Relationship Real Talk Patama Quotes Tagalog นิยาย & เรื่องราว

"Bakit ka natatakot?" "Sabi kasi nila pag sobrang saya daw, kasunod nun ay sobrang lungkot naman." Paliwanag ko. Kinuha nito ang aking kaliwang kamay at marahang pinisil. "Don't overthink wife. Happiness is a choice. Minsan ang tao lang ang napapakumplikado ng sitwasyon. Overthinking makes things complicated." Ngumiti ako at muling tumingin na lamang sa daan.

"Gᴏᴅ ɢᴀᴠᴇ ᴍᴇ ʏᴏᴜ ᴛᴏ sʜᴏᴡ ᴍᴇ ᴡʜᴀᴛ's ʀᴇᴀʟ, ᴛʜᴇʀᴇ's ᴍᴏʀᴇ ᴛᴏ ʟɪғᴇ ᴛʜᴀɴ ᴊᴜsᴛ ʜᴏᴡ ɪ ғᴇᴇʟ" A-anong ibig n'yang sabihin? "Kagabi, nung nakita kitang lasing. Hindi ko alam kung ano 'yung mararamdaman ko. Pakiramdam ko, hindi mo maramdaman na mahal kita, pakiramdam ko ay may kulang ako sa'yo, pakidamdam ko ay nasasaktan na kita." Hindi... Gusto k ong isaboses pero hindi ko magawa.

Bakit niya ba sinasabi ang mga bagay na 'to. "So your point here is.."Hind niya ako sinagot pero rin nagproseso sa utak ko ang gusto niyang sabihin kanina. "Ah do you want me to love again? Haha Rare anong kala mo saakin walang mahal? I loved my patient! I loved children! I loved my Family! I loved my friends. Ano hinitay mo 'yung Partner ba huh? Hindi na Rare sira na 'yung parte ng partner sa puso ko. Warak na warak na oh ay pati pala 'yung pamilya ko winarak na rin nila 'yung parte nila sa puso ko haha. Kaya hindi moko masisi kung bakit ayoko na magkaroon ng partner o hindi ko maayos ayos ang relasyon ko sa pamilya ko haha." I laughed sarcasticlly at ramdam ko ang pangingilid ng aking mga

OA, "What? Bakit gulat na gulat ka?" Ano ka ngayon? Hindi ko lang sila nakakausap na dalawa pero alam kong nag-kakamabutihan na sila. Napangiti ako ng palihim, mukhang tagumpay ang pag-mamatch ko sa kanilang dalawa. "Hindi pa naman kami Iyang, nililigawan ko palang si Pat." Biglang nahiya ang loko! napakamot pa siya sa kanyang kilay at kiming ngumiti.

dagdag pa nito "Pinagtagpo pero hindi pangmatagalan" sabi ni heneral "Dapat kasi motolite na lang jinowa mo mary baka mas tumagal pa kayo" pang aasar ko "At ikaw naman kaibigan, Sa tingin ko dapat mong sundin ngayon si lucifer" sabi ni pepe saakin "Parents' knows best calci boi~" "Sang ayon din ako...kapag namatay ng dahil sayo si essay baka ikabaliw ng puso mo tapos mamatay ka sa heart attack" sabi ni supremo

--- --- "About the message?" --- --- Tumango ako. --- --- "The second legacy." --- --- Sandaling natahimik siya. --- --- "Are you worried?" --- --- Napangiti ako nang bahagya. --- "No." --- --- "Surprised lang." --- --- Dahil kung may nagsabi sa akin noon... --- Na ang pinakamalaking pangarap ko ay hindi pala maging pinakamalakas. --- Hindi ko paniniwalaan.

dagdag na sabi niya at saka matamis na ngumiti. ano raw? kikiligin na sana ako eh, pero parang ang lalim naman yata? Hindi ko naintindihan. E-sesearch ko pa ito mamaya sa g****e. >.< "Kainin mo ang Paki ko sa sinasabi mo Pabida! Pero base sa naintindihan ko ay hindi naman importante sa akin ang malaki, matigas at mahaba 'no! Aanhin ko naman 'yan? Ang importante lang naman sa akin ay ang pag-ibig mo, Tsarot! at saka kung gaano ka kaseryoso at faithful sa mga pinagsasabi at ginagawa mo." smirk kong sabi and I rolled my eyes.

Kaya paano niya ginagawa ang emotion ng pagmamahal kung hindi pa siya nakaka experience magka boyfriend. “ Aayain kita gumala” “ Gumala? Parang ayoko naman, gusto ko lang humiga” “ Humiga? Kakagising mo lang. Come on Amara, samahan mo ko magshopping. Tapos kain tayo hindi pa ko nag lulunch” Tumingin naman si Amara sa orasan sa kwarto niya

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon