Restaurant Quotes Novels & Stories

ani ng waitress at hinatid sila sa table na meron sila. Napa awang ang bibig ni Lenie ng makita ang kabuoan ng restaurant, kung may makakakita sa kanila tsak na iisiping nag didate sila dahil sa itsura at ganda ng restaurant idagdag pa do'n na mamahaling Restaurant iyon. "Salamat," ani King sa waitress at naupo na sila, Inabutan sila ng nito ng Menu. Nang buklatin ni Lenie ang menu ay napalunok siya ng kaniyang laway, sunod sunod ang pag lunok niya. nabigla siya sa mahal ng mga putaheng nando'n.

Bukod sa maganda at mukhang mamahalin ang restuarant na pinuntahan nila, may iba pang kakaiba siyang napapansin. Mostly kasi sa mga restuarant na napuntahan niya, maramihan ang upuan sa iisang table. But this restaurant seems different from those. Two chairs lang kada mesa at mukhang pang-romantic din itong lugar dahil sa tugtugin na mula sa violin. "Order whatever you want." Napabaling si Nelvie sa kaharap. "Sir?" "I said order anything you want." Binuklat nito ang menu sa harapan niya.

’ Sa kabilang banda ng siyudad, sa malaking restaurant… Dalawang bisita lang ang kumakain sa restaurant, si Daisie at Nollace. Halata naman na ni-reserve nila ang buong restaurant para sa kanila. Magagandang kubyertos at wine glass ang nakalagay sa puting tablecloth, nakabukas ang amoy rosas na kandila, at ang retro na all-copper na kisame at ang kakaibang oil painting sa pader ay nagbibigay nang matingkad na kulay at glamoroso na paligid Inayos ni Nollace ang pagkain para kay Daisie at nilapit ang paborito niyang pagkain sa kaniya. Biglang, may hipon na nasa harap ng bibig niya.

Ang Mayari Restaurant ay isang pribado at high-end restaurant sa bansa. High quality ang mga menu nito at palangiti ang stuffs at maasikaso. Sa sobrang high-end ay kailangang mag-book para sa reservation. Mabuti na lang at may mga koneksyon si Zarina at nakapag-book siya month before. Dapat ay may mga kasama itong kaibigan ngunit nag-back out ang mga ito dahil sa ibang trabaho, at marahil ay itinadhana ngang talaga, timing din na uuwi na sila.

Napatango naman si Aidan. “Ganun ba, salamat.” Ibinaba na ni Aidan ang tawag at tiningnan niya ang lahat ng mga restaurant na puro seafood ang pagkain. Tinanggal niya na sa mga listahan niya ang walang seafood sa menu nila. Nang makapili siya ay tinawagan niya ang restaurant para makapagreservation siya. “What time, Sir?” tanong ng staff sa kaniya. “7pm, available ba ang mga lobster?” paninigurado niya.

Iyon nga lang, mabilis ding napaamo at nanghina ang dragon na iyon nang makita 'ko ang presyo nang mga dish. This is an Italian Restaurant for goodness' sake! Isang buwang sweldo 'ko ang ibibili 'ko nang isang serving dito! Bago 'ko pa mahila palabas si Alen ay nakikipag-usap na s'ya sa isang babae. Mukhang iyon ang kumukuha nang mga reservation. "Alen" tawag pansin 'ko muli sa kanya. "Yes, ako 'yung may reservation for two- teka lang Stella" I feel like all the butterflies I saw in my whole life started dancing inside my belly. A shiver ran through my spine.

Sa ibang restaurant nga napakamahal ng presyo ng napakaliit na pirasong steak! Akala ko pa naman tapos na iyon nang matapos n'yang lutuin iyon ngunit mukhang plano n'ya pang gumawa ng dessert! Napapansin ko ring nahihilig na ata si Rusty ngayon sa mga matatamis na pagkain kaya naman madalas kaming magkasundo kung ano ang gusto naming kainin sa labas. "It's done!" Pahayag nito at literal na napanganga ako sa pagkaing nakahain na sa lamesa! Nandoon ang steak na niluto nito at hindi lang iyon!

"Baka naman 'di kayanin ng budget ko 'yong investment." "Gaga. Parang sira 'to. It's not always about the money. Investment can come in many forms. Alam mo naman wala akong alam sa marketing. We can use your expertise there. Tapos pwede ka rin maging food taster ng mga ilalagay natin sa menu. Magluluto ako at gagawa ng recipe tapos tikman mo kung masarap. We will hire a few people. Hindi naman kalakihan 'yong bistro na naiisip ko. Maybe eight tables and by reservation only. We will open at lunch then close at ten in the evening. Tapos 'yong bar naman ang iintindihin ko." "Madali kang yayaman niyan. Puro ka negosyo e."

bulong ni Everly na iginala na ang mga mata at kapagdaka ay ibinaling na sa kaharap na pagkain. “Kaya nga. Feeling ko sulit ang binayad natin sa sarap ng pagkain.” si Harvey na tinikman na ang pagkain niya. Tama nga iyon, masarap ang pagkain sa restaurant kaya naman understandable ang presyo. Western cuisine iyon. Himalang walang naging abala sa kanilang pagkaing dalawa hanggang sa matapos. Dumagsa pa ang mga taong pumapasok at pumipila sa labas ng nasabing resto. Mabuti na lang at naka-booked sila ng table dahil kung hindi, paniguradong kinakailangan din nilang pumila pa sa labas bago makakain. Ito ang kagandahan ng may reserved.

May ilaw galing sa itaas ng pintuan at iilawan nito ang hidden stamp sa pulso para ma-detect kung ano ang pangalan mo, pula kung wala kang reservation, green naman kapag mayroon. "Please come in. Your table number is 3. Eat well and enjoy!" Wika ng isang tinig na mula rin sa itaas. Pare-pareho ang sinabi nito sa aming tatlo. Napaawang ang aking labi at mabilis na iginala ang paningin sa paligid. Napakaganda at aliwalas ng buong lugar. Bihira na lamang akong makakita ng bahay kubo sa panahon ngayon kaya namamangha ako sa natatanaw ng aking mga mata. The designs are so aesthetic. It's so relaxing, even the music being played are old. Parang dinadala ako ng vibe ng restaurant na ito sa nakaraan