Resign Quotes Mga Nobela at Kwento

tanong ko ulit. "Para saan pa akong mag-resign? Nasabi ko na kanina ang sagot ko. Ang trabaho ko ay para sa mga nangangailangan ng hustisya. Hindi ako para sa pinuno ng bansa, ako ay para sa taong bayan na nangangailangan ng tulong ko. As much as possible, gusto kong lumayo sa usapang politika dahil hindi ko naman ito forte. Nakaka-stress na nga ang trabaho ko, makikisali pa ako sa walang kwentang bagay na iyon. Bahala na sila diyan, 'wag na silang mandamay pa!" inis na sagot ng amo ko.

Segunda naman ng isa pa. "Kung hindi lang dahil sa butihing ama ng impaktang yan ay talagang bukas na bukas din ay magreresign ako kaagad." Galit na sambit ng isa. "Magresign na kaya tayong lahat?" Mungkahi naman ng isa pa.

Nangasim na lang ang aking mukha matapos iyon basahin. Napa-stretch na lang ako ng kamay at saka napasandal ang likod sa sofa. "Balak pa yata akong patayin nito ng harapan, ah?" bulong ko sa sarili at saka nag-Indian sit sa sofa at saka nag-type ulit. "I'm resigning. You can send my income to my bank account." Ni-type ko rin ang aking bank account at saka ni-send na sa kanila. Marami pa itong naging messages pero hindi ko na sinagot pa.

"Mr. Dennis Ezequil Mondragon, I formally submit my resignation from your esteemed company, Sir... Thank you for the opportunities I have had during my time here." At sa wakas nasabi ko rin ito kahit na nasa leeg ko na ang tibok ng puso ko. . c.m. louden

Pero nawala rin agad iyon at ngumiti siya ulit. "I… resigned. That's why.” Maikli lang iyong sagot niya na iyon, pero sapat na para gulatin ang buong pagkatao ko. "R-Resign?” hindi makapaniwala kong turan. "You would never. You love your profession next thing to yourself. Kaya hindi ako naniniwala na basta-basta ka na lang magre-resign ng walang dahilan unless… unless nagbibiro ka lang.”

malamig na babala ng isa. “Hindi,” sagot niya. “Ako ang naging maingat nang matagal.” Tahimik ang silid. Pagkatapos ay nagsalita siya, malinaw at walang panginginig: “I resign.” Nagulat ang ilan. Ngunit hindi siya umatras. “Effective immediately.” Sa labas ng gusali, sinalubong siya ng mga camera. Mga tanong.

The old man motioned the mouth-watering food sprawled on their table. He nodded, not wanting to put up an argument. Besides, he left nothing vague with his statement at the resignation letter. Mababasa nito ang mga dahilan niya mamaya. Hindi kailangang magsalita kung hindi nito hihingin ang kanyang paliwanag.

Paano ko siya makikita sa araw-araw kung aalis na siya sa trabaho? Saglit akong umayos ng upo saka siya muling tinanong."And...what's your desicion Ms.Agustin?" Doon ito biglang nag-angat ng tingin ng tawagin ko ang apelido nito. "Ayoko pong mag resign Sir..gusto ko po ang trabaho ko dito. Is just that, ayaw nilang maniwala na masaya ako sa trabaho ko dito kaya pinilipit nila akong magresign."

I wanted to look strong, even if I was dying inside. ​"I'm here to resign," I said firmly, my voice cracking just a little. ​"Sure..." walang kabuhay-buhay niyang sabi nang hindi pa rin tumitingin sa akin. "Resignation accepted." ​Nakuyom ko ang aking mga kamao sa inis at galit. Sobrang sikip ng dibdib ko, pero mukhang binalot na rin siya ng sarili niyang galit, walang puwang para pakinggan ang anumang paliwanag ko.

Nakikipag-usap na naman or more to say ay chismisan ang tamang itawag roon. Nabanggit ni Margaux sa kaibigan ang tungkol sa desisyon niyang mag-resign nalang sa posisyon at ang alok ng kanyang ama roon sa firm ay ang mismong aatupagin nalang niya. "Iyon na nga diba? You should at least help to input the reason kung bakit gusto kong mag-resign." Malapit na kasing mapudpod mga daliri niya kakatype sa laptop ngunit buburahin rin naman kaagad para sana sa resignation letter na kanyang ginagawa.