Remorseless Novels & Stories

sagot niya. “Yes, I know and it’s sad. May mga pagbabago na masakit, kahit na nararapat, pero masakit.” Hindi na niya ako sinagot. Tumahik kaming dalawa nang ilang minuto. Madali naman kasing mag-move on, e, ang mahirap ay ang makalimot at ang pagtanggap sa mga nangyari. It’s hard to forget the memories that resemblance your relationship with the person, and it’s hard to accept the reasons behind it. Another thing that I can’t control and a circumstance that I should accept and let it happen. I can’t do anything but to mourn. Alam ko namang masaya si Rein, pero pwede bang masaktan sa kaligayahan niya? Hindi naman yata ako masamang tao, ‘di ba? Pwede naman kasing kaibigan lang kami, e. Bakit

Pero ang mabilis na pumukaw sa atensyon ko. Pirmado na nga ito ni Rhamesis. Pumayag na nga siya. Pumirma na siya nang hindi man lang iniisip kung anong mararamdaman ko? He’s heartless! Desperate monster na kahit ako na minsan niyang minahal ay kaya niyang tratuhin ng ganito. Niyukom ko ang palad ko at muling ibinalik ang tuon sa mga nakasulat.

desperadong sabi ni Remulos. "Oo, ikaw talaga ang may kasalanan! Ikaw ang sanhi ng lahat!" galit na galit na sinuntok ni Elaine si Remulos. Nanatiling tahimik lang si Remulos habang pinapalo siya ng asawa. Kahit gaano kasakit, hinayaan niyang mailabas ni Elaine ang galit. Ito ang kaibihan ni Elaine at Reinella, si Elaine ay hindi takot na sabihin ang lahat ng nararamdamn nito sa kanya. Samantalang si Reinella ay tahimik lang at masunurin sa lahat ng mga sinasabi niya.

Hindi sya dapat nababagabang ng isang Perez, hindi nya dapat iniisip si Carmella, at lalong-lalong hindi sya dapat maakit sa maamong mukha at ganda nito at sa katawan nitong mapang akit. Ilang beses na ba nyang minura ang sarili dahil sa tuwing makita si Carmella nais nya itong mahawakan at mahalikan. Mula ng makita nya ito sa Tragora Mall hindi na ito nawala sa isip nya, at sa unang pagkikita nilang yon ay agad nya itong nakilala. Limang taon man ang lumipas walang nagbago sa maamong mukha ni Carmella andoon parin ang kainosentehan sa mga mata nito. At alam nyang takot at galit sa kanya si Carmella, at dapat ganoon rin ang maramdaman nya rito, dapat galit sya kay Carmella at hindi kung anu-

mahina at diin na saad niya. Humarap ako rito at diretsong tiningnan sa mga mata. "Sa mundo ng mga Assassin's, we are a heartless. We sent to kill or to be killed. Kapag mahina ka, ikaw ang unang mamamatay. Huwag mo hintayin na ikaw ang papatayin nila." "M-May batas tayo, D-Daphne! At Sundalo ka, at alam mo ang karapatang pantao!"

"T-tatalikod ako wag ka na lang tumingin" Y-yea, I won't look," I stammered, attempting to conceal the undeniable curiosity that burned within me. Despite my assurance, I couldn't resist stealing glances at her through my peripheral vision. A nervous gulp escaped me as she began to remove her top. Damn, some desires seem to awaken at the most inconvenient times. The traffic lights turned red, granting me a prolonged view of her as she skillfully unclasped her bra. Shit, the sight of her naked back was undeniably alluring, sending an unexpected wave of arousal through me. The cold air seemed inconsequential compared to the heat building up within. I felt beads of sweat forming despite the chi

Mahina nitong sambit nang lumapit ang apat na babaeng umiiyak pa rin. Nagkatinginan na lamang ang natitirang membro ng council nang marinig ito. Totoong galit na galit din sila kay Dom dahil sa ginawa nito. Ngunit alam naman nilang wala na silang magagawa rito, maliban na lamang kung gusto nilang matulad sa kanilang limang kasamang ngayon ay wala nang buhay. The Doomed really live up to his name. With his ruthless and cruel way of dealing things, everyone who dares to cross his way is really destined to be doomed.

marquez "Boss ?! Maghunos dili ka ! makakaganti ka po at tutulungan kita! sambit ni mr.marquez para kumalma ako. naglakad ako na nakahawak sa ulo , at ng bumalik ako sa harap nya ay may naisip akong ideya "Mr, marquez . GUSTO kong wag muna ipaalam sakanila ang pinaplano ko ! papaikutin ko din sila sa mga kamay ko gaya ng ginawa nila saakin! pagbabayaran nila ang mga ginawa nila ! nagkamali sila ng binangga. kung akala nila ay magtatagumpay sila pwes nagkakamali sila.

At dahil dun ay nag damdam ako ng sobra at sa emosyon na iyon ay pinilit ko na kalimutan siya,at bumalik siya ngayon upang bumawi. "That's so sweet!!" Kinikilig na tumitili pa na reaction ni Allison. "Destiny has it's own way talaga!" Dagdag pa nito na parang nag diday dream pa. I don't know if it's Destiny's way or another but I'm happy na gusto niya mag sorry kahit hindi naman niya alam na aalis pala sila.

Naramdaman ni Red ang pagluwag ng kanyang yakap dito kaya ito na rin ang nagkusang huminto sa ginagawa. "Oh, I'm almost lost!" anito at niyakap siya. Muli nitong isinara nang banayad ang zipper ng kanyang damit. "I'm sorry!" he whispered. "It's okay! Ako rin naman muntik nang nakalimot. Ang mabuti pa mauna na rin siguro ako, it's almost late and-" naputol ang iba pa sana nitong sasabihin ng tila maramdaman nila ang ugong sa labas ng bahay. Sandali siyang nanahimik upang pakinggan ito.