Responsibilities Quotes Novels & Stories

“Hindi mo kailangang pakialaman ang buhay niya. Ang kailangan mong pakialaman ay ang sarili mong buhay at ang responsibilidad mo sa pamilyang ito.” Lumapit ako sa mesa niya at mariing inilapag ang dalawang kamay ko sa ibabaw nito. “Responsibilidad? Iyon ba ang tawag mo sa pagpapakasal kay Marga kahit wala akong nararamdaman para sa kanya? Iyon ba ang responsibilidad na gusto mong sundin ko habang kayo naman ang nagpapahirap sa babaeng wala namang ginagawang masama sa pamilya natin?”

Ngunit dahil hindi matanggap ang pambabastos, muli nitong tinaas ang boses, "Kapatid mo pa rin siya! Responsibilidad mo siya!" "Kaya kailangan kong bayaran ang bawat utang na ginagawa niya?!" Hindi sumigaw si Jackie. Sa halip, nanatiling patag at walang emosyon ang kanyang boses—isang patunay na patay na ang kahit anong pagmamahal niya para sa mga ito. "Tatanungin ko kayo, Pa. Mula pagkabata hanggang ngayon, tinuruan niyo ba man lang 'yang anak niyong lalaki kung ano ang ibig sabihin ng responsibilidad? O tinuruan niyo lang siyang umasa sa akin?" Sapul.

Siya ay agad na sumagot nang mabilis, “Alam ko, Lila. Alam ko na marami kang responsibilidad, pero kung may kailangan ka, nandiyan lang ako. Kung magtatagal ka ng ilang gabi sa bahay ng tatay mo, hindi ko iisipin na hindi kita kayang tulungan.” Ang mga simpleng salitang iyon ay nagbigay sa kanya ng lakas. Ang offer niya ay hindi lang para magpakita ng pagkakaintindi, kundi para iparamdam kay Lila na may taong handang maging suporta sa kanya, hindi lang sa mga personal niyang laban, kundi pati na rin sa mga propesyonal na hamon.

sagot niya, walang pag-aalinlangan. Parang may humawak sa dibdib ko. Hindi ko alam kung galit ako o… natitinag. “Hindi mo kailangang maging bayani,” sabi ko. “Hindi ko hiningi ’yan.” “Pero responsibilidad ko,” sagot niya. “Hindi lang bilang CEO. Bilang asawa ng nanay mo. Bilang...” Huminto siya. “..bilang pamilya.”

tanong nito, “Pansin ko lately parang palagi kang balisa at wala sa sarili. Meron ba kong dapat malaman?” “Pressured lang siguro ako sa laki ng responsibilidad na hawak ko.” “Come one, Gab. Maglolokohan pa ba tayo? Kilala kita. Alam kong pagdating sa kompanya nyo, palagi kang excited. Mas maraming responsibilities, mas ginaganahan ka. Tapos sasabihin mo sakin ýan?” “Hindi kita pipilitin kung ayaw mong maniwala. Ano? Sasamahan mo ba kong mag-out of town? Magpapabook na ko sa secretary ko.”

“Mas magaan ba ang loob mo sa kanilang mag-ina keysa sa amin? Nakakabuwisit ka na! Pikon na pikon na ako sa’yo!” “Gabriella, huwag mong idamay ang bata—” “Ikaw ang huwag mong idamay ang trabaho mo sa personal na buhay. Ano ba ang responsibilidad mo sa amin? Bakit mas nagiging responsable ka pa sa kanilang mag-ina na hindi mo naman kaano-ano kumpara sa amin ha? Sumagot ka nga!”

Natawa ako sa tanong niyang iyon. “Sabi mo nga, may mga responsibilidad tayo. At responsibilidad natin mag-aral ng mabuti. Ang gusto ko kapag nagpunta tayo sa mga iba’t-ibang lugar na tulad nito ay ‘yung hindi tayo mabibitin. Hindi ‘yung may inaalala tayong oras dahil mapapagalitan tayo kapag late umuwi.” Nawala ang kaunting ngiti ko nang may pumasok bigla sa isip ko na tanong.

“At ngayon, hindi mo na kaya. Ayaw mo ring magpatulong.” “Nagpapatulong naman ako,” pilit kong sabi, kahit alam kong hindi totoo. “Ako kasi ang responsable.” “Maya,” tiningnan niya ako nang diretso, “responsable saan? Responsable sa lahat? Responsable sa pagkamatay ng nanay mo? Responsable sa pagkamatay ngayon ni tita mo? Responsable na lahat laging okay?” Napakagat ako ng labi ko, at doon ko na naramdaman ang panginginig.

Kasi kahit siya— hindi rin niya maintindihan si Edison. Hindi ito sweet. Hindi expressive. Hindi rin ito marunong magsabi ng comforting words. Pero bakit parang lagi itong nandiyan kapag kailangan niya? “Baka responsibility lang,” mahina niyang sabi. Napatingin si Karen sa kanya. “Girl, maraming responsible na tao.” Sandali itong tumigil bago muling nagsalita. “Pero hindi lahat ganiyan ka-concern.”

Ano ang gagawin niya ngayon? Sinabi ni Old Master Snow sa kalmado na boses, “Rodney, palagi ko tinuturo na dapat may sense of responsibility ang mga lalaki Kung wala ka ng kahit simpleng paninindigan, paano mo makukuha ang tiwala ng ibang tao at respetuhin ang negosyo at karera mo? Pagdating sa mga relasyon, hindi ka nakikinig sa amin. Sa huli, hindi kami tatanggap ng iresponsable na apo.” Nagulat si Rodney.