Novel & Cerita Sad Man Photo

Ang sayang makakita ng nakangiting mga tao para ba'ng nag-re-reflect din ito sa'yo at kusa kang mapapangiti. But my smile faded when my camera captured a man's sad face. Nakatayo siya sa isang tabi at nakahawak sa railings na kahoy. Seryoso siyang nakatingin sa papalubog na araw. Ang ganda ng repleksyon nito sa kan'yang mukha. Mas lalong nadepina ang tangos ng kan'yang ilong. Just like a magnet, kusa akong naglakad papalapit sa kan'ya na tila ba mayroong tumutulak sa akin para gawin iyon.

“I'm sorry to say this, but I think you are just delusional.” “You can think the way you want to, Cous. But let me show you these pictures. B-Baka sakaling pati ikaw ay maniwala sa akin.” Kinuha niya ang cellphone niya at hinanap sa gallery nito ang sandamakmak na litrato na ninakaw niyang kuhanin habang kasama niya ang kambal. Nanggilid ang mga luha niya sa kaniyang mga matang pumungay na dahil sa kaunting tama ng alak. “Look,” aniya nang pinaharap niya kay Adah ang cellphone niya.

He just want to enjoy life take every girls life that will make him happy He took some random pictures in his pocket... And when he saw the lady lying on her own blood an evil smirked form in his lips... He remember how devastated that lady is... For him her voice is like a music in his tears... He remember how she scream and pleaded fo her life... "Elaine huh" mapanuyang sambit nito habang may ngisi sa kanyang mga labi... Yes he took a picture of Elaine's lifeless body

Habang siya naman ay nag-iisip sa kanyang sarili, hindi niya napansin ang nakatayong pigura nang isang lalaking, ilang hakbang ang kalayuan sa kinaroroonan ni Exelle. Nakatayo ito habang hawak ang isang tray na mayroong nakalagay na pagkain sa ibabaw, at tahimik na pinagmamasdan ang pigura ng dalagang nakaupo sa isang silyang nasisilayan ng liwanag ng araw. The beautiful sideview of a woman with a charming eyes that also looked sad and empty, hurting his own heart, and that came to his view after arriving at the very same space that he have with her. But even if they exist in that very same space, pakiramdam ng binata'y malayo pa rin ito sa kanyang mga palad.

Tanong ko Chad" Sabi niya na may takot sa mukha. Kaya Chad, ang mga larawan ay maaaring hindi gaanong ngunit ito ay magagawa. Ayos lang, sapat na ito para sirain ang buhay ni Leslie Ruffles.” sabi ko habang pinagmamasdan ang mga larawan sa camera, huminto nang makita ko ang malinaw na larawan ni Damien na may kasiyahan sa kanyang mukha.

Napansin ko na kamukha ni Tita Lessandra ang kaniyang ina. Muli akong kumuha ng panibagong photo album. Mga larawan iyon ni Lolo Thomas noong kabataan niya. Black and white pa ang mga kulay ng larawan. Hanggang sa mapahinto ako sa isang larawan niya kung saan hindi siya nakangiti at seryoso ang mukha niya. Dinikit ko roon ang picture na nakuha ko. Magkamukha sila.

My life, yun ang album name. Syempre curious ako, and to my surprise, all of them are my pictures, I mean all of it are candid photos, may picture ako na kumakain, natutulog, nag lalakad, nag lalaro ng bubbles, meron din na ang taray ng mukha ko, mukhang naiirita ko nito ah, meron din umiinom ng juice, naktulala, nag babasa, meron na malapit na shot, meron din malayo. How can I not love this man? He is always been sweet, he won’t brag things about me, he won’t tell me what he has done good, he always see himself as someone who is not deserving of anything, when in fact he deserves all the good thing in this world.

Napakunot-noo ako habang pinupulot ito, at doon ko lang napagtanto na isa pala itong maliit na polaroid photo. Natigilan ako nang malinaw kong makita kung sino ang nasa litrato. It was a photo of Damon… with a woman. Nakatalikod si Damon sa litrato, pero ramdam kong siya ‘yon—same posture, same broad shoulders. The woman was hugging him from behind, cheek pressed against his back, smiling at the camera. Napakagat ako sa labi. Should I be seeing this? Nagmamadali kong ibinalik ang envelope at ang photo sa ilalim ng mga damit, saka marahang sinara ang maleta. Pinilit kong itapon sa isang sulok ng utak ko ang nakita ko.

Hindi naman masakit nang tumama ito sa kanyang mukha, pero puno ito ng kahihiyan. Isa-isa namang pinulot ni Selene ang mga nagkalat na litrato sa sahig. Medyo nanginginig ang kanyang mga kamay. Ibinaba niya ang kanyang mga mata at nakita niyang pawang mga candid photos niya at ni Attorney Sanchez ang mga iyon. Napakagaling naman ng taong kumuha ng litrato at napaka-subtle pa ng anggulo.