Responsibilities Quotes Novels & Stories

“Para yun kay tatay. Bahala na kayo sa dapat niyong gawin. Isa pa maaga ang pasok ko.” “ Clarita naman! Ikaw ang may trabahong matino sa amin kaya responsibilidad mo kaming tulungan. Kung wala kang perang ilalabas. Pwes mangutang ka muna ng almusal namin.” “O ano pa tinititig mo dyan narinig mo naman siguro yung sinabi ni Dexter diba?!” Porque ba ako na ang may mataas na pinag-aralan, responsibilidad ko na talaga silang paka-inin? Anong ginawa nila noon ng pinag-aaral din sila?!

"That's okay, Coz. You didn't promised to fetch me. No worries 'cause I still came home safe." That sounded sarcastic. I was aware of it. And I know that he was also aware that I'm being sarcastic. He sat there quietly and just looking at me for a moment. Then he sighed. "I forgot to call you." Umayos ako ng upo. "It's okay. You don't have to call me. It's not your responsibility." "It is my responsibility." May diin niyang wika. I was caught off guard. "It's my responsibility to make my wife comfortable."

"Responsibility? Dad, I’ve been carrying responsibilities all my life. Sa kompanya, sa pangalan natin at sa bawat desisyon. Pero pagdating sa personal kong buhay, gusto n’yo pa rin akong diktahan? Wala na ba talagang natira para sa sarili ko?" Natahimik siya sa saglit, kita kong nanginginig ang kanyang panga. Pero imbes na umatras, lalo lang tumigas ang anyo ng boses niya. "Kung ayaw mong makinig, fine. Pero tandaan mo ito, darating ang panahon na pagsisisihan mo ang mga desisyon mong sarili lang ang iniisip."

“Sasabihin ko na sayo ngayon, wag ka nang mangarap!” “Maganda ang reputation ko buong buhay ko. Bakit ako nagkaroon ng isang lousy son na katulad mo? Johnson, palaging sinasabi ng mga tao na kailangan mong tanggapin ang responsibility for your actions. Nawalan ka ng pera, kaya kailangan mong tiisin ang mga consequence. "Wala akong pakialam sa kung kanino mo hiniram ang pera, pero ayaw kong makakuha ka ng isang cent mula sa akin”

tanong niya, nakahiga sa kama at nakabalot pa sa kumot. Napabuntong-hininga ako at napangiti. “Yes, Fin. Unlike you, I actually have responsibilities,” biro ko, sabay focus muli sa report na nasa harapan ko. “I have responsibilities too, you know,” sagot niya, nakakunot ang noo pero halata ang lambing sa boses. “Like making sure you don’t overwork yourself.”

“Dad, please… Hayaan mo akong tapusin ang kaso. This is my responsibility.” “Responsibilidad?” Mabilis na sumabat si Tito Eros. “Ang responsibilidad mo, Enzo, ay hindi lang ang mga kliyente mo. Pamilya mo rin. Ang sarili mo. How can you fight for justice if you’re killing yourself in the process?”

"Sinilip kita rito ng dalawang beses—at 8:00pm and 10:00pm. It's already 1:00 AM and you have just gone to bed? Who was with you?" Ignoring the anger from his voice, she answered, "Hindi por que pamamahay mo ito ay obligado na akong sagutin lahat ng mga katanungan mo—" "I brought you here, which means you are my responsibility. I have the right to know what's happening." "Paano kung ayaw kong sagutin? At responsibilidad ba 'ka mo, Quaro? Responsibilidad mo pala ako, eh bakit mo ako hindi sinamahan doon sa ibaba kanina? Hinayaan mo na lang ako doon, aba."

“May mga meeting ka ngayon, ‘di ba?” Umaasa siyang madadala niya sa trabaho ang usapan, at baka sakaling lumamig ang ulo nito. “I don’t give a shit about my meetings.” “Well, ako meron. May mga responsibilidad tayo.” Mapait na natawa si Roman. “Responsibilidad?” ulit nito. “Just like the responsibility to be honest towards the person you’re going to marry.” Parang sinampal si Blair ng katotohan.

paliwanag nito. "What are you trying to say,tito?"nagtatakang tanong ni Ramier. "I just want to suggest that if you can't do it both,andito ako para pumalit sa 'yo sa pamamahala ng kumpanya.I mean,not all but some of the business.I just want to help you para naman mabawasan kahit papaano ang responsibilidad mo." "No thanks,tito.Inaalala ko rin kayo dahil may katandaan--"

Nagtagal 'yung tingin namin sa isa’t isa, pero hindi ko ramdam na nabawasan ang bigat sa dibdib ko. “Pero tinatanggap mo pa rin,” mahinang sagot ko. “Kahit hindi mo gusto.” “Because I have responsibilities,” sagot niya agad. “Kahit hindi ko gusto, hindi ko puwedeng takbuhan.” “Responsibilities?” inuulit ko. “Kasama ba ako roon?” Hindi siya agad sumagot. “O, ayan na,” sabi ko. “Kaya pala hindi mo ako ina-ask ever kung ano tayo. Bakit wala tayong label. Kasi may label ka na pala sa iba.”