Novel & Cerita Reflections Lyrics Mulan English

She draw a wing on my eyelid, kaya lalong sumingkit tuloy ang mga mata ko. "Who is that girl I see, staring straight back at me. When will my reflection show, who I am inside," pagkanta ko na may kasama pang pag-emote. "Anong feeling mo? Ikaw si Mulan?" kontra ni Danika kaya napa-ismid na lang ako. Basag trip.

River I stared right through my reflection on the vanity mirror. You know what? Hindi naman ako pangit. That was what I was thinking while looking at the mirror image of myself. Ginala ko ang mata sa bawat sulok ng repleksyon ko. My features are all on point. I just really have to work on my skin problem.

I watched my reflection in them as the wind and waves became our only music for seconds. "I played your songs on our every concert. Hoping you would hear them. Hoping they would speak to you. Hoping they could bring you back." Patuloy niya. Ang mapupungay na mga mata'y nakapako sa akin. My heart welled up. It felt like wildflowers have outgrown my lungs and they are making it hard for me to breathe. Everything felt so surreal. Inabot ng malalakas na kamay ng alon ang mga batong kinauupuan namin. Mabilis naman akong tinabunan ni Zephaniah mula sa mga iyon.

Yung singaw, namuo bilang manipis na ulap sa ibabaw ng salamin, pero kita pa rin namin nang malinaw yung reflection namin—hubo't hubad ako, namumula ang balat ko dahil sa pagnanasa, habang yung matangkad niyang pangangatawan ay nakatayo sa likuran ko, lalong halata yung mga kalamnan niya sa basang balat niya. "Turn around, get on your knees," utos niya, mababa at magaspang ang boses. Nanghina yung mga tuhod ko habang masunurin akong lumuhod sa malamig na tiles. Sa salamin, mukhang lutang yung mga mata ko, namamaga yung labi ko, mukhang sobrang iba at halata ang pagnanasa. "Open your mouth."

Hawakan mo ang aking kamay Sabay tayong maglalakbay Sa mundong tawa'y walang humpay Sa mundong ako'y naghihintay" ♪ ♪ Pagdating sa chorus ay sinabayan niya itong kumanta. ♪ ♪ "Oh~ binata/dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno ng saya Sa mundo na walang sakit at hapdi Sa mundo na puwede kang umiyak Oh~ binata/dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno saya Sa pag ibig na tapat, sasamahan kita Sa mundo na malaya ka" ♪ ♪ Her voice was so soft and hit my heart that's why it's beating fast.

Muli akong humugot ng hininga bago tinapat ang mic sa bibig para kumanta "But I can't spell it out for you... no, it's never gonna be that simple... no, I can't spell it out for you..." Eloise starts to film me as I sing the next part with all my heart. "If you just realize what I just realized, then we'd be perfect for each other, and we'd never find another... just realize what I just realized.... We'd never have to wonder if we missed out on each other now..."

Di nila naintindihan lahat ng kanyang sinabi. “Bahala kayong umintindi!!” Sigaw ng kanyang isipan. “English please” tugon ni Manuel. She sighed in frustration. “Please Manuel, I’m hungry. Can you please feed me? Like I know I will be a slave here for the rest of my life but can you atleast feed me or just a glass of milk and tinapay? (Bread)” she is crying literally.

Maging ang mukha ni Yu-jun na puro galos. “Sana naman tapos na siya.” Sabi ko habang nakatingin sa reflection ko sa salamin at napabuntong-hininga. “Kaya mo ‘yan, Elyse, kaya mo yan.” Sabi ko at pilit na ngumiti.

Ang mga tawanan at diskusyon nilang pamilya—nami-miss niya ang mga iyon. “Spirit lead me where my trust is without borders Let me walk upon the waters Wherever You would call me” At nang sandaling iyon ay biglang nabalot nang puting liwanag ang buong paligid at isang puting liwanag ang sumakop sa kanyang paningin hanggang sa nawala iyon at naging itim. “No!” mariin niyang sabi sa kanyang sarili kasabay noon ay ang paglandas ng kanyang mga luha sa kanyang mga mata.

dahan dahan ko itong binuksan,madilim sa loob Kaya hinanap ko yung switch ng ilaw pero Hindi ko mahanap kaya pa lakad lakad ako kahit saan hanggang sa nakita ko yung reflection ng buwan sa bintana,may nakita Ako'ng kama Kaya mabilis Ako'ng tumakbo at pabagsak na nahiga sa kamang Kay lambot. ' dito nalang muna ako tutulog wala naman ata ditong natutulog e kaya bukas nalang ako mag papaliwanag ka Mr. Villareal 'ipinikit ko Ang aking mga mata tsaka natulog, ng malapit na Ako'ng antokin ay narinig ko yung pag-bukas ng pinto-an kaya agad nanlaki ang aking mata 'Kyaa kay multo ba dito' ani ko sa isipan at natatakot na niyakap ang aking mga tuhod kona malabo namang mawalan dito ng multo peru sana