Relaxing Place Quotes Novels & Stories

Ngayon ko lang ulit nabalikan ang lugar na ito, dito ko nirerelax ang sarili kapag sobrang stress ako sa trabaho. Sinandal ko ang aking braso sa gilid ng tulay. Habang malilikot na sinusuyod ng mata ko ang buong paligid. "Ang ganda pa rin talaga rito, nakakagaan ng damdamin." naisambit ko na lang nang maramdaman ang kapanatagan.

"Ang Garden of Peace po kasi ay pinaniniwalaang vacation spot ng mga patay, kung dito po daw ililibing yung mahal niyo sa buhay tiyak daw na makakapagrelax sila." "Pambihira, paano ako magrerelax, wala naman sa katawan ko ang kaluluwa ko," Napabuntong hininga nalang si Angelo sa kanyang naisip. "Sa pamilya ko, kung alam niyo lang sana, na ang pinakagwapo niyong anak at kapatid ay nasa katawan ng babae, sigurado akong kayo ang ibuburol dito sa Garden of Peace Resting Place at hindi ako."

Ang ginawa niya ay naupo na lang sa wicker chair at nangalumbaba. "'Pag sa gabi ka pumunta dito at malakas ang sinag ng buwan ay nakaka-relax pagmasdan ang kulay ng pond," turan ni Gemma. Tapos nanunuksong sinundot nito ang tagiliran niya at bumulong sa taynga niya, "perpekto at romantikong lugar 'to para sa bagay na 'yon." Humagikgik ito at kumindat pa sa kaniya.

May mas ikinalulungkot pa pala. Pag uwi ko, nagpasyahan kong mag-relax muna at mag-unwind sa tabi ng dagat. Since, for sure hindi pa makakauwi si Zari. I drove towards the beach, the setting sun painting the sky in hues of orange and pink. The sound of the waves crashing against the shore was a familiar and comforting melody. As I sat there, feeling the cool sea breeze against my skin, I let out a sigh of relief. The stress and tension from the day seemed to melt away with each wave that rolled in. I closed my eyes and allowed the tranquil sounds of the sea to wash over me.

Tanong ko sa kaniya at nag kibit balikat lang ito. "I want to enjoy and relax." Sabi nito at uminom ng hawak nitong alak. Napansin siguro nito na hindi ako kumbinsido sa sagot niya kaya huminga ito ng malalim at nag paliwanag. "I know this resort for a long time, dito ako parati nag papahinga tuwing stress ako and it becomes my comfort place." Sabi nito kaya tumango nalang ako.

sigaw ni Jairus na nasa gilid kung saan makikita mo yung tubig at mga puno. "Ano naman ang gagawin natin dito?" tanong ko at inayos ko ang buhok ko dahil humihip ang hangin. "Relax your mind, if you want to say something just say. I will not judge you kahit na ang tulay na 'to," biro pa niya. Natahimik kami at parehas naming tinitingnan ang agos ng tubig. Ang relaxing parang gusto ko na lang dito hanggang sa matapos ang araw na 'to.

"Bakit hindi ba ako pwedeng mag relax for a while?,hindi na ako nakakapag pahinga di na tuloy ako nakakapag pafacial, nakakapag salon at makapag shopping man lang tulad ng ginagawa ng iba" Pag rereklamo ko habang nakapikit parin at dinadama ang lambot ng couch pati na ang samyo ng bango nitong office. Actually, this is my favorite place to release stress pag sa bahay at office matagal akong antukin pero dito parating matamlay ang katawan ko at gusto nalang matulog. Kaya nga bihira lang akong pinapapunta dito ng mukong nato dahil wala akong ibang gagawin kundi ang matulog lang. My comfort zone! "Atyaka tignan mo nag d-dry na ang skin ko dahil sa lamig pati na mga labi ko......"

I replied to her message. "Yes, basta sayo I'm always free to you." Inaya ko nalang na sa tahimik na lugar kami ayoko muna mag bar, dahil the last time na mag bar ako muntik nako mapahamak. Mabuti nalang andoon si Atlas. "Sa dating quiet place natin." Di nako umwi dumiretso nako sa place, kahit naka office suite pa ako ay pumunta nako.

"Sabihin mo lang, para mapaghandaan ko ang pagdating niya." "Hangga't walang sinasabi, 'wag umasa," anang ama nito. "Kung para talaga sila sa isa't isa, magtatagpo 'yan." Hindi sila pinansin ni Elias at pumasok sa kwarto upang doon basahin. Are you tired? Breath, give yourself a break and meditate. Don't overwork, baby boy. Walk around in Greenbelt Park, like we did before. You can sketch the surroundings to refresh your mind.

Bumulong siya sa sarili, “It’s okay to pause… I’ve earned this moment. Focus and recharge.” Si Nathan naman, kahit business-minded at laging alert sa developments, ay nakaramdam rin ng relief. Alam niyang parehong kailangan nilang huminga, mag-recharge, at mag-reset bago harapin ang susunod na linggo. Pinapanatili niya ang kanyang presence sa tabi ni Elena, hindi intrusive, ngunit supportive. Tahimik silang nanatili sa balcony, nakatingin sa lungsod. Ang city lights ay kumikislap, tila ba nagbabalik ng inspirasyon at positibong enerhiya. Ang bawat inhale at exhale nila ay sabayang nagdadala ng inner calmness, habang ang katawan at isip ay unti-unting nagre-relax.