Responsibilities Quotes 소설 & 이야기

Hindi siya agad sumagot. At doon ko ulit naramdaman— May mga bagay pa rin siyang hindi sinasabi. “Sa lahat ng kailangan kong maging sa labas,” sagot niya sa wakas. Napaisip ako. “Like… responsibilities?” tanong ko. “More than that,” sagot niya. Hindi na siya nag-elaborate. At sa pagkakataong iyon, hindi ko na rin siya pinilit.

"Hindi masamang tumulong." "Sa katunayan, iyon ang isa sa pinakamagandang layunin ng isang abogado." "Pero tandaan mo rin..." "Kailangan mong magtrabaho." "Maraming pamilya ang umaasa sa Amores." "Hindi lang ito negosyo." "Responsibilidad din ito." "Kapag pinabayaan mo ang kompanya, hindi lang tayo ang maaapektuhan." "Pati ang libo-libong empleyado."

“Magpakalalakı ka at tumayo ka sa sarili mong paa. Pero huwag mong kalimutang ang totoong growth ay may kasamang responsibility. Hindi ito nakuha sa panlilinlang, sa paggamit ng pangalan ng iba, o sa pagtakas sa mga obligasyon.” Hindi siya sumagot. “Hindi mo kailangang bumalik sa akin, Mason,” patuloy ko nang makita kong tila may gusto siyang sabihin. “Hindi ko hinihingi iyon. at hinding-hindi na mangyayari iyon.” “Rose Ann…” “Hindi ko rin hinihiling na humingi ka ng tawad sa akin araw-araw o magmakaawa ka sa akin para sa mga proyekto.”

May ilang quotes mula kay Adrian tungkol sa responsibility at long-term growth. Hindi niya naintindihan ang kalahati. Ngunit isang linya ang tumigil sa kanya. "Leadership is not about owning power. It is about being accountable for what happens because of your decisions." Mara stared at the sentence. Hindi niya alam kung bakit parang pamilyar. Marahil dahil narinig na niya ang ganitong klaseng pananalita mula kay Adrian. Sa resort.

“Parang di ka na halos nagkakaroon ng time para sa sarili mo.” “Talaga,” sagot ko. “Pero kailangan kong gawin ito. Ang mga tao sa kumpanya ay umaasa sa akin. Kung hindi ko gagampanan ang mga responsibilidad ko, paano na sila?” “Alam ko, Aubrey. Ang pagiging leader ay may kasama talagang sacrifices,” sabi ni Christian. “Pero huwag mong kalimutan na may mga tao ring nagmamalasakit sa iyo. Kailangan mo rin ng oras para sa sarili mo.”

“Sinasabi nila na maswerte ako, na wala akong hinihiling pa. Ngunit hindi nila alam na ang bawat tagumpay ay may kaakibat na pananagutan, at ang bawat desisyong aking ginagawa ay maaaring makaapekto sa buhay ng daan-daang pamilyang umaasa sa aming kumpanya.” Tumingin ako sa kanya nang may buong atensyon, at nakita ko ang pagod sa kanyang mga mata na pilit niyang itinatago sa harap ng ibang tao. “Naiintindihan ko iyan,” sagot ko nang mahinahon. “Kapag ang isang tao ay nasa mataas na pwesto, ang bigat ng responsibilidad ay tumitimbang nang higit pa sa anumang yaman. Ang pagkakaroon ng kapangyarihan ay hindi karapatan lamang, kundi isang pangako na dapat tuparin. Hindi madaling maging matatag k

Bumaling ako sa kanya, "Lucien, huwag mong sabihin na inimpluwensyahan mo si Sir Alfred at HR para sa akin." Saglit siyang hindi nakasagot, at sa ekspresyon niya, alam ko ng namali ang hinala ko. "Partly yes—" Tinaasan ko siya ng kilay. "Bea, the higher the position, the greater the responsibility. Kung minsan, gaano ka man katagal sa trabaho o kahusay, hindi iyon nagiging sapat para mahawakang mabuti ang posisyon. Kailangan na malakas ang loob mo, sa punto na walang nakakatibag sa iyo. "

“Ito ay hindi simpleng titulo. Ito ay responsibilidad. At responsibilidad ang nagtuturo sa akin na hindi lang isipin ang sarili, kundi ang hinaharap ng kumpanya at ng bawat tao na umaasa dito. Hindi ito tungkol sa pangalan, kundi sa commitment at pananagutan na kaakibat ng bawat hakbang.” Habang nagsasalita, naramdaman ko ang maliit na galaw sa tabi ko. Ang assistant ko ay nagbigay ng discreet na pahiwatig...may live stream sa boardroom ni Adrian. Alam kong hindi niya palaging pinapanood ang bawat galaw ko, ngunit ramdam ko ang presensya niya kahit hindi siya nakikita. Ang tensyon ay lumalalim sa bawat sagot ko, hindi para sa kamera, kundi para sa isang taong alam kong nanonood sa likod ng e

Naiiritang tanong sa kanyan ni Duncan. "Nakalimutan mo na yatang may negosyo kang pinapatakbo, Let me just remind you Duncan, You have your own responsibilities in your office. Wag mong idamay ang negosyo." Prangka at direkta niya sa kanyang kaibigan. "Can't I have time to reflect? Bakit ba lahat kayo may dapat may mga opinion kayo palagi sa buhay ko?!" Mainit na ang ulo nito kung kaya pati siya ay nakahanda na itong awayin.

tanong ko nang pumasok din siya sa kotse. "You are my responsibility. Ako ang dahilan kung bakit kayo nagpunta sa lugar namin, at kung sakaling may mangyari sa inyo, ako rin ang masisisi." Sabay kaming napanganga ni Myra. Hindi ako makapaniwala sa narinig. Hindi ko rin alam kung tama ba ang rinig namin. Responsibility daw niya kami? Nahibang na ba 'to si Justin? "What did you say, Justin? Responsibility mo sila o pumapapel ka lang?" Biglang sabat naman ni Reynald na sabay nagpalingon sa amin. "