Sa Hindi Pag Alala Mga Nobela at Kwento

"Hindi ka ba... nilalamig?" Hindi inangat ni Nina ang kanyang ulo at sumagot siya, "Hindi... 'Wag mo akong isipin. Nasanay ako sa ibang bansa at ganito lang ang lifestyle sa ibang bansa, medyo mas open sila. Pagod na pagod ako. Kailangan ko ng magandang pahinga pagkatapos nito."

humihikbing sambit nito. “Vena alam mo naman na ayaw ko sanang umalis diba? Ayoko sa US kaso wala na akong choice, kailangan ko muna magpalamig dahil halos lahat ng tao ay hinuhusgahan ako.” saad nito.

"Saan ba talaga tayo pupunta?" Gulong gulo ako pagkapasok ko ng kotse. "I'll bring you to my world" ani ni Hydeo pagkaupo niya sa driver seat. I put on my seatbelt for safety purposes. "Ha? May sarili kang mundo? Masaya ba diyan?" Lumingon si Hydeo sa akin. Halatang wala siyang gana at nagpapasensya sa sobrang kasarkistohan ko.

Hindi pa nga nakakaalis ng bansa, nakalimutan na kaagad ako “Oh, paano ba iyan, Iha..aalis na kami.” Muling wika ni Madam. Nakangiti naman akong tumango. “Ingat po. Happy Trip po sa inyo, Madam. Hangad ko po ang agarang pagaling ni Darren.” Nakangiting wika ko.

Napapikit ako. Ganito pala magsimula ang pagsisinungaling. Sa simpleng paalam. Sa pa-konti-konting tago. Sa mga detalye na hindi na sinasabi. At sa bandang dulo, hindi mo na mamamalayan, nagiging dalawa na ang mundo mo. Isa para sa kanila—yung Althea na mabait, masunurin, laging nasa tamang lugar. At isa pa, yung Althea na gusto kong maging.

"Hindi. Si Mama ang maghahatid sa'yo. Maliwanag?" Patuloy pa sana siyang magsasalita nang biglang tumunog ang kanyang cellphone.

“Oliver, tingnan mo ang anak natin. Parang ang laki talaga ng pinagbago niya.” Mahinang tumawa si Helvy na nilingon na ang kinikilalang ama na nakatingin lang sa kanila. Animo nangmamasid. Hindi ito nakigulo kanina. Kagaya ni Kenan na nakatingin lang. Si Alia at Malia lang ang panay ang yakap sa kanya, naisip niyang hindi talaga showy ang lalaki. Pilit nilang pipigilan ang sarili. Ganun din kaya si Nero? Pipigilan niya rin ang sarili? “Mommy, Daddy, ang dami ko pong natutunan habang wala ako sa puder niyo…I've seen a different world, and I've been to many places. Maganda po pala ang mundo, hindi lang dito.”

Tahimik lang kaming dalawa habang hinihintay ang order naming pagkain. Ang ganda talaga pagmasdan ng dagat at pakinggan ang alon. Ang gaan din sa pakiramdam, mas na re-refresh ‘yong utak ko. Naalala ko pa noon, bago ako pumasok sa klase tumatambay muna ako sa tabing dagat. Hay, nakakamiss.

Hindi niya kasi gusto ang mga ganitong lugar dahil lahat daw ng mga may bisyo ay nandirito. "This is called the heaven on earth." saad niya at nakipag-inuman sa 'kin. Magsasalita na sana ako nang maagaw ni Chad ang atensiyon ng lahat. Kahit napakalakas ng tunog ay mas malakas pa rin ang boses ni Chad. Kasalukuyan niyang kausap ang isa sa HR ng kompanya. Sa tingin ko ay medyo mas bata ito sa kaniya.

paliwanag nito "Sigurado ako na alam na nila ngayon na umalis si Hailey sa Paris at hahanapin nila 'yon. Mabuti at hindi pa nila naiisip na baka hawak mo a ang mag ina mo." saad ko.