Sa Tingin Ko Mga Nobela at Kwento

Lauren Agad akong napatingin dito ng maramdaman ko ang pag sakit ng aking pisngi. Sa nagtatanong kong mata kung bakit ako nito sinampal ay tinaasan nya lang ng kilay saka ako tinignan ng napaka samang tingin na kulang na lang ay kainin ako nito ng buhay. Huwag siyang ganyan baka siya ang kainin ko pag nag m*****a pa sa akin ng ganyan.

Feeling ko, bigla akong nagtayuan ang balahibo sa aking katawan nang maramdaman ko ang mainit na hininga niya sa may punong tainga ko. Gosh, ano na naman ito? Kakapasok lang namin ng kwarto tapos may paganito kaagad siya? Hindi ba pwedeng magpahinga muna? Tsaka, akala ko ba napagod siya sa pagmamaneho?

inosente kong tanong. Nakakabatong tingin ang ibinigay niya sa akin. Sa tanang buhay ko ay ngayon lang ako nakatanggap ng gano'ng klaseng tingin. Nakakatindig balahibo at nakakapanghina ng loob. Umiwas ako ng tingin dahil hindi ko iyon kayang salubungin pa. Mula sa gilid ng mga mata ko ay nakita ko siyang naglakad na ulit palabas.

Tsaka bakit parang ang init? Tahimik niyang bulong sa sarili, nakuha niya pang mag paypay saka muling napa iwas ng tingin nang makita ang bugat ng pag titig nito sa kanya, isama pang hindi rin nakalampas sa kanya ang bahagyang pag silay ng tipid ng ngiti sa mga labi nito.

seryosong sagot ko dito Kaagad naman itong napangiti. Mas lalong ibinaba ang mukha nito patungo sa mukha ko kaya naman mabilis kong iniiwas ang aking mukha kaya ang ending sa may tainga ko dumikit ang labi nito Kaagad kong naramdaman malakas ng pagkabog ng dibdib ko. Lalo na nang maramdaman ko na inuumpisahan na nitong dilaan ang gilid ng tainga ko

apila ko sana nang mabilis siyang tumungo sa kuhanan ng pagkain. Nagkatinginan kami ni Tan, ngunit ganun na lamang ang pagbigat ng dibdib ko nang i-iwas niya ang tingin. Galit ba siya?

Tsaa? Nagtaas siya ng kilay at natawa. “Ano bang pinagsasasabi ninyo? Paano ninyo nakikita ang buwan, eh kisame lang ang nakikita natin? At saka—beer at gatas lang ang in-order natin, kailan pa tayo umiinom ng tsaa?” Napailing siya at napangiti. “Para kayong biglang inatake ng sakit sa utak. Hindi na gumagana ang utak ninyo.”

simple kong sagot. napa taas ako ng kilay ng bigla na lamang itong tumingin sakin na tila ba hindi maka paniwala, nag tatanong na nilabanan ko ang tingin nya. biglang may sumilip na ngisi sa mga labi nya at naging pilyo ang kaninang inaantok sa mukha.

Tinaasan ko naman sya ng kilay "Sa pag kakaalala ko wala ka---SHUT UP!"Napatikom naman ang bibig ko ng sumigaw sya buti nalang talaga ang bango ng hininga nya "Pinagbigyan kita kahapon na makasama sya pero ngayon hindi na"nagtataka ko naman syang tiningnan "Anong ibi---SHUT UP!"Naiinis ko naman syang tiningnan