Ravaged Mga Nobela at Kwento

"Grabe, Aria. Saan mo ba napulot 'tong mga 'to? Ang gagwapo! Para silang mga vulture na nag-aabang sa labi ng biktima, pero 'yung tipong gusto mong i-date. Pwede na ba akong mag-apply na maging jowa ng isa? Nakaka-intimidate pero... yummy." "Nyssa, shut up!" saway ko, kahit na deep inside, medyo natawa ako run. "It’s for your safety," walang emosyong singit ni Roigie. Hindi man lang siya tumingin sa amin, focused pa rin sa tablet niya. Aba naman. Feel at home pa rin ang ijo. "Those vultures, as your sister calls them, are highly trained. Don't go near them, and don't try to dismiss them."

Napabaling naman ang aking mata sa matipunong lalaki na hindi ko alam kung paanong narito. It's Ravus. Ilang araw na ang lumipas mula noong huli kong kita sa kanya. Ang kanyang itsura ngayon ay gaya sa una kong pagkakakita sa kanya. He's wearing his thrice impenetrable armor. Except that he looks darker. His bloodshot eyes are glaring at the man who's now lying on the ground with flaming anger. He's... scary.

Lumabas ang apat na katawan na nakahandusay sa sahig. Mga bantay. “Forward mo,” utos ni Eli. Nag-scrub si Adrian sa timeline. Isang bagong frame. Dalawang lalaki ang humihila ng isang katawan palayo. Tumigil ang paghinga ko. Ang maskara ay wala na. Nakabukas ang kalahating mukha. Si Raven. May dugo sa gilid ng ulo niya. Ang isang braso ay nakalaylay, walang kontrol.

Utos ng lalaking tumitingin kay Raven. Agad naman na tumakbo ang assistant nito at kumuha ito ng puting planganita at bumalik ito. Agad na hinugasan ang kamay ni Raven na punong puno ng dugo. Doon ko lang nakita kung gaano kalala ang mga tinamong sugat nito. "Shit, we need to undergo surgery. Her vital artery has been damaged! Bring the equipments!"

Isang lalaki na alam niyang hindi kailanman magiging kaibigan… ngunit kailangang maging kakampi. Sa gabing iyon, habang nakatayo siya sa harap ng dalawang makapangyarihang lalaki sa buhay niya—ang kanyang ama at si Sebastian Dela Vega—alam niyang hindi na siya babalik sa dati niyang pagkatao. Mula ngayong gabi… siya na ang Averill na babangon mula sa pagkabagsak. At sa unang pagkakataon, hindi niya mararamdaman ang takot.

Parang sasabog ang dibdib ko sa sobrang sakit at bigat nito. Mabuti na lamang at nakinig sa'kin si Aziel. Nagulat na lamang ako nang ikulong ako nito sa matipuno nitong mga bisig. Damn! I need a shoulder to rely on. I'm too weak, devastated and empty. And I'm totally hurt big time.

"You a**hole Raven let go of my wife now..!" She was terrified seeing how mad Asher is at bigla namang nabitawan ni Raven ang kamay niya at napakabilis nang nangyari is a split second ay nasa harap na nila si Asher and gave Raven a blow na mukhang hindi napaghandaan nang isa sargo ang dugo sa bibig nito at tumalsik ito sa sahig.

Pero ang nangyari naging two in one ang lahat, hitting two birds in one stone pa nga. Sabay naming narating ni Calvin ang ruruk ng aming pag-iisa. Ramdam ko ang masaganang inilabas ni Calvin, he’s essence was filling me up like I am full now. Calvin keep on whispering how much he loves me, and I did the same thing to him. I told him that I love him so dearly.

Pero ang lamlam sa mga mata nito ay agaran na nawala nang makita ng binata ang dugo na umaagos sa leeg niya. Marahas na napalunok sina Virvin at Nikka nang makita kung paano dumilim ng sobra ang ekspresyon ni Red. Maging siya ay napalunok. Sumigid sa kanilang kalamnam ang nakakatakot na awra nito. Nakakatakot! Wala pa itong ginagawa subalit dama na nila ang bagsik nito. Ang tapang sa mukha ng dalawa kanina lang ay nawala. Ang kamay ni Virvin ay mas lalong nanginig dahilan para mas lalong dumiin ang patalim nito sa kanyang leeg.

“Aw!” Humalo ang impit niyang tili sa tunog ng ulan. Kasabay niyon ay dumulas ang paa niya sa madulas na cliff bago tuluyang bumagsak. Bahagyang tumama ang gilid ng noo niya sa matigas na bato. Napapikit siya sa matinding kirot. Nang hawakan niya ang gilid ng ulo, nakita niya ang manipis na bahid ng dugo sa daliri niya.