Relaxing Place Quotes Mga Nobela at Kwento

Walang natanggap na tugon si Shawna mula kay Eros at busy lang ito sa paglilibot ng tingin sa paligid kaya kaagad napasimangot si Shawna at nadagdagan pa ito lalo nang nilampasan lang siya ni Eros at dumiretso na sa counter. Pero totoo naman ang mga komentong lumabas sa bibig ni Shawna tungkol sa coffee shop. Pleasant ang lugar at walang katao-tao kaya nangingibabaw ang relaxing music na pinapatugtog nila. Idagdag mo pa ang mabangong amoy na pumapalibot sa loob na isa ring nakakatulong para marelax ang buong kaluluwa mo.

Kaso baka laitin na naman ng baklang ‘yon ang balat ko at sermonan na naman ako para gumamit ng kung ano anong pang haplas na nilagay niya sa banyo. Teka… alam ko na! Masahiin ko kaya siya? Hmmm okay siguro kung mamasahiin ko siya para naman marelax siya after ng matagal niyang work. Hihi! Ang talino ko talaga. Kinuha ko ang cellphone ko at nagsearch ng mga bagay na nakakapagpa relax. Scented candle, dim lights, at rose petals. At… ano ‘to? Bakit manipis na lingerie? Hmmm wala naman akong ganito eh. Isa lang ang meron ako pero ayas naman ni Rowan sasabihin na naman niyang pangit ako ron.

Maraming nag-komento sa post at ang lahat ay sinasabi na sobrang na-relax sila sa ambience ng lugar at pakiramdam nila ay naging masaya sila sa ilang araw na pananatili sa doon. Sa loob ng ilang buwan ay p-in-lano ni Jaqui ang trip na iyon bilang regalo niya sa sarili niya. Ngayong araw ay ang ika-28 birthday niya. Mula nang magtrabaho siya, ngayon lang siya nakaranas na mag-bakasyon ng isang linggo. Pero hindi siya pumunta doon upang mag-relax at matutong magtanim ng halaman. Nagpunta siya sa lugar na iyon upang isakatuparan ang matagal na niyang planong gawin.

Kinuha ko iyon, at sa sandaling magtagpo ang mga palad namin, may dumaloy na init hindi nakakapaso, pero sapat para magising ang mga bahaging matagal nang tahimik. Sa gitna ng sayawan, hindi kami agad nagdikit. May pagitan, may espasyo. Sumabay lang kami sa tugtog, sa tibok ng ilaw, sa ingay ng gabi. Paminsan-minsan, nagtatagpo ang tingin namin, tapos sabay na ngingiti, parang may lihim na kasunduan. “Relax,” sabi niya nang mapansin ang tensyon sa balikat ko. “Walang expectations dito.”

walang pag-aatubiling sagot niya. “Ano ‘yon?” sabay pang tanong ng dalawa habang nakakunot ang mga noo. “The place is good, malinis, tahimik at relaxing. Kay gandang lugar at perpekto para sa bakasyon, not until magkita kami roon ni Xyza,” diretsong pahayag niya. “W-what?” tila hindi makapaniwala si Glenda sa narinig mula sa kanya.

Wala ding sinabi si Kento about unscheduled meetings. "Sir," I called him which he then turned to me, smiling. "Wala ka pong meeting or shoot doon." "I know," he smiled. "Ha? Kung ganun kailangan na po nating umuwi para magpahinga," I pointed out. Mas lalo siyang napangiti at umiling. "Kaya nga. I need a rest. What's the best way to relax? The sea makes me relax kaya doon ang punta natin."

Napaka tahimik din ng lugar na tila ba ako lang ang naririto. Nahiga ako sa lounge at saka pumikit. Ang sarap sa pakiramdam. Nakaka relax. Nalimutan ko lahat dahil sa kapayapaan ng lugar. Sa isang iglap, parang ayoko nang maka alala. Ngayon lang ako nagkaroon ng ganitong klase ng peace, buong buhay ko...

Habang nagpatuloy ang gabi, naging mas maliwanag ang isa pang bagay: ang buhay ay hindi kailanman perpekto, ngunit sa mga ganitong sandali, ramdam na ramdam ang pagiging kumpleto. Habang tuloy-tuloy ang kasiyahan, biglang nagmungkahi si Janith. "Alam niyo, parang ang saya kung mag-outing tayo lahat. Bakit hindi natin subukan pumunta sa beach resort namin? Panahon na rin para makapag-relax ang lahat," nakangiti niyang sabi. Napatingin kaming lahat sa kanya, sabay sabing, "Ang ganda ng ideya mo, Janith!"

malanding wika ng isipan niya. "Iba na yan, Coleen masyado ka ng halata. Ang landi mo," sabat naman ng pakialamera niyang utak. "Let's go, love. Let's go, over there," aya ni Vince. Hanggang dibdib pa lang naman niya ang lalim ng tubig. Sobrang linaw talaga at kita mo ang mga paa nila sa ilalim. "I hope that when we grow old, we can live in a place like this. The peaceful and refreshing surroundings are so enchanting and stress relieving!" aniya.

sabi ni Sebastian, may bahagyang ngiti sa labi, “the sea looks amazing today.” “Ah, yes. The sea.” Halos pabulong. Ngumiti si Sebastian, ‘yung tipong alam niyang naiintindihan nito ang double meaning. Lumapit ito sa railings, tumingin sa dagat. “Sometimes I forget there are places this calm,” sabi niya. “No noise. No people. Just peace.” “Rare for you, huh?” sabi ni Althea. “Very,” sagot nito. “You don’t get silence when you run a company.”