Sacrificial Novels & Stories

Chapter 64 The purpose of sacrifices is not about being happy, it's about being worthy of happiness. Ganito pala ang pakiramdam na nagsasakripisyo, parang naulit lang 'yung ginawa ni Mama kay Mommy at para sa'kin. Ang sakit pala talaga... Para akong sinasaksak ng paulit ulit gamit ang iba't ibang klase ng kutsilyo, sa iba't ibang parte ng katawan.

Kaya ba kalmado lang siya kahit namamatay na ang mga kasamahan niya? “So you sacrifice yourself for his plans?” natatawang sambit ni Carsen. “What is the code of death?” interesadong tanong ko. Napabuntong hininga ito at umayos ng upo. “That's his name. Walang sinuman ang dapat bumanggit no’n. Sa oras na sabihin namin ito… hindi pa man natatapos banggitin ang buong code ay sasabog na ang katawan namin dahil sa explosive device na nasa loob ng katawan namin”

At pumatak ang mga luhang iyun sa mismong mga paa ni Zenny. Tumayo ang walang pusong Rashitackchun. " My brothers life is belong to me. Nobody can hurt him. No me. Not you. Not your family." Tinitigan niya ang mukha ng binata. "Sink this into your mind Leonardo. If you don't sacrifice for what you want, your want becomes your sacrifice. You want me? You love me? Sacrifice everything for me. Or else, I'll become just a memory of yours. You choose. Sacrifice me for your family me or sacrifice your family for me?"

"Dapat kasi hinayaan mo na lang 'yong wallet ko kanina. Isa-sacrifice mo talaga buhay mo para lang sa pera ko, ha?" "Hindi 'yon gano'n. Hindi ko sinacrifice buhay ko para lang sa laman ng wallet mo. Kundi, para sayo talaga." Kunot noo ko naman siyang nilingon. "Ha? Anong sinasabi mo d'yan?" "Mahal kasi kita." aniya dahilan para matigilan ako. "Sabi nga nila, Love is Sacrifice. At 'yon ang ginawa ko." "Teka, Cedrick. Sinabi ko na sayo diba?"

“She wanted to destroy everyone involved.” “Because people were dying!” Biglang nag-echo ang sigaw ni Christian sa buong mansion. At sa unang pagkakataon— doon siya tuluyang nawalan ng control. “You let innocent people die!” “And what would you have done?!” Biglang sigaw rin ni Dominic. “Destroyed everything?!” Tahimik. Mabigat. “Sometimes survival requires sacrifice.” Biglang natawa si Christian. Ngunit puno iyon ng sakit.

Hindi ko alam na ganito pala kasakit ang pumatay ng mahal mo sa buhay, but it's the choice I need to make. "You've done great and passed the test. Now I'm your belonging." She said as the place slowly turned white. "Always remember Trixia, that sometimes that you have to sacrifice your loved ones in the sakw for the other who you don't even know." Nawala siya sa aking paningin at kasabay nito ang paglitaw ng isang pigura ng lalaki. "God of Earth, Aigaion?" "I'm here to give my greeting to you Trixia and to congratulate you with your sucess." He said in a calm state.

Hindi natin alam kung hanggang saan lang tayo. "Ma, sabi din ni Papa na kaakibat na ng buhay natin ang pagsasakripisyo ng buhay natin para sa buhay ng iba. I sacrificed my life for Rio. I'm too young for this but I was brave enough to fight back on my fears dahil mahal ko si Linderio," I said. "Iba talaga ang pagmamahal anak, ganiyan din ako Anak, I sacrifice myself para lang makasama ko ang Papa mo habang buhay. Look, we have 3 precious gifts from God. Hindi naman kami nagsisisi sa ginawa namin anak. Naging masaya kami dahil mayroon kaming Rachel, Cindy at Theo. By the way si Sarai muna ang sasama sa iyo ha, babalik ako bukas, iyak daw ng iyak si Cindy hindi alam ng Tito Bryan mo kung paano

Gutom lang to. Natapos agad ang misa. People went out of the Church, some greeted the priest and some remained sitting to pray for more. "Alya, refectory tayo?" aya sa akin ng kasama kong si Jade. I smiled at her. "Sige, Jade. Susunod lang ako." She smiled and walked away. I knelt down. "Forgive me, for I have a sin,” I murmured. My hands were clasped tightly together. I kept my eyes closed, trying to push the memories away. This is only thing I can help myself. Gusto kong kalimutan ang nangyari, at susi niyan ay ang kapatawaran niya.

That's when I realized na halos pigil-hininga ako 'nong lumapit sa Sir. Fudge. What is really happening?

Sa sandaling iyon, ang libu-libong mga tao na nagtipon doon ay hindi lamang maaaring manood nang walang magawa, walang nangangahas na Subukang i-deactivate ito. Tutal, kinailangan ng napakalaking lakas para ma-deactivate ang isang arcane array, at maaaring mawala pa ang buhay ng isang tao. Kung Sa halip, ang sakripisyo ay makikinabang sa iba. Kaya't nakatayo lang sila at nagmamasid. Wala ni isa man sa kanila ang lumapit sa kanila I-deactivate ang arcane array. Agad na naging awkward ang kapaligiran.