Novel & Cerita Rest In God's Loving Arms

anas pa ng dalaga at inabot ang kamay ni Raid, yumukod at ipinikit ang mga mata upang magpasalamat sa Maykapal sa pagdinig nito sa kaniyang kahilingan kanina. Kapagdakan ay naramdaman ni Cassandra na humigpit ang pagkakahawak ni Raid sa kaniyang mga kamay kung kaya napamulat siyang muli ng mga mata sa pag-aakalang gising na ito. Ngunit nakita niyang nakapikit pa rin ang binata. Gayunpaman ay nakahinga na siya nang maluwag dahil nakakasigurado na siyang ligtas na talaga ang binata sa panganib. Napansin din niyang lumiwanag na rin ang mukha ni Raid nang maramdaman siya sa tabi nito. “Thank you, Lord,” muling pasalamat ng dalaga sa itaas dahil tapos na ang lahat ng alalahanin niya.

Sakto naman na bumukas na ang elevator at lumabas na siya. Naiwan akong nakatulala at wala sa sariling napa ngiti. "Sabi ko ititigil ko na ang nararamdaman ko para sayo... pero ang hirap pala, Arizoña I'm still inloved to you,"

pakilala niya sa'kin. "You're so lucky Mr. Greco. Goddess like her is my fantasizing." puri ng matanda. "Sorry Mr. Nelson, your fantasizing women are God's blessing for me." then he smirked. Tinataas niya dalawa niyang kamay saka nagsalita ng "I'm a unlucky guy now." at umalis siya kasama ang mga body guard niya. Tinulak ko siya at nagsalita na ako "Fiancée mo mukha mo!"

May diin ang bawat salitang binibigkas niya. “Imposible po iyan. Wala po kayong sinasabi-“ “I am his girlfriend, Miss Fajardo,” ani ng isang tinig. Iisa lamang ang nasa likuran ko ngayon kaya kahit hindi ako lumingon ay batid ko na ang pagkakakilanlan niya. “Sir, Ma’am, pasensiya na po kayo kay Ginnie. Nagbibiro lamang po siya-“

“ Hmm, smells good “ turan niya in his husky voice habang inaamoy ang batok ko. “ Stop it, nakikiliti ako, “ turan ko, ngunit hindi ko napigilan ang paghalinghing sa ginagawa niya. “ Do you really want me to stop? “ mapang – akit niyang turan habang nilalaro niya ang batok at buhok ko. “ A-aiden, p-please s-stop, “ nauutal kong turan. His touch really making me crazy. “ I cannot hear you properly, my love, “ may halong pang – aasar niyang turan sa akin. Huminga muna ako nang malalim saka bahagyang tinapik ang kamay niyang nakapulupot sa bewang ko “ Aiden, stop. “ ma-awtoridad kong turan sa kaniya.

umiiyak na sabi ko. "And to his brother don't cry for the lost because Lucas is peacefully resting. Nagpapahinga na siya at dapat maging masaya tayo for him kasi finally natapos na ang mission niya. Hindi na siya makakaramdam ng sakit. Kaya always look at the sky. He is watching you from a far," hindi ko na kinaya pa at bumaba na ako. Sa upuan ko doon ko ibinuhos ang iyak ko. Hinagod ni daddy ang likod ko. Inayos ko ang mukha ko dahil narinig kong si Kuya Luther ang magsasalita na.

I have to step up my plan. "God fully understands that we are not always strong all the time. That sometimes we feel bone-tired and weary, and all we can do is just rest on His protective and loving arms as He takes us through our journey of life with Him we are safe." Nangunot ang noo ko sa narinig. Lumabas ako ng kwarto at nakita si Elias na hawak ang cellphone habang nagmo-mop ng sahig. Ang lakas pa ng volume.

He started strumming the guitar he was holding. "Seen it all... Endless nights and storm clouds brewing..." Only by just listening him singing the first verse, made my eyes watered. How I missed this. "Y-Yang..." Naramdaman kong mas humigpit ang pagkakakapit nila sa akin. "Kirstie, we can now leave if you want." I can sense seriousness in Ally's voice. I can hear the two of them, telling me we can now leave the place, but my body couldn't. Ni hindi ko na nagawang ibaling sa iba ang paningin ko nang makita ko na siyang muli.

Ipinapakita na dehado siya sa laban. Umakto rin si Gabby ng tingin sa mga kasamahang nakahandusay sa lapag. Nagsimula ang script nila na may mga sugat na siya sa katawan at bubog-sarado ang mukha. Dito sila magsisimula dahil ito ang isa sa may mga pinakamatagal na kuhanan ng magandang anggulo. Napatingin si Gabby sa kalangitan nang magsimula ang malakas na pagkulog. Ganoon din ang ginawa ng mga kasamahan niya.

Therese sa muli niyang pagbabalik, maging ang mga katuwang niya noon sa pamamahala dito ay masaya rin siyang sinalubong. Dumating din si Father Mark ng malaman nito na natagpuan na siya. "Lubos talaga akong naniniwala na mahal na mahal ka ng diyos Emy, kita mo at sa dami ng pangyayari sa iyo noon ay narito ka muling sa piling namin. Our lord God, indeed loves you," ang naluluhang turan ni Father Mark sa kanya. ang dalawang pari na ito ang nag silbi niyang ama-amahan dito sa retreat house although mag-kaiba sila ng style ng pagbibigay payo sa kanya ay parehong kaligayahan niya lamang ang hangad ng mga ito.