Sa Araw Ng Pasko Lyrics นิยาย & เรื่องราว

Sana'y di nagmaliw ang dati kong araw Nang munti pang bata sa piling ni nanay Nais kong maulit ang awit ni inang mahal Awit ng pag-ibig habang ako'why nasa duyan Sana'why di nagmaliw ang dati kong araw Nang munti pang bata sa piling ni nanay Nais kong maulit ang awit ni inang mahal Awit ng pag-ibig habang ako'why nasa duyan Refrain: Sa aking pagtulog na labis ang himbing Ang bantay ko'why tala, ang tanod ko'why bituin

So bring me the night, send out the stars 'Cause when I'm dreaming we don't seem so far (We don't seem so far) Darken the sky and light up the moon So that somehow you'll be here with me soon Nakaramdam ako ng kaba ng hindi s'ya sumagot. Akmang hahawakan ko na ang maskara n'ya ng mabilis n'ya akong hinila at yinakap. Bring me the night, Bring me the night, Bring me the night, Bring me the night That brings me to you Dinig na dinig ko na ang kabog ng dibdib ko ng muling mamatay ang ilaw. Halos mapasinghap pa ako ng lalo n'yang hinigpitan ang pagkakayakap sa'kin.

In my world that is full of darkness Didn't know where I was going I'm finding the light to escape the storm I experience I am thankful because you lighten up my way To a new paradise You make me realize how lucky I am since I found you out of the blue You are my everything... You are my eternity... I love you so much... [Chorus] Kakaibang saya ang dulot noon kay Euphemia, ang puso niyang walang muwang sa pag ibig ay unti unting nalinawan at nagkaroon ng sigla. Labis ang saya at kilig na kanyang nararamdaman kasama si Yohann.

Napakagat ako ng labi. "You want it that much, hm?" his soft voice echoed into my mind. Lalo lang akong nalunod sa aking pagnanasa ng dahil doon. "Please..." pagmamakaawa kong sabi. "I'm not yet done with the teasing, baby." Napakagat ako ng labi ng bumaba ang kanyang halik.

Madaling araw ka na nakarating dito kanina tapos bumiyahe ka uli kaninang umaga. You should rest. Bawi ka ng tulog. Bukas, tumanghali ka ng gising. I will. Tutulog na ko after chatting with you. Nga pala, Gab. May sasabihin sana ako sa'yo. Can I call you? Nakakakaba naman yan. Sige. Tawag ka. I exhaled as I dialed Gab's number. He quickly picked up the phone. "Ano yun? Ibabalik mo ba regalo ko? Pasensya na uli. Babawi ako at reregaluhan kita ng mas maganda next time." masiglang sabi at pagbibiro sa akin ni Gab.

Ang pagkabalisa ko dito ay buo sa lugar na ito habang mahigpit akong nakahawak sa rehas. Naalala ko noong masaya kami at hindi iniisip ang mundo. Nasa isip lang naming dalawa ang aming masayahing mundo, nagtatawanan hanggang sa sumakit ang aming tiyan. Yun yung araw na sobrang inlove kami. Nangako na hindi iiwan ang isa't isa at magkikita sa harap ng altar. Ngunit lahat ng iyon ay naglaho tulad ng nabubuong fog na agad ding nawala. Isang luha ang tumulo sa aking pisngi habang ako ay humihikbi. Tumunog ang cellphone ko, kinuha ko ito sa bulsa ko at tumikhim bago pinindot ang answer button.

Hindi siya makasagot kay Arina, hindi dahil sa hindi niya pinahahalagahan ang damdamin nito, kundi dahil ayaw niyang magsinungaling. Nang dumating ang gabi, nagsimula na ang pinakahihintay na piging. Mula sa gitna ng kagubatan ay nagsilabasan ang mga toreng may apoy, nagsimula na ang sayawan at inuman, habang ang musika ay tumatambol sa buong kalangitan. Isa itong gabi ng paalam, ngunit isa ring gabi ng pag-asa.