Novel & Cerita Sa Hindi Inaasahan

inis na singhal ko rito saka simulang kumain para itago ang hiya at pamumula ko "Pero kaya kang dahil sa langit nito."naka ngiting pang aasar nito "Zyair!"na iiskandalong singhal ko rito "Hahahah titigilan na sige kain ka lang ng kain."pigil ang tawang turan w sinamaan ko ito ng tingin "Huwag mo nga akong titigan!"inis na singhal ko rito "What?Masama ba?"inosenteng wika nito inis na binato ko ito ng kung anong naabot ng kamay ko

Inis na napapapadyak sa sahig si Ayesha dahil sa inis. “Iniiwasan nga ako ng kumag na yun!” inis niyang sambit pero wala na siyang magawa dahil nakaalis na si Kian. Kailangan niya na talagang makausap si Kian. Paano kung bigla na lang itong umalis papuntang Singapore? Kinuha na ni Ayesha ang number ni Kian saka ito tinawagan. Nakailang ring pa bago ito sumagot.

Hindi. Hindi ngayon! "Honey... Okay ka lang ba? Inaantok ka na yata eh' o ayaw mo akong kausap ngayon?" "Ha' naku hindi gusto ko lang munang pakinggan ang boses mo okay lang ako parang inaantok na nga lang siguro ako, ganu'n!"

Napatingin ako kay Hance ng hawakan nito ang kamay ni sharina animoy inaalo ito bago ng salita. “Hayes mauuna na kami ng date ko!, kung gusto mo siyang maka date ayain mo at huwag mong hiyain dahil hindi lahat ng tao na nanahimik pag hinihiya yung iba simple lang pero mapanganib,” sabi nito at lumabas na sila.

Hindi ito tanong o hiling—isang utos. Huminga nang malalim si Lukas, saglit na tumingin kay Shaina. Doon nagtagpo ang mga mata nila, at sa isang kisap-mata lang ay parang may tahimik na usapan silang dalawa. Walang salita, pero malinaw ang mensahe: Relax. You’re safe with me.

Esqueza sakin. "Sir" Itinaas ko yung dalawang kamay ko, "Hahanapin ko siya bigyan mo lang ako ng konting oras pa" Ayan na humahakbang nanaman ang mga paa niya palapit sakin kaya napaupo ako sa kama ginawa kong pangtungkod yung kamay ko.

Esqueza sakin. "Sir" Itinaas ko yung dalawang kamay ko, "Hahanapin ko siya bigyan mo lang ako ng konting oras pa" Ayan na humahakbang nanaman ang mga paa niya palapit sakin kaya napaupo ako sa kama ginawa kong pangtungkod yung kamay ko.

Hindi ko alam kung ikakatuwa ko ba na pumunta pa ako dito ngayon. “Sit down” seryuso nitong wika Sakin. Kinabahan Naman ako ng sobra ngunit sumunod Naman kaagad ako. Hindi ko alam kung bakit ganito ang nangyayari sakin alam ko naman na hindi dapat Ako kakabahan dahil nasa ulo ko na Ang mga sasabihin ko ngunit isa isa kasing nilipad ng hangin ang aking mga sasabihin kaya naman ay napipi lang ako at para akong napako sa inuupuan ko.

HIndi naman maiwasan ni Vanilla ang mataka dahil sa inasal nito "Ano ang ibig mong sabihin? Paano mo nasabi iyan? May gusto ka bang sabihin sa akin? Tell me, hindi mo na dapat ako idaan sa pasikot-sikot na salita, Lexi! Hindi naman ako tanga eh!"

Hindi inaasahan ni Ashnaie ang bisitang dumating. Sa kanyang kasabikan na makita at mapalapit sa anak nawala sa isip niya na baka pinagkaisahan lang siya nito at ginamit ng mga taong gusto siyang pabagsakin. Ngunit tinalo siya ng kanyang puso na nagsusumigaw sa kasabikan niya sa anak. Huli na niya narealize ang lahat nang makalabas na siya sa kanyang bahay.