Novel & Cerita Saan Binaril Si Jose Rizal

Iyong weirdong may mala-Jose Rizal na hairstyle. The second was his sporty side. I saw that during the intrams. At sa totoo lang, masasabi kong ang athletic nga nya. Halos iuwi na lahat ng award, e. At ang pangatlo ay iyong ngayon. Ang party-goer na may pagka-fuck boy. Ngayon ko na-gets ang sinabi nya noon sa akin sa soccer field, bago sya umalis, na baka magkita kami sa bar.

"Medyo naiinis lang ako sa buhay ko ngayon." "Alam ko na 'yang pinoproblema mo. Si Matthias naman, tama? Kung hinahanap mo s'ya. Nasa Rizal siya ngayon, binibisita ang lupain niya para patatayuan ng bagong mental facilities."

Mukhang safe naman iyon kaysa mamatay ako rito sa kinauupuan ko dahil naubusan na ng hangin. “Kung anu-ano kasi ang sinasabi mo r'yan para lang mapadali ang role mo,” asik ko agad sa kanya nang makabawi. “Thank you sa tubig mo pero no. Ikaw pa rin si Jose Rizal sa roleplay.” Napahalakhak ulit siya. “Oy, huwag mo na akong gawing Rizal, please. Ayoko nang maraming sasabihin. Mahina ako sa memorization.”

Nagkatinginan silang tatlo saka sumang-ayon ang dalawa. Napasulyap sa kalendaryo ang dalaga. Paano niya ba sasabihin sa kaharap na ang araw na iyon ay araw ng pagkakadakip kay Gat. Jose Rizal? Tiyak na nanaisin nitong makabalik agad sa TAONG pinanggalingan nito ang binata. Hindi maaari, marami pa siyang gustong matuklasan. Higit sa lahat gusto niya pa itong makasama ng matagal, sa panahon niya.

Masayang magpakabuti dito sa Probinsya. Tumigil kami sa tapat ng isang bahay. Yaris a kahoy at dalawang palapag, yung bubong yari sa dahon ng Anahaw. Parang yung bahay ni Dr. Jose Rizal sa Calamba. Ang ganda, halatang… “Maray ta naka abot tulos kamo.” Isang matandang babae ang palapit sa amin. Ngunit halatang mga malalakas pa, parang asawa ni Manong Ardo.

tanong niya sa akin. “Ito na po ang huling beses na sasagutin ko ang tanong mo. Ninong kita noong SK chairman ka pa lang, kung hindi mo man naalala ay wala na akong magagawa pa. Basta pangalan mo ang nakasulat sa baptismal ko. Johann Gray Zuares ang mismong nakalagay,” sabi ko sa kanya para matapos na. “Okay, sabi mo eh. Baka mamaya ay crush mo lang ako kaya ka ganyan.”

Ikapitong Pahina Larsen Cleo Point Of View “You are so pretty, hija. I am glad someone like you became my son's girlfriend.” Lumunok ako habang pilit na ngumingiti sa sobrang kaba. Sino ba naman ang hindi kakabahan? Kahit sino sigurong ordinaryo at normal na mamamayan ng pilipinas ay kakabahan kapag nakaharap mo ng ganito kalapit ang isa sa pinakamalaki at pinaka kilalang tao sa buong pilipinas.

Mabilis kong ni-long press ang Backspace button ng keyboard until his name disappeared. I'm so dumb and doomed! Nagkaganito ulit ako matapos makita si Joseph kanina at hindi n'ya ulit ako pinansin. HE'S FUCKING TORTURING MY HEART! At ang masakit pa run, may kasama ulit s'yang ibang babae. I thought he's interested in Khanjela Meriales, but boy, I was fucking wrong. He's interested in every girl now, and all thanks to me. Nagising ko ang tinatagong side ni Joseph Rivera.

Gisselle Mabilisan kong nilinis ang mga bintana nila rito para walang say sa akin ang Mister Joseph na ’yon. Nilinis ko rin ang istasyon nila na halos kulang na lang ay wisikan ko ng bleach para pumuti.

Banat ni John. Hinawi ni Alex ang kamay ni John na nakapatong sa ulo niya. “Grabe ka naman kuya. Hindi naman ako ganun.” Nakangiting sambit ni Alex. Ngunit alam niya sa sarili na tama nga si John. Noon, kay James lamang umiikot ang mundo ni Alex. Si James lamang ang nakikita niyang lalaki sa buhay niya. Kay James lamang siya nakatuon at nakakalimutan ng makisalamuha sa ibang tao. Kulang na lamang ay pagawan niya ito ng rebulto sa tabi ni Dr. Jose Rizal sa Luneta Park. Kaya hindi nila lubos akalain na makikipaghiwalay si Alex kay James.