Sad Reality Quotes นิยาย & เรื่องราว

Utos nito sabay pinagsusuntok niya ako ng ilang beses, ngunit walang luha ang pumatak kahit sinusubukan ko at wala rin akong maramdamang sakit. "Shit! Di nawala mga emosyon mo. Ang nawala sa iyo ay isa sa mga pakiramdam mo." Saad naman ni Death na pinagtaka ko. "Anong ibig mong sabihin?" Takang tanong ko sa kanya. "Nawala ang pandama mo ng sakit. Bale kahit anong dakit ay hindi mo na ngayon mararamdaman." Sagot naman ni Death na nagpanganga sa akin.

Nag-uumpisa ng umiyak si Hanna at siya din kahit maraming beses na niyang napanood ang video. “Patawad kung inilihim ko sa inyo ang sakit ko. Ayokong malungkot kayo dahil sa akin. Gusto kong masasayang sandali ang maiiwan ko sa inyong lahat kaya pinili kong labanan ang sakit ng mag-isa. Akala ko matapang ako, pero pagdating sa inyong mga mahal ko sa buhay. Duwag ako. Ayokong masaktan kayo sa pagkawala ko. Kaya pakiusap. Maikli ang buhay ng tao. Be happy. Mahal na mahal kita, kayo ng anak natin.”

Sambit niya bago tumayo pagkatapos ay inilahad ang kanyang kamay. Malungkot akong napangiti bago tinanggap iyon. One of the saddest things in the world is to feel broken, and although you're somehow been figuratively ripped apart you feel like can never be put back together again. These are days when I ask myself! What are you staying here for? Most times I don't even have an answer. Sometimes I just don't want to be here anymore. That I don't want to fight this kind of sadness sicked. Those toughest thoughts to deal with.

Better later than never. "You are mine." Umangat ang gilid ng aking labi. Nakita ko ang pagsimangot niya at bahagyang hinimas ang bilugang tiyan. Anim na buwan ang lumipas. We're married. Pinipilit ko siyang intindihin sa kanyang paglilihi. Ganito pala kahirap ang pagbubuntis. Pabago-bago ang mood. A line from a quote flew into my head, something about how all human emotion becomes a commodity about the error mankind makes when you imagines that happiness depends on the realization of material desire.

how could they still be proud of me? " remember your mission zen. i know you can do it." sabi pa nito. umiling na ako. " i dont know anymore! how could i just let you both killed? how dad? how?!" naiiyak na sabe ko pa.. inilapat nito ang noo sa noo ko. " i live my life. so there is nothing for you to cry. this is my choice. " fvck! i can't! ------

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

“I am already done Conan! Hindi na ako magiging abogada dahil doon, people will make fun and talk about me of how dirty I am! Of how stupid I am! What’s the point of living when you know that your life is already ruined?!” It just so pretty ironic how one picture could break anything a human had built everything since the beginning. “Kaya bitawan mo na ako please…I don’t want to live everyday with nightmares like this Conan, ayaw ko…hindi ko kaya.” That was what I said, until everything went black. Just like how my life’s situation is – just only pure grey and black.

Dahil sa ngiti at halakhak ng mga anak niya ay pansamantala siyang nakalimot. "Isa lang ang napatunayan ko. Hindi lang si Shawn ang lalaki sa mundo. Hindi ko dapat siya iniiyakan. Hindi ko dapat sinasayang ang oras ko sa pagmumukmok. Dapat pag tuonan ko ng pansin kung paano sumaya. Sumaya kasama ng aking mga anak." seryosong sambit ni Harah. Naalala ni Harah ang isang quotes na nabasa niya. Sabi roon: "Expect trouble as an inevitable part of life and repeat to yourself, the most comforting words of all: This, too, shall pass." –Ann Landers

STELLA LUNA Life is bitter sweet. Life is like a wheel. And right now, hindi ko na rin alam kung alin sa mga quotes na 'yon ang mas bagay sa buhay ko—o kung may sapat pa bang salita para i-describe yung gulo na unti-unti kong ginagalawan. Parang lahat sabay-sabay.

He paused then closed his eyes after. Akala ko tulog ay hindi na niya itutuloy pa ang pagkwe-kwento ngunit ipinagpatuloy niya pa rin. "If only we can just turn off the feelings we have for the people who will never be in love with us, then everyone must be happy and in the right state right now." If the sadness can be identified earlier, then this time is much even worse. I was about to give him some advice when a hand held my arm tightly that I feel like my hand will be broken once I make a decision that he doesn't like.