Relationship Real Talk Patama Quotes Tagalog Novels & Stories

As in real smile to ni Sean Gusto niyo makita? Paint ko para sa inyo? Hahaha. Parang malalaglag yung p*nty ko. Hinimas ulo ko. Ayyy sarap niyang kurutin sa pisngi. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

Phantom na message sa akin sa i*******m. Phantom: Hi, Miss Mari kumusta? Pilit na ngiti ang pininta ko sa labi. Pinahid ko ang namamasang pisngi at ilong. Nagtype ako ng reply. Me: ok lang, ikaw? Phantom: (sad emoji) Me: ba't ka malungkot? Phantom: hindi ko rin alam eh. Me: ano ka ba, shunga ka ba? Phantom: siguro nga shunga ako.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Ngumiti siya nang bahagya, isang ngiting nagpapakalma sa aking kalooban. “Ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa laki ng lupain o dami ng salapi,” paliwanag niya. “Ang tunay na yaman ay ang katotohanang hawak natin, ang tiwala ng mga taong naniniwala sa atin, at ang pagmamahal na mayroon tayo para sa isa’t isa. Sa mga panahong ito, iyan ang magiging sandata natin.”

"Be good enough to forgive someone, but don't be stupid enough to trust them again. Patatawarin pero 'di na pagkatitiwalaan." Natuwa naman ang dalawa sa sinabi ko. "Pero seryoso... ano ba talaga ang katotohanan sa pagkamatay ni Renata? Maiba naman tayo. Parang ayaw pa nilang bigyan ng katahimikan ang maganda nating kaibigan na nasa langit na." Biglang nagsalita si Thea tungkol sa nangyari noong mga nakaraang araw na sagutan nina Mama at Aba.

“Alam kong hindi madali, pero kaya mo. At kung pakiramdam mo’y hindi mo kaya, mag-isip kang muli. Dahil ikaw ang pinaka-matapang at pinakamatibay na babaeng nakilala ko.” Hindi ko na napigilan ang ngiti habang unti-unting namumuo ang luha sa mga mata ko. Lumapit pa siya sa akin at niyakap ako ng mahigpit. Pinigilan ko ang pag-iyak pero tuluyan nang bumagsak ang luha sa pisngi ko habang yakap niya ako.

pakiusap ko dito kaya tumango ito sa akin "Ako na ang bahala ang mahalaga ay alagaan mo ang sarili mo at ang munting anghel na nasa sinapupunan mo" pahayag nito sa akin kaya tumango-tango ako rito "Kuya pagkalabas ko dito gusto ko po munang lumayo at umuwi kung saan ako lumaki ng hindi nalalaman nang iba" mahinang wika ko dito kaya natigilan ito

Sana pala Hindi nalang siya Ang inutusan ko, Wala naman akong napapala sa mga binigay niya sakin. “ Pshi, isa ka ding b*bo ano? Kita mo na nga na Wala edi isa lang ibig Sabihin nun. Wala Silang katibayan na kasal Sila, baka nga fake marriage lang Silang dalawa may pag asa ka pa lonely boy ” natatawa Naman niyang wika sakin “ sa Dami daming babae ba’t diyan ka pa nadale grabe na talaga Ang pagmamahal na yan.” wika nito.

utos ng judge kaya huminga ako ng malalim bago umpisahan. "Karma? Walang karma! Ang karma ay para lang sa mataong mahirap kagaya mo! Imbento lang ang salitang yon para pahilumin kayo, kasi wala naman talaga kayong magagawa. Yun ang realidad! Isa lang kayong hampaslupa!.." Mas na carried away ako sa mga dialogue at ang iba ay hindi na kasala sa script. Angbtotoo ay hindi galing sakin ang emotion na binabato ko. Kinuha ko lang yun base sa mga alaala ko kapag galit si mommy. Ginaya ko kung paano siya mambaba at napakasarap pala sa pakiramdam manliit ng kapwa kaya siguro parang nangangato dila niya kapag di ako nalalait noon.