Ruthless In Tagalog Novels & Stories

Inabot niya ang aking kamay at bahagyang pinisil. "Alam mo naman na nandito ako lagi para sayo, Bes. Pero, ito lang ang sasabihin ko sayo. Piliin mo kung saan ka masaya at hindi sa kung ano ang tama. Minsan akala natin mali ang bagay na nakakapagpasaya satin dahil may masasaktan tayo. Pero isipin mo rin, kung tama ang pinili mo kung hindi ka naman magiging masaya. Useless din. Kung pipiliin mo ang maging masaya, malay mo in the long run maging tama na siya para sayo. At kung pipiliin mo ang tama kung hindi ka Naman masaya. Magiging miserable lang ang buhay mo." aniya at binigyan ako ng matamis na ngiti. Tumayo ako sa aking kinauupuan at lumapit sa kaniya, umuklo ako at tsaka siya niyakap.

she rushed the words "Oo?" tumawa siya "Pasensya na po-" "okay lang" "Hindi ko dapat sinabi ng malakas ang mga salitang iyon" "It really is okay besides - I really did come here shirtless to grab some food and drink-" ngumiti siya "And your so cute" sinampal niya ang sarili dahil sa mga salitang iyon malakas. Tumawa siya at sumagot "And your pretty too"

paliwanag pa ng gaga. "WOW, JUST WOW! Ang bait mo namang tangina ka! Ang bilis mong tumulong sa pghubad ng damit ng gagong ‘yan!" sarcastic na turan ko pa sa Faith na iyan. "ENOUGH, NICA! MAGDAHAN-DAHAN KA SA PANANALITA MO. Hindi ganoong babae si Faith. So use your words well," pagtatanggol pa ng hayop na Daniel sa babae niya.

Hinugasan ko ang mukha ko at pinunasan ang mantsang dulot ng sauce. Bago pa ako makalabas ng CR ay pumasok si Trisha at sinara ang pinto. "Give up? You still have time to transfer bitch." Humalikipkip itong nakangisi sa akin. I leveled her stare. I smirked too. "Takot ka bang malamangan? Takot ka bang may mas magaling pa sayo? Takot ka bang mas makikilala pa ang iba kesa sayo?" Nilapitan ko ito. "Akala ko mas kawawa pa ako, pero mas kawawa ka pa pala."

“P-po?” “Sugata o kesu.” Hindi ako masyado magaling umunawa ng mga salita ng Japanese pero ang binanggit niya ay mas lalong nakapagpataas ng kilay ko. Sugata o kesu means to disappear. Anong ibig niyang sabihin? Sinong nawala? My eyebrows furrowed as I look at her. “A-ano po yon?” muli kong tanong dahil hindi ko siya maintindihan.

Samantalang dati-rati naka-arko lagi ang mga kilay nito at ang bibig ay hindi masupil sa pagsasalita ng pangit. "Rada nang makita kita sa ulanan ang dami kong na realize sa sarili ko. Pakiramdam ko noon ako na ang pinakamasamang tao sa mundo. Pero sa maniwala ka at sa hindi ay nag-alala talaga ako na baka magkasakit ka. I may be a ruthless bitch but I don't want to harm anyone." malumanay na pahayag pa ni Carol. Kitang-kita ang pag paskil ng kalungkutan sa mga mata nito. "Totoo ba yan?" tanong niya na kunwa ay hindi naniniwala.

tawa ni Gabriel habang binabalik ang pambobola. “Siyempre, hindi naman magpapahuli ang anak ni Congressman Ming. Kung wala ang mga kontribusyon ng Ming Group, tiyak na babagsak ang ating ekonomiya. Di nakakapagtaka kung siya ang manalo sa bid.” komento naman ng isa. Nagngangalit ang ngipin ni Gabriel habang iniisip, ‘Gentech is mine.’ Naririnig niya ang pasimpleng komento ni Julio. "Nakakahiya naman po mabanggit kumpara sa mga Yang.”

Third Person’s POV WAYNE can't stop himself from cursing countless times! Damn! Fuck! He could sense it! He felt that his thing down there erected. But, c'mon, what the fuck! Kung gaano kabilis nabuhay ang p*********i niya ay ganon din kabilis nawala sa harapan niya ang babaeng nagpapadanas sa kaniya ng ganong pakiramdam.

” hindi ko alam kung bakit ko naiisip ang mga salitang nakapanghihina ng loob ko. "Hi, my name is Natalia Hermosa, bata pa at may asim pa! From Philippines! And I thank you!" wala akong pake kung pagtinginan at pagtawanan nila ako, basta importante magawa ko ang gusto kong maging sa buhay. Simula pa noong maliit ako ng pangarapin kong maging isang Beauty queen. Pero hindi ko na natupad kasi hindi naman ako maganda eh, ang tingin ng lahat sa akin ay baliw, walang kuwenta at walang maipagmamalaki sa lahat. Naupo ako sa isang tabi at malalim na nag-iisip, nakapag paalam na rin ako kay tatay tungkol sa bago kong trabaho.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”