Revenge Of The Fallen Novels & Stories

Clarke Dankworth Pov Gusto ko sana na habulin si Everest at yakapin pero naduduwag ako, na bigla rin ako sa mga sinabi niya, akala ko ako lang ang nasasaktan, pero mas nasasaktan pa pala siya kaysa sa akin. At iyong mga luha niya gusto kong punasan iyon ng mga kamay ko, hindi ko kaya na nakikita na umiiyak siya, nadudurog ang puso ko. Dahil sobrang iningatan ko siya dahil mahal ko siya eh. Siya na nga sana ang babaeng dadalhin ko sa altar at ang gusto kung maging ina ng mga anak ko. Pero sayang lang dahil hindi na iyon matutupad, dahil isa nalang siyang babae na minahal ko sa nakaraan. Ayaw ko rin na magkaroon kami ng alitan ni Don Roman dahil lang kay Everest. Kaya mas mainam na maghiwalay

"Hindi ako isang pawn, Rebecca. Nandito ako to take my revenge, at hindi ko hahayaan na pigilan mo ako o sinuman. Tama ka, manonood lang ako sa audience, pero malay mo, na sa akin pala ang spotlight na inaakala mong na sayo.” Dahil doon, kumunot ang noo ni Rebecca, napalitan ang ekspresyon ng mukha niya sa nagkukunwaring pagtataka. “Aww ang dami mo namang sinabi. Ngunit tandaan, ang mga camera ay palaging lumiligid sister. Isang slip-up, at mas mabilis kang mawawala sa laro kaysa sa masasabi mong ‘reveng”.” Pinitik niya ang kanyang mga daliri, ang tunog ay umaalingawngaw sa hangin sa pagitan nila.

Pero mas humagulhol ako nang biglang dumating si Ninong Atlas, at kasama nito ang inaanak niyang si Iñigo Alcantara. "Hija! Dios Mio!" Napayakap kaagad sa akin si Ninong nang makita ang kalagayan ko. Hindi ko napigilan ang aking sarili, dahil bumuhos ng maraming luha sa loob ng kwartong iyon. "I will avenge Señior! I will take revenge!" Sabi ko habang humahagulhol sa iyak.

sagot, at tanung sa akin ni Nicole At nagkatinginan kami ni tita rose, at nagsalita ako. "am, mahabang explanation Nicole, but I will answer that, pero maupo Muna kayo ni tita, Yan, am, yun, about sa buhay ko Ngayon, Yeah, bumalik ako sa dati Kong pagkatao, kasi no choice ako, nalaman ni nanay tatay at ni Loyd, sa Hindi ko inaasahan na pangyayari, kahit si tita rose, Hindi nya din inaasahan na mangyayari yun, na sabay sabay nila nanay tatay at Loyd, na malalaman, ang pagkatao ko, na nagtatago nga, sa pangalan mo, Kaya ayun, napaamin nila ako, kasi no choice ako"sabi ko Kay Nicole

“You can take it, baby, don’t worry. You can take it like a little good girl you are.” A shiver went down on my spine because of his hoarse voice. Hilaw akong ngumisi at pinaalalahanan ang sarili na huwag mahulog sa bitag niya. I am the one in charge here, not him. He should be the one lusting over me, not the other way around. Because, after all, he’s just one of the necessary pawns I needed for this game. He is nothing but a key to my revenge.

Gamit ang kaniyang daliri at nilalaro niya ang ibabaw nito. “Please, Marco. Please, ituloy mo na.” “Ituloy ang alin?” nakangising tanong niya. I groaned in disappointment. “Oh, come on, you knew it.” Bilang isang Revamonte at galing sa isang mayamang pamilya, lumaki ako na nakukuha lahat ng gusto ko. Pero mukhang malabong mangyari ito pagdating kay Marco. He has the upperhand. At kung hindi ako magmamakaawa sa kaniya, mabibitin lang ako. Hindi ako pumayag na umabot kami hanggang dito tapos ay bibitinin niya lang ako.

DIVINA Magmula ng makita niya ang mukha ng dalawang batang babae na yumayakap sa babaeng kanyang nakasagutan na si Cynthia, ay hindi na rin maalis alis sa kanyang diwa ng mga ito hanggang sa makabalik s'ya sa kanyang tahanan. Ang maamo at maliit nitong mga mukha ang patuloy na umuukilkil sa kanyang diwa. Ganoon rin ang labis na pananabik na kanyang nararamdaman na tila gusto niyang lapitan at yakapin ang mga ito. Alam niya na matagal ng panahon mula nang mawala sa kanya ang kanyang nag iisang kayaman, at hindi maikakaila na patuloy pa rin siyang nananabik sa mga ito kahit na tanggap na niyang wala na ang mga ito. Isa lang ang hangad niya kung bakit muli pa siyang ngabalik, iyon ay ang hanap

Hindi naman ako nakasagot dahil sa tanong ni Marcus dahil kahit ako ay hindi ko alam kung kaya ko bang panindigan ang lahat ng sinabi ko kay Ethan. "You know what Agatha pagdating sa love kahit gaano pa tayo ka katalino ay nagiging bobo tayo. Mahirap maging kalaban ang puso at isip lalo na kung hindi ito nagkakasundo. Masyado kang naging mabilis sa pagdedesisyon ng hindi man lang pinag isipan ng mabuti. Tapos ngayon ay nasasaktan ka? Alam mo lahat tayo may kakayahan na manakit ng iba pero nasa atin 'yon kung sadya ba o hindi. Mahirap kalaban ang mga salita, kasi kapag nakapagbitaw ka na ng hindi maganda tungkol sa isang tao o nagawa mo na siyang saktan sa pamamagitan ng salita ay hindi na ma

Puro ka talaga kalukohan, tara na para mag-agahan nagugutom na ako. "Pwede bang ikaw na lang ang kainin ko? Nagugutom na ako sa kagandahan mo Mrs. Anderson." "Anderson, dina-daan mo na naman ako sa mga paandar mo na yan.", wika niya rito at sa huli ay wala rin siya nagawa kundi ang magpaubaya sa lalaking minamahal. "I love you, Valerie." "I love you too Aaron." Anger and revenge drove Aaron and Valerie apart, but in the end, love and forgiveness brought them back together. After all, in the end, love is more powerful than hate. * End.

- Morzana “I had to do that because I love you, and I can’t bear to lose you.” - Damian A life of conquest over true love, One must die for the sake of their love. Thousands of years have passed, and the time has come. A powerful goddess spirit was trapped in the cycle of reincarnation. Until she awakens in the fragile body of a mute mortal woman, powerless yet driven by the fiery desire to revenge. Torn between love and revenge, She must navigate the mortal world, rediscover her powers, and confront the truth of her past.