flaming anger. He's... scary.

Lumabas ang apat na katawan na nakahandusay sa sahig. Mga bantay. “Forward mo,” utos ni Eli. Nag-scrub si Adrian sa timeline. Isang bagong frame. Dalawang lalaki ang humihila ng isang katawan palayo. Tumigil ang paghinga ko. Ang maskara ay wala na. Nakabukas ang kalahating mukha. Si Raven. May dugo sa gilid ng ulo niya. Ang isang braso ay nakalaylay, walang kontrol.

Utos ng lalaking tumitingin kay Raven. Agad naman na tumakbo ang assistant nito at kumuha ito ng puting planganita at bumalik ito. Agad na hinugasan ang kamay ni Raven na punong puno ng dugo. Doon ko lang nakita kung gaano kalala ang mga tinamong sugat nito. "Shit, we need to undergo surgery. Her vital artery has been damaged! Bring the equipments!"

Kaya ngayon na pinalad akong makaligtas sa aksidente na kinaharap ko para takasan ang demonyo kong asawa, I would really use the miracle happened to me para bumangon at magsimula muli. At sa oras na pwede na, babalikan ko sila. Babalikan ko siya para pagbayarin sa mga atraso niya sa akin. “Sa pagbabalik niya sa bansang ito, malupit na karma ang we-welcome sa kanya. Babawiin ko si Sarah at ipaparanas ko sa pamilyang ‘yon ang delubyong ipinaranas nila sa akin. Because the moment we face each other once again, they will taste how sweet my vengeance is.”