Reminiscing The Memories Novels & Stories

Grandma patted my head slowly. "I also miss the time when your mom and dad send us your picture every time you win in a swimming competition, but our Princess we want the best for you, kaya siguro mas mabuting i-look back na lang natin ang pangyayari than doing it again. We can't afford if something will happen again like five years ago, that is why Grandma just put all the memories together so you can just look at it if you will miss it." She said trying to comfort me.

Sa sobrang pagka curious ko ay kung ano-ano na ang naitatanong sa kaniya. "Alam mo may possibility na lost memories ang nakita mo. Na trigger ang isang bagay na ayaa mo nang makita na nagdulot para bumalik sila sayo... Ngunit may chance rin na bahagi ng nakaraan mo ang memorya na 'yon. At possible na mangyari 'yon lalo't sa Tenement ka namamalagi," napakahaba nang sinabi niya ngunit pinakinggan ko talaga nang mabuti.

Kinuha ko rin ang cellphone ko at kinunan siya ng larawan. "Remembrance, baka kasi pag gising mo... Limot mo na ako." ***

KAALAMAN TIME! -Predicator = tagasermon -Reverencia = kamahalan -Peritas = ekspertong babae --------- -igalang mo ang iyong kapwa tulad ng paggalang mo sa iyong sarili.

Para na siyang malalagutan ng hininga. "Uhm..." Simula nito na animo'y pilit na bumabiyahe sa memory lane nito. Napakamot pa ito sa makapal nitong kilay. At para bang nabingi si Reverie nang tuluyan na itong magsalita. "I think I don't remember her at all." ©MaribelleVerzosa

Bukod sa nangyaring aksidente, kailangan ko ring pagtuunan ng pansin ang kawalan ko ng memorya. Kailangan kong araw-araw na mag-ehersisyo at tingnan ang mga larawan na kuha sa loob ng apat na taon na maaaring makatulong sa mabilis na pagbalik ng mga alaala ko. So far, I already remembered a few necessary things regarding the past four years.

Pagbalik ko he's sleeping, I wake him up para makakain at maka-inom ng gamot. “I wish I did these kind of things before, taking care of you whenever you're sick. I wasted six years.” Tumingin siya sa akin. “We can't turn back time. All we have to do is move on.” Hindi na ako sumagot, I can move on from the pain but I can't move on from the memories we made. Tumayo ako at akmang ibabalik lang ang mga kalat sa kusina pero he stop me.

Loko rin pala ako kahit dati at wala parin pinag bago hanggang ngayon. "Sana nga bumalik na," sabi ko. "Don't worry, Janiel and I will help you get your memory back," nakangiting sabi ni Justin. "Yeah, we will help you promise," nakangiti ring sabi ni Janiel. Kahit hindi sila mag kamukha pareho naman silang palangiti. Buti nalang nalaman kong mag kapatid pala sila dahil muntik ko na isipin na mag jowa silang dalawa dahil sa nasaksihan ko kanina.

ani ko. Pero napatakip ako sa bibig ko. Kung ano ano naman lumabas sa bibig ko but I mean it. Okay lang na kausapin kita Yhael tulog ka naman. "You know what, pareho pala tayong nawalan ng memories. Pero ako hindi ko pinipilit na maalala ang mga memory na nawala sa akin. Hinihintay ko na lang na bumalik. Sumasakit kasi ulo ko kapag pinipilit kong inaalala.

" Anong nangyayari?" " I installed a paralysis humidifier sa loob. I'm glad I took the antidote for it or else dalawa tayong magiging lantang gulay dito." " Hindi nawala ang memorya mo?" " How can someone lose memory if she has unfinished businesses. " " Pero naalala mo ang past life mo!" " The chips restrained the memories of my past and alter them. Pero Nung natanggal na. My memories were restored to normal. But that doesn't mean I lost the current ones."