Responsibilities Quotes Mga Nobela at Kwento

Naiiritang tanong sa kanyan ni Duncan. "Nakalimutan mo na yatang may negosyo kang pinapatakbo, Let me just remind you Duncan, You have your own responsibilities in your office. Wag mong idamay ang negosyo." Prangka at direkta niya sa kanyang kaibigan. "Can't I have time to reflect? Bakit ba lahat kayo may dapat may mga opinion kayo palagi sa buhay ko?!" Mainit na ang ulo nito kung kaya pati siya ay nakahanda na itong awayin.

tanong ko nang pumasok din siya sa kotse. "You are my responsibility. Ako ang dahilan kung bakit kayo nagpunta sa lugar namin, at kung sakaling may mangyari sa inyo, ako rin ang masisisi." Sabay kaming napanganga ni Myra. Hindi ako makapaniwala sa narinig. Hindi ko rin alam kung tama ba ang rinig namin. Responsibility daw niya kami? Nahibang na ba 'to si Justin? "What did you say, Justin? Responsibility mo sila o pumapapel ka lang?" Biglang sabat naman ni Reynald na sabay nagpalingon sa amin. "

Mas magulo ito, hindi na nga maintindihan ang iba. “Ang araw na iyon ay darating. Matutunan mong buwagin ang sumpang iyong sinambit. Mawawalan nang bisa kung ano man ang nasabi sa propesiya, kung ang iyong gampanin ay iyong gagawi. Ikaw— bilang tanda ng iyong marka, ito'y isang naka-atang na responsibilidad na hindi mo maaaring takasan.” pahayag nang matandang mangkukulam na si Ursula.

Kundi dahil kanina sa study—nung sinabi niyang nasa ilalim ako ng pangalan niya— Hindi niya sinabi bilang karapatan. Sinabi niya bilang responsibilidad. At sa mundo niya, ang mga responsibilidad… …pinaglalaban. I exhaled slowly and straightened my shoulders. “Okay, Dolly,” I told myself. “Asawang kontrata ka man, hindi ka dekorasyon.” Kalog ako. Oo. Pero hindi ako clueless. At kung papasok ako sa mundo niya—

Maraming pagkakataon na hindi talaga namin ito nagawang pagsabihan at kahit kailan ay hindi namin sila nagawang pagbuhatan ng kamay. Habang lumilipas ang taon ay mas lumalaki ang responsibilidad namin bilang isang magulang na hubugin sila na may mabuting asal ngunit may pagkakataon siguro talaga na susubukan ang pasensya mo. Katulad na lang ngayon. "Colten look after them, this is really urgent i'll be back ar lunch" "Yeah, take care i'll bring them to my office don't worry I can handle them"

"How dare you to insult me?!" "You're in my company's parking Ms.Verdin, and it's not our responsibility, not my responsibility to take care a unwanted child." Sabi niya bago patunugin ang kotse niya, suminghap ako at saka binalingan siya ng tingin. "I didn't told you to took the responsibility, what do you know about responsibility anyways?" "I know lots of responsibility, unless someone told me that I lost my own child." Sabi niya saakin, seryoso ang mukha niya kaya napa lunok ako.

Hindi niya man lang alam kung paano pakisamahan si Quinn, na pinili ng mga magulang niya para sa kanya, lalo na ang ibang babae. Nang makita ni Kathleen ang medyo naguguluhan na ekspresyon ni Charlie, ngumiti siya at sinabi, “Hindi mo kailangan mag-alala nang sobra. Dahil, ang pakiramdam ng responsibilidad ng isang tao ay magiging manhid kung napakaraming utang na aalalahanin.”

“Mahal na mahal ko silang lahat kaya kaya kong isugal kahit na ang kaligayahan at ang pahinga ko.” “Baby listen.. you don't need to sacrifice your own happiness for them anymore, because I'm here.. anong silbi ng pera ko kung hindi ko matutulungan ang mahal ng taong mahal ko?” “I am not your responsibility! My family is not your responsibility!” “YOU.ARE.MY.RESPONSIBILITY.” Mariin niya itong ibinibigkas na para bang itinatatak niya sa kokote ko.

Sabi ko ng mahina,ang mata kong ramdam ko ang pagkahapdi, pinipigilan ko ang umiyak. “yeah!At kahit anong mangyari, hindi mabubura ‘yon.Anak mo yon dude,pero tulad ng sinabe mo,wala kang magagawa.Pero may responsibilidad ka—kahit tahimik.”sagot niya. Mariin akong mapapikit. “Anong klaseng responsibilidad kong hindi ako lalapit?”

Paano kung bumagsak ako sa responsibilidad na hindi ko naman pinaghandaan? “You don’t have to do it alone.” Normal lang niyang sinabi iyon pero dama kong totoo siya. Parang sinusubukan niya akong panatagin sa paraan na alam niya. “Hindi gan’on kadali.” saad ko at napaiwas ng tingin. “Nothing about this is easy,” sagot niya agad. “But that doesn’t mean tatakbuhan mo.” Natamaan ako sa sinabi niya. Kasi iyon naman talaga ang ginagawa ko simula nang malaman ko.