Restaurant Quotes Novels & Stories

Matapos naming mag dasal ay kumain na kami habang nagku-kwentuhan. “Pinareserve mo ba ang buong restaurant?” tanong ko sa kaniya dahil kami lang talaga ang customers ng sandaling iyon. Umiling naman si Jacob. “Pinasara ni Tito David, nang sabihin kong dito tayo kakain, para daw solo natin ang buong restaurant.”

Sa huli, sinabi rin nitong napatawag lang ito dahil aanyayahan siya nitong mag-dinner na hindi naman niya natanggihan kahit pagod na. Six thirty na mahigit at seven ang usapan nila ni Rhyke. Sa Aztra Restaurant sila magkikita. Isa iyong Filipino restaurant kung saan tanging Filipino dish lang ang sine-serve. Isa ito sa maraming pag-aari ni Rhyker. Magaling at kilala itong chef kaya naman maraming tumatangkilik at dumadayo sa mga pag-aari nitong restaurant. "Good evening Ma'am!" Magiliw na pagsalubong sa kaniya ng isang waitress pagpasok pa lang niya.

Mukhang napagod ata ang dalaga kaya dinala niya ito sa malapit ng restaurant. “Anong gusto mong kainin? Or are you craving for something?” Hero asked the moment they stepped inside one of the city's most exclusive restaurants. “They serve Mexican, Italian, and Arabic dishes here.” It was a seven-story restaurant owned by a Michelin-starred chef. Its elegant interior, soft lighting, and refined atmosphere made it clear that this wasn't the kind of place most people casually walked into. Hero glanced at her. “Are you comfortable if we dine here?” tanong niya.

Let's not ruin the night. He chuckled. "Yes. Let's go." He intertwined our fingers at naglakad na kami papasok g Resto. Bon Voyager's Resto ang pangalan ng resto. And it screams Cruise ship Resto. Ganoon ang theme at ambiance ng Resto na ito. Talamak na talaga ngayon ang Instagrammable Resto saang lupalup ng mundo.

' sa isip niya. Maganda ang restaurant na yon. Sa labas pa lang ay halata na rito, na isa ito sa mga mamahaling restaurant na napuntahan niya. Hindi naman bago sa kanya na kumain sa mga ganito, dahil lage naman siyang dinala ng kasintahang si Matthew sa tuwing may dinner date sila. Pagkapasuk ay agad siyang lumapit sa may information desk. "Good day, ma'am! Welcome to JSFork Bistro. Thank you for choosing to dine with us. Do you have a reservation with us or would you like to be seated?" magalang na pagbati ng hostess sa kanya.

Nakakaloka naman yun, hindi pa nag-iistart sa trabaho eh gusto agad sa mamahaling rezto kakain. Dahil rush hour ay inabot siya ng halos isang oras sa daan. Pagbaba niya ng taxi ay halos takbuhin niya ang entrace door ng rezto. Baka maga na ang mga mata ni Lance sa kahihintay sa kanya. Agad naman siyang binati ng crew na nakatayo malapit sa pintuan. Sobrang sosyal ang kainan at napakaprivate ng paligid. May glasswall ang bawat dining table kaya namamaintain ang privacy ng bawat kumakain. Tinanong niya ang nasaan ang table ng kapatid, sa pagkakaalam niya hindi ka lang basta basta nakakapunta dito kung hindi ka muna magpapareserve. Itinuro naman agad ng crew kung nasaan si Lance at sa pagmamada

Log cabin style ang restaurant at hindi masyadong maliwanag although hindi rin naman madilim. Lumapit ang waiter na tinawag ng maitre'd. Binigyan sila ng tig-isang menu.

“Hindi ba mahal sa ganitong restaurant? Isang menu lang ng steak nila umaabot na ang 10,000, pwede namang sa mga fast food na lang tayo kumain.” Mahinang saad ni Czarina. Marami pang pila nang pumasok sila pero dahil maagang nakapagreserve si Tyrone, hindi na nila kailangang pumila at maghintay.

NICHOLE AMERIE POV ANG RESTAURANT na pinuntahan namin ay hindi kagaya sa mga restaurant na ini-expect ko! Labas pa lang halatang mamahalin na at ang vibes ng buong paligid ay nakakalula! Noong tiningnan ko nga ang presyo na nasa menu ay parang gusto ko nang umatras! Hindi ko yata kayang kumain ng mga pagkain na lilibuhin ang presyo sa bawat maliit na serving!

Ilang saglit pa'y huminto kami sa isang napakagandang restaurant, the ambiance is so fine, the restaurant could be added to the finest restaurant in the country. "Welcome to Vyll Restaurant ma'am" Nagulat Ako Ng biglang lumapit sakin Ang isang babae at sinuotan Ako Ng magandang crown na gawa sa kahoy at perlas. Natawa Naman si Xyn dahil sa ekspresyon ko. Napaismid nalang Ako Saka inayos iyon at nagpa salamat sa babae. Tuluyan na kaming pumasok at nagulat Ako kami lang dalawa Ang customer roon. Kunsabagay, ayaw niya sigurong walang kasabay, but this is his restaurant Naman.