Ruthless In Tagalog Novels & Stories

anito “You’re crazy!” tanging nasabi ko. “Sa iyo.” wika niya at kinindatan ako. “Cringe.” Nakangiwi kong usal. “Gross.” Kumunot ang noo nito at lumingon sa akin‚ “Gross? You even tasted me.” anito at ngumiti ng nakaloloko. “Tasted you? Nope‚ you’re the one who tasted me.” Panghahamon ko at ningisihan siya ng nakaloloko.

Napatangu-tango siyang sinabi ang salitang, "Ahh...yun pala iyon. Marunong ka naman pala magtagalog, bakit ka nag-eenglish? Hindi ko tuloy gets." "Ahh... hindi ka marunong mag-english?" tanong nito. Umiling siya at ang sabi nito. "Paktay ka kay Matteo." "Luhh bakit?" Kinabahan siya. Sumagot ito. "Magwawala iyon kapag hindi ka marunong mag-english, 10.5 million ka pa naman, tapos hindi ka pala marunong mag-english, bully pa naman iyon. Kailangan mag-english ka talaga mamaya para ligtas ka, kasi kung hindi ewan ko na lang."

Tama kayo sa nabasa nyo! Dito sa lugar na'to ko s'ya nakilala, naging magkaibigan, niligawan, sinagot, iniwan at sinaktan! Masakit man gawin pero ginawa ko pa rin! Dahil kailangan! Dahil may masasaktan ako raw ako! At mas lalo na may magagalit sakin kapag masasaktan ko ang masasaktan,! Kahit ayokong gawin ay ginawa ko pa din! Dahil kinakailangan talaga!

"Umayos ka Semphil!" "Ganito ba talaga ninyo ako tratuhin hah? Ano bang kasalanan ko sa inyo?? ni Hindi ninyo na nga Ako masuportahan sa pag-aaral ko at sa mga pangarap ko gaganituhin ninyo pa ako??"

Tangina, ang plastic ko pala talaga. Pero hindi na ngayon. Hindi na ako nagpakaplastic pa. Hind ko na kaya. Sabi ko sa sarili ko, hindi ako iiyak. Pero ang hirap pala. Napakahirap magtago ng emosyon lalo na't masakit na. Sobrang sakit na. I was about to walk out to save myself from embarassment when someone covered my eyes. "You don't deserve to cry because of a man like him, hush Dri," bulong niya na mas lalo kong ikinaiyak. Tangina talaga. ------ 💫

~Agathe~ Grabe 'yung boses na 'yon. Napa-yuko ako at napalingon sa likod, saka ako napasinghap ng mahina. Nandun na naman ang gago! Isang malaking aso ang nakatayo sa tabi niya, masiglang kumakawag ang buntot. "Right. Siya si Mishka. Mishka, kilalanin mo ang magiging asawa ko."

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

Kumalas ako sa pagkakayakap at napayuko para punasan ang luha ko. I signed. " Mark, gusto kong sampahan ng kaso si Aurie at Adrian. Kahit pa kababata ko siya at nagkasala kami dahil sa hindi pagkilala kay Aurie. Hindi pa rin reason 'yon para patayin nila ako. Gagawin kong miserable buhay nila!" ani ko sa galit at tinanggal ang swerong naka kabit sa kamay ko at tumakbo papalabas.

Na mas lalong nagpagulo sa akin. It's raining, am I right? I hate rain, I really did hate the rain. Lahat kami ay nagulat at napatingin sa pintuan nitong room nang bigla na lamang itong bumukas nang napakalakas dahilan para matakot ang iba. Isang malamig na ihip ng hangin ang bumalot sa amin.

Gustong-gusto ko mahal pero hindi ko magawa dahil hindi ko kaya. Darwin ito tubig ipainum mo muna sa kanya para mahimasmasan. Akin na, ito mahal uminom ka muna tama na ang pag-iyak ok na ang lahat. Pariho na silang nakakulong. Makakabayad na sila sa ginawa nilang pagpatay kay Lolo. ABANGAN..