Sa Pagsapit Ng Dilim Novels & Stories

Mga taong hindi pa natin nakakasalamuha. Ngunit paano kung ang inakala namin kaaway, ay siya pala ang biktima? Sino ba ang nakasaksi sa huling digmaan ng mga diwata? Ang mga mahiwagang nilalang na nabuhay noon pa man ang tanging saksi. Napatingin ako kay Sushi na ngayon ay tahimik na nakatingin sa apoy na tila kay lalim ng inisip. Ngunit sinabi sa akin ni Sushi na ang hari ng dilim ay masama. Kung mabuti ang hari ng dilim, hindi niya dapat iyon sinasabi.

Napakapangit. Ang mamahaling sedang satin na dapat sana ay bagsak nang maganda ay mukhang matigas at walang buhay. Ang kombinasyon ng mga kulay ay talagang nag-aaway—isang mapagmalaking lila na ipinares sa isang matingkad na berde na nakasisilaw sa mata. Ang gintong burda sa bahagi ng baywang ay mukhang magaspang, ipinilit, at hindi man lang elegante. Nagsimulang mapuno ng bulungan ang silid.

TYRA MADILIM. Pakiramdam ko, hindi ako makahinga sa sobrang dilim ng paligid. Huling naalala ko, may taong kumuha sa akin. Hindi ko ito kilala at nakasuot ng bonnet sa mukha. Pilit naman akong bumangon sa malambot na kamang hinihigaan ko. "Gising ka na pala," malamig na boses ng babae.

Ang tanging dahilan kung bakit ako dahan-dahang humakbang pabalik sa dilim ay dahil ayaw kong masira ang laro; hindi pa ito ang tamang oras para malaman niyang nakita ko ang lahat. Mabilis kong inilibot ang paningin sa paligid. Dahil sa dilim ng kakahuyan at sa lumalakas na patak ng ulan, mahirap makakita, ngunit alam kong may sapat akong oras para humanap ng pwesto nang hindi lumilikha ng ingay. Sumandal ako nang mahigpit sa madilim na pader na natatakpan ng makakapal na baging at matataas na damo. Pinanood ko lang ang bawat kilos niya mula sa anino.

Kailangan naming makaligtas. “Ate, kailangan na nating makaalis dito. Baka…baka lumabas na sila diyan at pati dito sa kinaroroonan natin ay suyurin na rin nila. Alis na tayo!” pabulong na wika ni Delilah. Kaagad din naman akong tumango At sa kadiliman ng gabi, kaagad naming binaybay ang mga masusukal na bahagi na kagubatan.

paos kong sabi. Nagdidilim ang kanyang mga mata, puno ng kulay ang kanyang mga cheekbones, pawis na nagpapadikit sa kanyang maitim na buhok sa kanyang noo. Gamit ang matigas na panga, idinampi niya ang kanyang hintuturo, idinidiin ang dalawa nang malalim, ngunit hindi masyadong malalim. Halatang pinipigilan niya ang sarili, ayaw niyang lumampas sa hadlang ng aking pagkabirhen. Gusto ko siyang gawin iyon. Hindi, kulang pa iyon. Samantalang kanina, natatakot akong saktan niya ako, bigla akong desperado na punuin niya ako ng kanyang katawan. Tunay. Ang kanyang mga daliri ay parang dignidad. Nagpapakalat sila ng init saanman sila dumampi. Gumagalaw ang aking balakang at hindi ko maintindihan ang

Hindi pa tapos ang gabi. Nagpapahinga lang ang dilim. Samantala sa Lusffer Empire:

Halos pinapasok na ng malalim at mariin ang dila nito sa pinakaloob ng bunganga ng babae. Hinahanap nito ang masarap na dila ni Safira saka niya sinubukang s******n ng todo ang dila nito. Nahalimuyak ni Safira na lango na naman sa alak si Riego. Hanggang sa bumaba ang labi nito sa kanyang leeg. Samantalang ang dalawang kamay naman niya ay nakahawak sa dalawang kamay niya na nakadiin sa kama.

Napakadilim ng hukay at hindi niya malaman kung gaano ito kalalim. Ang lalong ikinabahala ni Darryl kaysa sa kanyang pagbagsak ay ang sobrang dilim ng paligid. Ni hindi niya makita ang kamay niya kahit na iniunat niya ito sa harapan niya. Sa ganoong sitwasyon, hindi man lang niya makita kung nasaan sina Lily, Zhurong, at ang iba pa. "Lily, Brother Zhurong, at Senior Divine Farmer..." Hindi napigilan ni Darryl na sumigaw nang may pag- aalala.

'Shemay na 'yan, mukhang may nagawa nga siyang hindi nagustuhan nito. "Ah... hehe, ano tungkol pala kagabi,"panimula ni Lauren habang nilalaro ang daliri niya para kahit papaano ay mawala ang kaba sa dibdib niya. Ang kaso, ang paraan ng pag-tingin ni Kaizer sa kanya ay lalong nagparamdam sa kanya ng kaba. "P-pwede bang kalimutan mo na lang ang nangyari kagabi?"