Romantic Love Picture の小説・ストーリー

Napalingon tuloy ako sa likuran kung saan sya naroroon. Nakita ko syang nakapamulsang naka sunod sa akin, bagamat walang emosyon ang kanyang mukha mababasa ko parin sa kanyang mata ang saya at pagmamahal habang naka tingin sa akin. Napaisip ako

All I can see is the softness in his eyes, malinaw iyon kahit tanging lampshade lang ang nag-sisilbing ilaw. "You know, I won't do that. I'll never do that." This is a straight cut teaser from a romantic film. The hero and the heroine gets drunk and they'll confess their feelings to each other. Gusto ko silang palakpakan sa galing sa pag-arte. My eyes teared up for the very romantic scene. It is a happy scene that it made my heart wrench. Have you watched something happy that it is so painful to see? Because you know you can't be happy like that.

Hindi ko alam kung sinasadya niya ito, pero natatamaan ng tuhod niya ang alaga ko. “Hindi mo nagugustuhan ang palabas,” wika niya. Napatingin ako sa kaniya, nakatutok siya sa tv nang sabihin niya iyon. Mahina akong natawa. Her face bounced as I chuckled. “Not really a fan of romantic movies,” pagtatapat ko naman. “But I appreciate watching it since you're here with me.” Pansamantala kaming natahimik at itinuon ang atensyon sa pinapanood nang mapatanong ang bidang babae sa lalaki ng “When did you realize that you love me?”

Their smiles were radiant, a testament to the power of forgiveness and the resilience of the human heart. Hans, whose own love story had taken unexpected turns, held Sheena close, their eyes locked in a silent exchange of affection. It was a love that had been built upon persistence and understanding, proving that sometimes, the love we least expect can turn out to be the greatest gift of all. And there was Yuan, his arm wrapped around his wife, their laughter harmonizing with the music that filled the room. They embodied a love that had grown and deepened with time, standing as a reminder that true love knows no bounds and can withstand any obstacle.

bulalas ko nang makita ang mga nagkalat na rose petals sa sahig at sa kama. Sabay kaming pumasok sa silid habang yakap pa rin niya ako mula sa likod. Kung makapaghanda siya parang may gustong mangyari. Med'yo madilim ang silid na alam kong sinadya iyon ni Romeo. Para mas romantic.

AUBRIELLE’S POV Halos mapanganga ako ng makakita ako ng totoong Lamborghini sa harapan ko, sa mga litrato ko lamang ito noon nakikita at ngayon ay nasa harapan ko na. Napalunok ako at agad na gumilid lalo at baka nahaharangan ko sila kahit na sobrang laki ng daan.

Napaka romantiko ng paligid dala rin ng mga kandilang nasandi sa lamesa. "Do you like it?" tanong ni Francine kay Leonard. Habang kumakain silang dalawa ay pinagmamasdan din nila ang wall na puno ng mga litrato. Halos mapunit ang labi ni Leonard sa pagngiti. Inalala ng dalawa ang mga maliligayang pangyayari sa bawat litrato habang kumakain.

Kaming dalawa lang sa isang maliit ngunit puring-puring romantikong espasyo, madilim dahil sa kawalan ng natural na liwanag ngunit nagliliyab sa dami ng mga kandila at dim lights. Nakakita na ako ng maraming romantikong eksena sa mga pelikula kung saan dinadala ng lalaki ang babae sa hapunan. Magtiwala ka sa aman, walang pakshet na lumalapit sa isang ito. “Diyos ko! Totoo ba ito!”

Sabi pa naman ng asawa niya na hindi sila okay ng anak matagal na kaya ayaw kong dagdagan ang hidwaan sa pagitan nilang dalawa. "Kaso, ano, love? Bakit tila natahimik ka. May problema ka ba?" tanong ng asawa ng mapansing malayo ang ini isip ng kaniyang asawa. "Ahmm! Wala lang love, nakalimutan ko kasi ang robe ko isuot kaya bumalik ako." sagot ni Bella.

Akala ko nung una ako lang ang nasasaktan, ang akala ko ang nararamdaman ko nung una kay Ethan ay one sided love ang di ko alam minahal niya rin pala ako. "Aalis ako bukas papunta Paris, siguro magmomove on muna ako dun,tsssshhh kaduwagan ba masasabi yun? pero di ko kaya Quinn na lage kitang nakikita lalo akong nahihirapang makamove on.Lalo akong nasasaktan, parang gusto kong agawin ka sa kanya." Lalo akong napaiyak sa mga sinabi niya. Hindi ko akalain na aabot kami sa ganitong sitwasyon.