Remorseless Novels & Stories

"Well, those people are the one who caused your trauma back then. Remember them? Those two f*cker. I get it all now. D*mn it." I gasped as I remembered it all. Ngayon ay parang pinagtagpi ang mga nangyari noon. Naalala ko kung paano ako sinira ng mga iyon. Pero tuluyan ko na 'yong kinalimutan. Ngunit ngayon ay napagtanto ko na kung bakit ganoon si Accius nang masaksihan ko siya na ganoon. How he was ruthless back then while torturing them. He was so mad like madman. It was all because of me.

Pero ang mabilis na pumukaw sa atensyon ko. Pirmado na nga ito ni Rhamesis. Pumayag na nga siya. Pumirma na siya nang hindi man lang iniisip kung anong mararamdaman ko? He’s heartless! Desperate monster na kahit ako na minsan niyang minahal ay kaya niyang tratuhin ng ganito. Niyukom ko ang palad ko at muling ibinalik ang tuon sa mga nakasulat.

Ngumiti si Carmina nang napakalambing kay Elaine. Tahimik na nilingon ni Remulos ang kanyang ina. Si Reinella na napakabait, masunurin, at maunawain ay itinuring na masama ni Carmina. Samantalang si Elaine na magaling magsalita ay itinuring na mabuti. "Ano'ng nangyari sa kamay mo?" Gulat ni Carmina nang makita ang kamay ni Remulos. "Natalsikan ng mainit na tubig," sagot ni Remulos habang hinihihipan ang kanyang kamay.

Hindi sya dapat nababagabang ng isang Perez, hindi nya dapat iniisip si Carmella, at lalong-lalong hindi sya dapat maakit sa maamong mukha at ganda nito at sa katawan nitong mapang akit. Ilang beses na ba nyang minura ang sarili dahil sa tuwing makita si Carmella nais nya itong mahawakan at mahalikan. Mula ng makita nya ito sa Tragora Mall hindi na ito nawala sa isip nya, at sa unang pagkikita nilang yon ay agad nya itong nakilala. Limang taon man ang lumipas walang nagbago sa maamong mukha ni Carmella andoon parin ang kainosentehan sa mga mata nito. At alam nyang takot at galit sa kanya si Carmella, at dapat ganoon rin ang maramdaman nya rito, dapat galit sya kay Carmella at hindi kung anu-

Mahina nitong sambit nang lumapit ang apat na babaeng umiiyak pa rin. Nagkatinginan na lamang ang natitirang membro ng council nang marinig ito. Totoong galit na galit din sila kay Dom dahil sa ginawa nito. Ngunit alam naman nilang wala na silang magagawa rito, maliban na lamang kung gusto nilang matulad sa kanilang limang kasamang ngayon ay wala nang buhay. The Doomed really live up to his name. With his ruthless and cruel way of dealing things, everyone who dares to cross his way is really destined to be doomed.

Naramdaman ni Red ang pagluwag ng kanyang yakap dito kaya ito na rin ang nagkusang huminto sa ginagawa. "Oh, I'm almost lost!" anito at niyakap siya. Muli nitong isinara nang banayad ang zipper ng kanyang damit. "I'm sorry!" he whispered. "It's okay! Ako rin naman muntik nang nakalimot. Ang mabuti pa mauna na rin siguro ako, it's almost late and-" naputol ang iba pa sana nitong sasabihin ng tila maramdaman nila ang ugong sa labas ng bahay. Sandali siyang nanahimik upang pakinggan ito.

Kumalas ako sa pagkakayakap at napayuko para punasan ang luha ko. I signed. " Mark, gusto kong sampahan ng kaso si Aurie at Adrian. Kahit pa kababata ko siya at nagkasala kami dahil sa hindi pagkilala kay Aurie. Hindi pa rin reason 'yon para patayin nila ako. Gagawin kong miserable buhay nila!" ani ko sa galit at tinanggal ang swerong naka kabit sa kamay ko at tumakbo papalabas.

"T-tatalikod ako wag ka na lang tumingin" Y-yea, I won't look," I stammered, attempting to conceal the undeniable curiosity that burned within me. Despite my assurance, I couldn't resist stealing glances at her through my peripheral vision. A nervous gulp escaped me as she began to remove her top. Damn, some desires seem to awaken at the most inconvenient times. The traffic lights turned red, granting me a prolonged view of her as she skillfully unclasped her bra. Shit, the sight of her naked back was undeniably alluring, sending an unexpected wave of arousal through me. The cold air seemed inconsequential compared to the heat building up within. I felt beads of sweat forming despite the chi

Ni hindi ko manlang kayang ipagtanggol ang sarili ko. Kalahating minuto pa ang nagugol sa biyahe nang tumigil ang van sa harap ng isang magarbong bahay. Lumabas na ang driver pero nanatili ako sa loob. Kinakabahan ako, nanlalamig, at nahihiya. Pagkatapos ng nangyari ay parang wala akong mukhang ihaharap kay Congressman. Kasalanan ko ang nangyari sa amin. Ang tanging pagkakamali lang niya ay ang ibigay niya ang gusto kong mangyari. Pero kung ako lang ang magdedesisyon ay pipilitin ko na lang kalimutan at umaktong parang hindi talaga iyon nangyari. Pero hindi ko talaga matatakasan si nanay. Ayaw kong sirain niya ang reputasyon ni Congressman Quinn dahil lang sa kapabayaan ko. Kilala ko si nana

Damn it! "Naramdaman ko ang kalampang ng aking mesa. Oh, damn! Muli kong naramdaman ang mapangahas na dila ng aking katalik. He was teasing my cl*t. Napaungol akong muli. I could feel heaven. Para bang ayaw ko nang matapos pa dahil sa kiliting hatid nito. Ramdam ko ang tila nagdedeliryo kong diwa. Damn it! Zards never fail to give me an unexplainable pleasure of lust. My system going wild and crazy.