Sacred Heart Parish Kamuning Novels & Stories

“Ako rin, Adrian. Sobrang mahal kita. At ngayong buo na ang alaala ko, buo na rin ang puso ko. Buo dahil nariyan ka.” Nagsimula nang magpalakpakan ang mga bisita. Ang musika sa background ay nagbago—isang soft acoustic rendition ng “You Are the Reason” ang pumuno sa hangin. Itinaas ng pari ang kanyang kamay. “Sa ngalan ng Diyos at ng Banal na Simbahan, sa harap ng inyong mga mahal sa buhay at saksi ng inyong mga sumpaan...” Lahat ay huminga nang sabay-sabay.

“We will be happy to tour you around, Sir.” Dahil naroon na sila, dinala muna sila ni Sister sa loob ng kapilya na katapat mismo ng Atrium. “Tuwing Linggo, nagmimisa ang parokya rito. At dito rin binibinyagan ang lahat ng batang dumarating sa orphanage.”

ARU “Mama?” gulat na sabi ng totoo kong ina sa likuran ko. “Anong pinagsasabi mo?” galit na sabi nang chairman na masamang nakatingin sa akin. Sa mga mata niya, para bang gusto niya na akong patayin. Tumingin ako kay mama at kay Clark, bago ako humarap kay chairman. “Buwan ng Diyembre taong xxxx, sa Sacred Heart Hospital, hindi ba doon nanganak si Prena Malaque, ang asawa mo?”

ang binata sa pabulong na tinig. THREE YEARS LATER MAGANDA ang gayak ng St. Joseph Cathedral, puno ng puti at mapupulang rosas. Wala pa naman ang mga brides pero apura na ang pagpapatunog ng malaking kampana ng simbahan. Ang choir, well ang pinakamahusay na choir ng malaking simbahan ay patuloy sa pagsasanay. Iyon ang araw na pinakahihintay ng lahat. Ang kasal ng The Thirds.

Nakakaramdam ako ng hilo, pero salamat at hindi ako hinimatay. Kita ko na hindi rin kumportable si Martina dahil sabi niya ay ngayon na lang ulit siya nakapag simba. Workaholic kasi siyang tao, kesa naman sa akin na makasalanan talaga kaya pakiramdam ko nasusunog ako dito sa simbahan. “Ngayon ay magkakaroon nang special number ang kids ministry.”anunsyo ni sister Mavyana.

Nagpalakpakan tuloy ang lahat sa kanilang nasaksihan. Nang magsimula ang misa ay tahimik na nakinig ang lahat sa pari. Napatitig si Kara sa altar ng Candelaria Church. Nang makita niya ang simbahan ay dito sa Rio de Janeiro niya hiniling na gawin ang church wedding nila ni Marco. Nagkataon pa na ayon sa kanyang Tiya Olivia ay paboritong simbahan ito ng kanyang mga magulang kaya pakiramdam niya ay kasama niya sila ngayon at alam niyang masaya ang mga ito para sa kanya. Bago ang exchange of vows, nagulat si Kara nang iabot ng pari kay Marco ang mikropono. Isang matamis na ngiti muna ang pinawalan ng lalaki bago nagsalita.

Nakakunot noong tanong ni Andres. "Kapagod mag explain Daddy. Let's go at the wedding para maintindihan mo." Si Colleen at lumabas na ng bahay. Napailing nalang si Andres. ****************************** AT THE WEDDING Mabilis na nakarating si Christopher sa simbahan ng San Martino. Ito ang pinakaluma at pinaka historical na simbahan sa kanilang lugar. Nang makalabas ng kotse si Christopher ay mabilis siyang tumakbo at binuksan ang nakasaradong pintuan ng simbahan.

napahagulhol kaming nagyakan na ikinatayo ng mga bisitang pinapalakpakan kaming dalawa. "By the republic of France and our Almighty God I now pronounce you Primo Montemayor and Angeline Gomez, as husband and wife. You may now.......kiss the bride" nangingiting pagtatapos ng pari sa seremonya na ikinahihiyaw na ng mga bisita.

Sa likuran naman, kasama nina Jia at Jeyzel ang mga magsasaka at karaniwang mamamayan. Tumunog ang kampanilya at pumasok ang kura paroko, si Padre Francisco, isang paring Kastila na kilala sa baryo bilang mahigpit na pari. Suot niya ang kanyang puting kapa at gintong kasulya, at sa kanyang kamay ay hawak ang krusipihong pilak. Sumunod sa kanya ang dalawang sakristan na may dalang kandila. Tahimik ang lahat. “Dominus vobiscum,” malumanay na wika ni Padre Francisco, sabay tanda ng krus.

tanong ko. Sa tapat ng Manila Cathedral kami pumarada. “Bakit dito tayo nagpunta? Magsisimba ba muna tayo? Walang yatang misa kapag ganitong oras.” nagtatakang sabi ko kay Trevor. Sarado ang harapang pintuan ng simbahan kaya pumunta kami sa gilid ng simbahan na bukas naman pala. May mga magilangilang tao sa loob at may isang pari na naka-abito ng puti na nagdarasal sa may gild ng altar.Pumasok kami sa loob ng simbahan at naupo sa harap mismo ng altar. Hinawakan ni Trevor ang isa kong kamay habang nagdarasal kami ng tahimik.