Sad Man Photo の小説・ストーリー

May dumaan na kaunting hindi natural na ekspresyon sa mukha niya, pero naging tapat pa rin siya. “Si Sandy ang kumuha niyan. Pero nasa photography club siya noon at marami siyang kinuhang litrato ng iba, hindi lang ako.” Bahagyang nawala ang ngiti sa mukha ng babae. Tumingin siya sa larawan. Napakaliwanag ng ngiti ng binatang si Ethan sa camera… at si Sandy pala ang nasa likod ng lente. “Gano’n ba,” mahina niyang sabi habang ibinabalik ang frame sa mesa. “Maganda nga ang kuha.”

hindi ko na napigilang itanong. “It keeps me confident.” iyon lang pumwesto na kami sa platform. “Okay, start. One… two… smile po.” saad ng photography. Ganap na ganap naman ang loko. He flashes his bright smile in front of the camera. Unbelievable. Kanina lang ay inis na inis at nakabusangot. Ano siya? bipolar? “Hands on her waist po Sir, show some love.” Ginawa naman ni Kainer ang sinabi ng photographer at hinawakan ako sa bewang.

The bell continuously it's sound of death. Would not stop until the white dress of the bride turns into a red one. The photographer, who has a bloody hand, take the moment to capture the grief of the groom. Until his shoulder was shot, maririnig ang nahulog nitong kamera na ikinabasag ng salamin.

Tumango ito at nag sabi ng perfect. And kumuha na sila ng unang photo. "More m*rder look Ma'am.." utos ng photographer. Pumikit muna ako at iniisip ko na may kalaban ako na mabigat. Tiningnan ko ito ng malamig at inalis ko lahat ng emosyon ko sa mukha ko. "Woah! That's so dangerous look i love it!" wika ng photographer at sunod sunod ang flash ng camera.

The bell continuous it's sound of death. Would not stop until the white dress of the bride turns into a red one. The photographer, who having a bloody hand, take the moment to capture the grief of groom. Until his shoulder was shot, maririnig ang nahulog nitong kamera na ikinabasag ng salamin.

tanong ng photographer at halatang nagpipigil lang ng kanyang galit, kalmado lang ang awra nito. “Nothing, sorry about that it’s great. The pictures are splendid, I just got this news which makes me mad, sorry,” pagpapaumanhin niya at tila lahat ng mga tao na sa kanya nakatingin ay tila na napepe at nabingi. Maskin ako ay hindi ko inaasahang hihingi siya ng paumanhin, hindi ko siya kailanman narinig humingi ng paumanhin kahit sa akin ay hindi ko iyon narinig.

Sa isang mahabang console table, may nakapatong na maraming photo frames. “Ikaw ‘yan?” turo niya sa photo ng isang nakadapang baby na walang saplot. Ang umbok lang ng pwet. “Yeah. An embarrassing photo of me.” Tinangkang agawin ni Wade ang larawan pero inilayo niya iyon. “Sweetheart?” For the first time, nakita niyang nahihiya si Wade. “Nahihiya ka?” “Damn!” “’Di ka nga nahihiyang maghubad sa harap ko.”

Neil’s POV Sinuntok ko ang dingding nang tuluyang umalis si Ella. Ramdam ko ang sakit sa kamao ko, pero mas masakit ang nasa loob ko. Napahilamos ako ng mukha at napaupo sa sofa. Tama siya. Sumobra ako. Sobrang kapal ng mukha ko para isipin na maibabalik ko siya sa pamamagitan ng pagpapadala ng mga nude photos. Ang tanga ko.

Saglit akong nanatili sa kinatatayuan para pagmasdan ang kasisikat na araw. On the hallway of the living room, a large picture frame can be seen. Silang walong magkakaibigan ang nandoon. They are topless with the blue sea as their background. Reilan, Markus and Jonas are smiling. Si Livius ay nakaakbay kay Carson, malaki ang ngiti. Sage looks serious as usual. Hitler's lips are on a grim line, mukhang aburido at para bang ayaw sumali sa group picture. Nasa gitnang bahagi si Morris, looking so happy. Pero mukhang hindi naman siya sa camera nakatingin, to the photograper, I guess. But I think it's not captured recently. They look a bit younger in it. Maybe it was a few years ago.

Sa isang desperadong tingin, ipinikit ni Adrian Niño ang kanyang mga mata nang walang magawa, tinapos ang kanyang buhay sa gitna ng mundo. Pagkatapos ng kamatayan ni Adrian Niño, ang pigura sa ilalim ng malakas na liwanag ay tuluyang nahayag ang kanyang tunay na mukha, isang mukha na napakaselan na nakakamangha, ang salitang gwapo ay hindi na sapat upang ilarawan ang kanyang hitsura, kapag siya ay ngumiti, mayroong isang uri ng pagka-eccentricity. Ang pakiramdam ng mabuti at masama.