Restricted Area Novels & Stories

malamig niyang saad, may diin sa huling salita. Napatingin si Zamarha sa kanya—walang takot, ngunit halatang nagtataka. “I’m sorry, pero restricted ang area na ‘to,” agad na sita ng isang imbestigador. “Interrogation is ongoing.” Ngunit hindi natinag si Theariza. Naglakad siya papasok, tila siya ang may-ari ng lugar. “I’m part of the board of Motellana Group,” kalmado niyang sagot. “At may karapatan akong malaman kung anong nangyayari sa kumpanyang pinapatakbo ng isang…”

Subalit, hindi pa man ako tuluyang nakakalapit ay hinarang na ako ng isang lalaki na hindi ko na napansin na nakatayo pala sa gilid ng elevator. “Excuse me, sino po sila at bakit nandito ka? Restricted area ‘to, bawal pumasok ang sinuman ng walang pahintulot mula sa management.” Seryoso nitong tanong habang nagdududang tingin ang binibigay nito sa akin.

Kahit alam niyang imposible. Mabilis siyang naglakad papunta sa restricted hallway. "Ma'am, bawal po rito," pigil ng isang guard. "Please..." "Restricted area po." Napabuntong-hininga siya. At sa mismong sandaling iyon...

Tumingin siya sa kawalan, ang mga mata ay nagliliyab. “I swear, Jarred… sisiguraduhin kong pagsisisihan mo ‘to. Pati siya.” Sa pagta-type niyang muli, bigla siyang nainis nang lumabas ang error message sa screen: Access Denied – Restricted Information. “Restricted?!” halos pasigaw niyang sabi, sabay hampas sa keyboard. “Damn it, Jarred!” Sinubukan niyang magbukas ng email records — personal logs, outgoing memos — ngunit bawat access ay naka-encrypt. Parang sinadya ni Jarred na walang makitang bakas.

'Wag ka nga jan kuya Raymond lagot ka sa asawa niyan,' 'Get back to work,' malamig na sabi ni Aiden sa mga ito kaya agad silang napatahimik dahil alam nilang naiinis na ang lalaki sa kanila. Sa pagpasok ni Aiden sa isang kwarto ay sumalubong sa kaniya ang dalawang guard. "Restricted area po ito sir," "I know," pagkasabi niya nun ay sinuntok niya sa muka ang dalawa na ikinatulog nito agad.

Pero hindi ko alam kung bakit parang may kulang. Huminga ako nang mabagal, trying to steady myself. "Okay," sabi ko, kahit hindi pa okay. Tumango siya, then closed the folder. "Rules," he said next, mas firm na ngayon. Napatingin ako sa kanya. "One—You do not enter any restricted floor alone. Two—You follow escort protocol at all times. Three—You report any interaction that feels out of scope." Napakurap ako.

"Mukhang didi-retso sila sa yate natin." Kumunot ang noo ni Nynaeve. "Sa tingin mo may masama ba silang balak? Isa bang threat ito?" Ang area na ito ay exclusive na nirenta lang ng hotel. Bawat yate, may designated spot para sa privacy at safety ng mga costumers doon. Bihira ang uninvited guests dito, lalo na sa ganitong oras ng gabi. Nagkatinginan ang mag-asawa.

Sinabi nang mabilis ni Leni, “Mangyaring maghintay ka pa saglit. May lalabas na siguro para makipagkita sa amin.” Sinabi nang tapat ng security guard, “Tapos na ang oras niyo para maghintay. Hindi maapektuhan ang paghihintay niyo kung lalabas kayo sa restricted area. Sa sandaling dumating ang tao na makikipagkita sa inyo, papapasukin ko kayo.” Bumuntong hininga nang walang magawa si Leni at tumango, “Okay, sige. Maghihintay muna kami sa labas ng restricted area.”

Hindi na siya gumagalaw at nakabulagta na ang buong katawan niya. Nakalagay kasi sa karatula na Restricted ang area at High Voltage ang wire. Alam naman naming mapanganib ang lugar na ito at bawal itong daanan palabas man o paloob. Makakalagpas ka na kasi sa District K. Pero, hindi kami nararapat tatlo rito. We belong to Grass. We need to go home. "Ano, kaya niyo ba?" seryoso kong tanong kina manong Mundo at aling Sunny.

she mumbled I almost hugged her. Nang malapit ng mag-perform ang mga banda ay nagsipunta na kami sa gilid ng stage. There was still a huge space beside the stage kasi malaki naman ang atrium. Konti lang din ang mga tao kasi karamihan ay nasa gitna.